Por fín souben cales eran as propostas que debatiron en tantísimas asambleas os do 15M.
En algunhas estou de acordo, e noutras a verdade é que non, en absoluto ademáis (debo ser un cerdo capitalista XD pero por exemplo o de restaurar os 426 euros indefinidamente a todos os parados non creo que sexa boa idea, ademáis que é unha porrada de diñeiro que non existe ahora mismo en España despois da xestión bastante mala que experimentamos nestes anos). Pero bueno, moitas cousas sí... outras non tanto... entón qué teño que facer? non sei se estou de acordo co 15M ou non XD Aparte, vexo pouca concreción en algunhas cousas e... demasiada noutras, por exemplo, 30% de recorte no que o Estado transfiere a organizacións to tipo de Sindicatos, partidos, agrupacións relixiosas... porqué 30 e non 40? ou 70? ou incluso, porqué non o mínimo posible? xa que estas organizacións teñen os seus afiliados, que o paguen eles, non?
Logo, creo que hai cousas que faltan, bastante importantes, non se dice nada sobre combatir o fraude fiscal, non nos paraísos, senon dentro da propia España, ahí sí que hai chicha. Dícese que a economía sumergida en España ronda o 20% do PIB e eso é unha animalada. O fraude á Hacienda Pública... porqué non se saca ese tema no 15M? Non se dice nada de controlar a duplicidade de funcións na administración pública e supervisión sobre o traballo dos funcionarios nese campo... tal vez unha parte variable do sueldo en función da eficiencia axudaría a que moitos fixeran algo máis que tomar cafés dentro dos concellos e facer fotocopias. Control sobre profesorado (eso é algo que me chirría moito porque o levo vendo de cerca desde hai anos) universitario. ¿porqué ninguén no 15M dí nada do pobrísimo nivel universitario español? Recordo que nunha lista das 100 mellores universidades do mundo había unha ou 2 españolas... penso que hai temas máis profundos que deberían ser revisados...
Porqué ninguén protesta contra a fonte de desechos e auténtico furado económico propiciado polo cine español, que se leva case 100 millóns de €, e que xenera únicamente pérdidas??? Porqué non invertir eso en fomento de políticas activas de paro e I+D??? qué coñe xenera o cine aparte de gafapastas que fan películas que sólo van ver eles??? eu non quererería que os meus impuestos os levasen eses chupócteros...
Eu añadiría algo máis: multa cuantiosa e posterior cánon especial á SGAE polo roubo ilegal que nos está facendo a toda a población española desde fai anos. Xa que andamos con cifras, poñámoslle un 90% de cánon ó seu cánon a productos electrónicos e material de copyright XD. Non aportaría moito ó Estado, pero penso que toda a ciudadanía estamos ata a coronilla desa panda de ladróns e sinvergüenzas... e o a gusto que nos íbamos quedar!! XD
Estas son algunas de las medidas que, en cuanto ciudadanos, consideramos esenciales para la regeneración de nuestro sistema político y económico. ¡Opina sobre las mismas y propón las tuyas en el foro!
1. ELIMINACIÓN DE LOS PRIVILEGIOS DE LA CLASE POLÍTICA:
o Control estricto del absentismo de los cargos electos en sus respectivos puestos. Sanciones específicas por dejación de funciones.
o Supresión de los privilegios en el pago de impuestos, los años de cotización y el monto de las pensiones. Equiparación del salario de los representantes electos al salario medio español más las dietas necesarias indispensables para el ejercicio de sus funciones.
o Eliminación de la inmunidad asociada al cargo. Imprescriptibilidad de los delitos de corrupción.
o Publicación obligatoria del patrimonio de todos los cargos públicos.
o Reducción de los cargos de libre designación.
2. CONTRA EL DESEMPLEO:
o Reparto del trabajo fomentando las reducciones de jornada y la conciliación laboral hasta acabar con el desempleo estructural (es decir, hasta que el desempleo descienda por debajo del 5%).
o Jubilación a los 65 y ningún aumento de la edad de jubilación hasta acabar con el desempleo juvenil.
o Bonificaciones para aquellas empresas con menos de un 10% de contratación temporal.
o Seguridad en el empleo: imposibilidad de despidos colectivos o por causas objetivas en las grandes empresas mientras haya beneficios, fiscalización a las grandes empresas para asegurar que no cubren con trabajadores temporales empleos que podrían ser fijos.
o Restablecimiento del subsidio de 426€ para todos los parados de larga duración.
3. DERECHO A LA VIVIENDA:
o Expropiación por el Estado de las viviendas construidas en stock que no se han vendido para colocarlas en el mercado en régimen de alquiler protegido.
o Ayudas al alquiler para jóvenes y todas aquellas personas de bajos recursos.
o Que se permita la dación en pago de las viviendas para cancelar las hipotecas.
4. SERVICIOS PÚBLICOS DE CALIDAD:
o Supresión de gastos inútiles en las Administraciones Públicas y establecimiento de un control independiente de presupuestos y gastos.
o Contratación de personal sanitario hasta acabar con las listas de espera.
o Contratación de profesorado para garantizar la ratio de alumnos por aula, los grupos de desdoble y los grupos de apoyo.
o Reducción del coste de matrícula en toda la educación universitaria, equiparando el precio de los posgrados al de los grados.
o Financiación pública de la investigación para garantizar su independencia.
o Transporte público barato, de calidad y ecológicamente sostenible: restablecimiento de los trenes que se están sustituyendo por el AVE con los precios originarios, abaratamiento de los abonos de transporte, restricción del tráfico rodado privado en el centro de las ciudades, construcción de carriles bici.
o Recursos sociales locales: aplicación efectiva de la Ley de Dependencia, redes de cuidadores locales municipales, servicios locales de mediación y tutelaje.
5. CONTROL DE LAS ENTIDADES BANCARIAS:
o Prohibición de cualquier tipo de rescate o inyección de capital a entidades bancarias: aquellas entidades en dificultades deben quebrar o ser nacionalizadas para constituir una banca pública bajo control social.
o Elevación de los impuestos a la banca de manera directamente proporcional al gasto social ocasionado por la crisis generada por su mala gestión.
o Devolución a las arcas públicas por parte de los bancos de todo capital público aportado.
o Prohibición de inversión de bancos españoles en paraísos fiscales.
o Regulación de sanciones a los movimientos especulativos y a la mala praxis bancaria.
6. FISCALIDAD:
o Aumento del tipo impositivo a las grandes fortunas y entidades bancarias.
o Eliminación de las SICAV.
o Recuperación del Impuesto sobre el Patrimonio.
o Control real y efectivo del fraude fiscal y de la fuga de capitales a paraísos fiscales.
o Promoción a nivel internacional de la adopción de una tasa a las transacciones internacionales (tasa Tobin).
7. LIBERTADES CIUDADANAS Y DEMOCRACIA PARTICIPATIVA:
o No al control de Internet. Abolición de la Ley Sinde.
o Protección de la libertad de información y del periodismo de investigación.
o Referéndums obligatorios y vinculantes para las cuestiones de gran calado que modifican las condiciones de vida de los ciudadanos.
o Referéndums obligatorios para toda introducción de medidas dictadas desde la Unión Europea.
o Modificación de la Ley Electoral para garantizar un sistema auténticamente representativo y proporcional que no discrimine a ninguna fuerza política ni voluntad social, donde el voto en blanco y el voto nulo también tengan su representación en el legislativo.
o Independencia del Poder Judicial: reforma de la figura del Ministerio Fiscal para garantizar su independencia, no al nombramiento de miembros del Tribunal Constitucional y del Consejo General del Poder Judicial por parte del Poder Ejecutivo.
o Establecimiento de mecanismos efectivos que garanticen la democracia interna en los partidos políticos.
8. REDUCCIÓN DEL GASTO MILITAR
ELIMINAR EL SENADO.
NORUEGA, SUECIA, DINAMARCA, NO TIENEN SENADO, ALEMANIA SOLO 100 SENADORES y EE.UU. UN SENADOR POR CADA ESTADO.
LOS GRANDES TEÓRICOS DEL DERECHO INTERNACIONAL Y CONSTITUCIONAL OPINAN QUE ES UNA CÁMARA INNECESARIA, PRESCINDIBLE Y QUE ESTÁ EN EXTINCIÓN, ¿ENTONCES POR QUÉ TENEMOS QUE MANTENER A 260 SENADORES?
DE ESTA FORMA AHORRAREMOS 3.500 MILLONES DE EUROS CADA AÑO.
ELIMINAR LA PENSIÓN VITALICIA DE TODOS LOS DIPUTADOS, SENADORES Y DEMÁS
"PADRES DE LA PATRIA".
ELIMINAR A TODOS los diplomáticos excepto un embajador y un cónsul en cada país. No es posible que gastemos en esto más que Alemania y el Reino Unido).
Con eso, y con rebajar un 30% las partidas 4, 6 y 7 de los PRESUPUESTOS GENERALES DEL
ESTADO (transferencias a sindicatos, partidos políticos, fundaciones opacas y varios), se ahorrarían más de 45.000 millones de Euros y no haría falta tocar las pensiones ni los sueldos de los funcionarios, como tampoco haría falta recortar 6.000 millones de Euros en inversión pública.
CON LA MITAD DEL DINERO QUE EL ESTADO SE AHORRARÍA CON ESTAS MEDIDAS,
SE ACABARÍA LA CRISIS EN ESPAÑA
Por el cambio de la ley electoral, y por una democracia participativa de verdad, donde nuestra opinión, la de los ciudadanos, sea lo que gobierne, no una papeleta cada cuatro años y que hagan con ella lo que quieran sin dar cuentas ni explicaciones.
Por el cambio de la ley electoral, y por una democracia participativa de verdad ¡Espabilemos de una vez! ¡No sigamos dormidos y aletargados!
Non sei..
Está ben, pero todo este movemento me sembrou bastantes dudas desde o comenzo. Primeiro... os que levades léndome desde hai 3 anos, saberedes que en máis dun post ataquei toda esta parsimonia, deixadez, falta de preocupación de toda a población española en canto a todo o que estaba pasando. Pareceume indignante que os 2 partidos políticos principales non se puideran poñer de acordo en cuestións básicas para o bienestar general. Pero máis me pareceu que os sindicatos estiveran calados coma vermes con todo o que nos estaba caendo, pasando do 12 ou 13% ó 21 que chegamos no desempleo, aparte de non chegar acordos cos da patronal -outros máis-, imposible que vaiamos ben así... e eso, que a xente estivera coma "possi... eh? qué se lle vai facer?". Pero de todo esto hai 3 anos. 3! non 3 semanas. Úleme raro que empezara xusto a poucos días das eleccións.
Despois, a heteroxeneidade das protestas, dentro das manifas e campings hai xente con carteles de "pagar menos fisco" a outros que "pagar máis e máis protección para os que non teñen medios", outros que son independistas, outros son anti-zp, outros anti-pp, outros anti-bancos, outros antisistema -que por certo, xa que son antisistema, que digan qué sistema quéren, fijo que hai un diferente por persona-, outros que van facer promoción dos seus partidos pequenos, como houbo xente do BNG, IU e UPyD que intentaron meterse e facelo seu... había xente con pancartas de "en galego" pero falando portugués, outros con pancartas de "salvemos a los animales" e outros con euqueseiqué. Logo miles de asambleas, nas que parece que discuten horas cómo mellorar o país, tal cual o video de La Vida de Brian que puxen o outro día... e medidas concretas concretas.. non vexo moitas, a verdade, aparte que o de atacar á clase política con reducirlles os dereitos parece máis, desde un punto de vista externo e apartidista coma o meu (non voto, non me gusta ningún), parece máis unha vinganza ou algo así XD en parte sí estou de acordo con reducir privilexios esaxerados... pero... de verdade con eso queren arreglar o país? van finos. Hai moito máis, e cousas que ainda empezando a cambiar hoxe levarían anos de superar, xa que o problema de España en moitas materias é estructural.
O outro día rinme cando dixeron que o paro descendeu... en 80.000 personas nun mes, 9/10 traballos son temporales, e un 40% no sector servicios (ou sexa, camareros, bedeles de hotel e pouco máis..).. sí señor, así se amaña o paro, facendo que os ingenieros e licenciados se metan na hostelería... de todos xeitos con todo o desempleo que nos causa Alemania co dos pepinos xa se volverá a aumentar para Junio o ratio (¿porqué pola resposta tibia, coas orellas baixas e 5 días despois do goberno non protestaron os do 15M?).
Non sei, a mín ségueme xenerando dudas este movimiento, o outro día oín outra tontería brutal por parte deles, que parece ser que discutían cómo se podería mellorar o pobre nivel de educación en España e parece ser que o que falaban era que non podía ser que nos colexios se puxera ningún tipo de símbolo relixioso e que a clase de relixión se debería de abolir. Sí señor, en cousas coma esa demóstrame que a esta movilización non ma poido tomar en serio. Alomenos non ó 100% ainda que logo esteña a favor de moitas cousas que promulgan, dito sexa, sendo moitas delas de perogrullo (castigar ós corruptos, non ó control de internet, asistencia obligatoria a plenos por parte dos políticos...)-.
Ademáis hai un tema que sei que me vai traer cola si o comento, pero, deixareino no aire. Eles falan de Democracia Real, acaso non a hai? é decir, unha manifestación de 2000 personas, unha acampada de 50 en Vigo ou 200 en Madrid, incluso poñámonos burros e digamos que 100.000 personas acampan en Madrid. Realmente se creen en posesión da "democracia real"? 10 millóns de personas votaron ó PSOE, e 12 ó PP acaso eso non é democracia? se a xente estivera tan descontenta non votaría, ou alomenos non irían o 80% dos votos a eses 2 partidos, non? Realmente eses 50 de Vigo, e eses centos en Madrid se creen representando ós 40 millóns de españoles? Pode ser certo que compartan indignación, pero... máis... non estaría tan seguro, e máis vendo que todo ese movimiento influeu CERO nas eleccións... eu déixoo ahí, foi unha reflexión que tiven co meu irmán XD
Por último añadir que me parece extraño eso de #spanishrevolution... realmente me dá a sensación de ser unha seña de auténtica dominación externa anglosajona XD porqué non "revoluciónespañola"? tan vendidos e preocupados de cara ó exterior estamos todos??
Ah e outra cousa máis, tamén houbo pancartas de “no somos mercancía de…” pero “sí lo somos de las compañías de comunicación”... para estarse queixando deso, ben que se sirven delas si se pasan todo o día en facebook e similares XD A BERROS é como se había que comunicar se tanto se queixan de Telefónicas e Vodafones. Nós somos os que lles damos valor e cartos ás marcas e compañías, que convenzan ós demáis de que non compren en determinadas tendas, que non faigan contratos con determinadas compañías e que non metan cartos en determinados bancos. O día que pase que haxa un 5% da población que cambie o seu hábito e se comporte desa maneira, empezarei a tomarme coma algo serio un movemento así.
Mostrando entradas con la etiqueta universidade de vigo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta universidade de vigo. Mostrar todas las entradas
lunes, junio 06, 2011
martes, mayo 31, 2011
Contabilidade de Costes na Universidade de Vigo. Indignación.
Este ano que vén supostamente acábase o período lectivo das clases para as asignaturas de 3º de carreira de LADE co cambio de Bolonia. Esto implica que non se darán máis clases para o plan que será antigo (no que estou eu). Realmente... esto non é para nada algo tráxico para todos os que temos os "huesos" de 3º do tipo de Contabilidade de Costes, a que me queda a mín, non temo por 4º e 5º porque eses cursos xa os teño acabados.
E non temo porque as clases de Costes son do máis inútil que vín en toda a facultade xunto coas de Contabilidade de Sociedades.
Recordo que cando empeza o curso, normalmente éramos coma 150 personas dentro da clase, había veces que atopar sitio para sentarse era un imposible. Pero a medida que un vé a forma de dar a materia, a présa en querer avanzar, a falta de explicación e dedicación, non queda outra que irse e, coma o 99% da xente que coñecín, e atoparse unha academia decente que polo menos che expliquen cun pouco de detenimiento o que se dá nesa asignatura.
Eu estiven indo a clases na universidade 2 anos para Costes, as 2 veces parei no mesmo sitio: cando un día non puiden ir, e á seguinte clase me atopei que en lugar dos 50 (xa non 150), había 15 personas, que a profesora sentaba nas 2 primeiras filas intentando encher todos os ocos. Alí iba preguntando un por un dunha forma que non me gustaba nadiña, as cousas que "en teoría" teríamos que saber de cursos pasados, e as cousas que explicou nos 3 meses anteriores (que non era moco de pavo, xa dixen que a velocidade e cantidade de cousas era pouco menos que esaxerada). Un, síntese incómodo, sobre todo cando che preguntan e respondes cun simple "pois non sei" ou "non me acordo", e un profesor te mira con desdén e como pensando "qué fas aquí logo?". Entón ahí sí que che queda claro que haxa 15 personas na clase, que intenten ir ó día e que se aforren os 85 € ó mes que che costa unha academia (que se forran de tantos alumnos que teñen de asignaturas do tipo de Costes ou Dirección Financiera).
Para suplir este descenso de asistencia (supoño), fai un par de anos probaron a facer unha evaluación continua (cousa que está bastante ben, claro, se está ben feita, esto é; aprendendo pouco a pouco e librándote de estudiar grandes cantidades de información para un só exame). Pero coma sempre, esto da evaluación continua é algo do que non teñen puñetera idea certos profesores, e non sei, pero deberíanse de dar de conta se, facendo esa técnica, consiguen que haxa incluso menos alumnos nas súas clases e menos aprobados ó final do ano... ¿Por qué?;
Coa evaluación continua, o equipo de profesores maravilloso desta asignatura, concordaron facer 4 exames ó largo do ano, bastante complicados polo que vín, nos que se se saca menos dun 3 xa non serán tidos en cuenta, e dos que incluso sacando unha media decente, un non se libra dun exame final no que entra TODO. En cada un deses exames entra tanta materia coma nunha asignatura na media da carreira, e para ir a eles, tes que soportar as infumables clases nas que enterarse de algo é todo un mérito e logo traballar na casa desde o primeiro día. Realmente non me extraña que a xente decida xogarse todo ó exame final indo a academias. Alomenos entéraste de qué vai e prepárante para o exame (cousa que nin en ésta nin en moitas outras asignaturas o fan; sí, cando te metes nun exame dalgunha vés cousas que non viches nunca en clase, pero que en academias sí que saben, non é a primeira vez que me pasou, heitá por exemplo a outra chamada Contabilidade de Sociedades, cun profesor que inspira ós alumnos coma ningún...).
Pero non sólo está eso, ata un día me chegou un mail dunha das profesoras que imparten Costes e poñía algo así como: "os que non sepades de qué vai esta asignatura e non miredes algo na casa, non é necesario que veñades, xa que entorpecedes a aprendizaxe dos outros". E eu digo.. dos outros? se hai 300 ou 400 matriculados e hai 15 atendendo á clase!!! Vergonza ajena me dá, de verdade. Non entendo como non hai algo máis de control sobre estes profesores, e por suposto non entendo cómo profesores os cales non teñen motivación algunha por enseñar, e que non teñen nin idea de transmitir coñecementos (que ninguén duda que os teñan), nin idea de cómo evaluar ou interese en que os alumnos aprendan, poden estar onde están. Tería que haber un control anual no que os alumnos expuxesen as súas queixas ou alabanzas sobre o ben impartida que estan as clases, o que aprenderon nelas, e o útil dos coñecementos... e non me digades sobre esa merda de test que facían todos os anos, porque son inservibles. Sempre me dixeron que sí que sirven porque lles dán un pequeno % de sueldo máis ós profesores que enseñan mellor e blabla... ahí estamos... recompensar ós que o fan ben, e ós que o fan mal -porque hai profesores que levaban medias de 0-1 sobre 5 durante anos e anos- non lles pasa nada. Pois moi mal, ahí deberían de meterse os que levan a Universidade, non sei se o equipo directivo, rector ou quén, e xuntarse para decir: "aquí pasa algo, nesta asignatura desta facultade, este profesor está suspendendo anualmente a un 90% de alumnos por convocatoria e nos test de resultados os alumnos creen que non ensina ben.. -ou directamente, só hai 15 test feitos, o mellor indicador que esa clase non funciona, xa que o resto de alumnos abstéñense de asistir a clase e prefire estudiar noutro lado para facer o exame con él-. Pero non, esta clase de individuos perpetúanse no seu cargo e non vexas a chulería e superioridade coa que che falan... moitos deles teñen o título de catedrático, e saben de sobra que con él son algo así coma "intocables", "non despedibles"... algo que nunca debería ser. DEMOCRACIA REAL YA!!!
O que ten gracia é que no caso da profesora que dá Costes, incluso che pode botar unha bronca e quedarte tú cunha "x" si te vé con apuntes de academia nas mans... pero qué carallo se cré? que estudiamos nunha academia gastando cartos por gusto? que non nos gustaría moito máis atender á clase e aprender alí? nós xa lle pagamos por que dé as clases e inda encima non ten demasiado traballo, porque xa se ocupa de "botarnos" ela sóa... qué máis quere? 300-400 alumnos páganlle o seu puto sueldo e sólo atende a un 5-10%... tería case que estar coma un pepe... e non que se indigne porque nós gastemos os cartos noutro lugar para entender o que non entendemos con ela. Indignados deberíamos estar NÓS. E estámolo... pero somos uns cordeiros. Xa se veu con cousas coma o da LOU, ahí demostramos que os universitarios somos uns inútiles ignorantes nas mans dos profesores, os cales eran os auténticos perxudicados por esa lei. Pero claro, nas clases decíannos "vanvos recortar dereeeitos... vanvooos subir as taxas... ide á folgaaa... mañá non hai clase que eu non a vou daaaar" e todos "siiiii guay!! vamos á huelga!! porqué? dá igual!! algo de pagar máis...". Mentiras! instigadas por ese grupo de privilixiados docentes da universidade. Eles saben que os alumnos son gilipollas e mandan neles. E os alumnos non se rebotarán... qué máis facilidades para o profesor universitario..? e se ademáis lle veñen menos á clase, menos traballo, que cobramos igual.... podricallos...
Sí, estou moi indignado, xa non desde aquela ficticia carta ó rector, senón desde moito antes....
Esta semana saíron as notas de Contabilidade de Costes, eu tiven que saír porque non me encontraba en condicións aquel día -estaba enfermo e doíame bastante a cabeza-, así que non fixen o exame, pero velaquí están as notas... contando contando... 32 personas aprobadas... duns 150 que foron ó exame (duns 300-400 matriculados como dixen), dos cales estarán os 15 que aprobaron coa evaluación continua (obviamente se sacan máis dun 3 nos 4 exames, é que son xente desa que saca varias Matrículas ó cabo do ano, caso que non é o meu, e evidentemente non é o da gran maioría da xente na universidade). De feito, pódese ver que hai varias matrículas e sobresalientes:
Contabilidad de Costes 3º de LADE
Grupos A y B
Relación de alumnos que han superado la asignatura en la convocatoria de mayo de 2011:
DNI Calificación DNI Calificación
34... Sob-MH 53... Notable
35... Sob-MH 53... Notable
36... Aprobado 53... Aprobado
36... Aprobado 53... Sob-MH
36... Sobresaliente 53... Aprobado
36... Notable 53... Sob-MH
36... Aprobado 53... Notable
36... Aprobado 76... Notable
36... Notable 76... Notable
36... Notable 77... Aprobado
39... Notable 77... Sobresaliente
39... Sob-MH 77... Aprobado
39... Aprobado 77... Notable
39... Aprobado 77... Notable
44... Notable 77... Notable
53... Aprobado 77...Notable
Revisión de exámenes: día 7 de junio, a las 9:00 h., en la sala 201.
Departamento de Economía
Financiera y Contabilidad
A mín paréceme bochornoso. Tanto, que se non aprobo en Xulio esta asignatura, pode que a vaia facer a outro lado porque estou ata arriba de determinados profesores. Sempre pensei que deberíamos protestar masivamente contra estas inxustizas, pero vendo que ninguén protestara o máis mínimo por aquel examen que o señor Ricardo fixera en Sociedades no que puxera un examen que non se ceñía nin remotamente ó que dera nas clases ou nas academias e de 280 personas non aprobara ningún, NINGÚN, CERO, non teño ningunha esperanza de que cambie.
Na universidade en España, por casos tan degradantes coma éste vamos á cola. Acabamos anos máis tarde que no resto de Europa e sabendo menos. Ingresamos no mercado de traballo tardísimo, cando nos outros países os que foron universitarios xa levan anos de experiencia laboral, e así non podemos competir. E desto teñen parte de culpa os políticos, sí, pero tamén o nivel de profesorado tan paupérrimo que fai que cada ano haxa asignaturas que aproben a porcentaxe mínima e necesaria para que non haxa ningunha alarma na facultade (20% dos alumnos matriculados). Vós, incompetentes profesores, tedes parte da culpa da infortunada educación universitaria española comparada ó resto de países europeos (e díceo alguén que estudiou e veu cómo era fóra).
Hale, polo menos quedei desafogado.
E non temo porque as clases de Costes son do máis inútil que vín en toda a facultade xunto coas de Contabilidade de Sociedades.
Recordo que cando empeza o curso, normalmente éramos coma 150 personas dentro da clase, había veces que atopar sitio para sentarse era un imposible. Pero a medida que un vé a forma de dar a materia, a présa en querer avanzar, a falta de explicación e dedicación, non queda outra que irse e, coma o 99% da xente que coñecín, e atoparse unha academia decente que polo menos che expliquen cun pouco de detenimiento o que se dá nesa asignatura.
Eu estiven indo a clases na universidade 2 anos para Costes, as 2 veces parei no mesmo sitio: cando un día non puiden ir, e á seguinte clase me atopei que en lugar dos 50 (xa non 150), había 15 personas, que a profesora sentaba nas 2 primeiras filas intentando encher todos os ocos. Alí iba preguntando un por un dunha forma que non me gustaba nadiña, as cousas que "en teoría" teríamos que saber de cursos pasados, e as cousas que explicou nos 3 meses anteriores (que non era moco de pavo, xa dixen que a velocidade e cantidade de cousas era pouco menos que esaxerada). Un, síntese incómodo, sobre todo cando che preguntan e respondes cun simple "pois non sei" ou "non me acordo", e un profesor te mira con desdén e como pensando "qué fas aquí logo?". Entón ahí sí que che queda claro que haxa 15 personas na clase, que intenten ir ó día e que se aforren os 85 € ó mes que che costa unha academia (que se forran de tantos alumnos que teñen de asignaturas do tipo de Costes ou Dirección Financiera).
Para suplir este descenso de asistencia (supoño), fai un par de anos probaron a facer unha evaluación continua (cousa que está bastante ben, claro, se está ben feita, esto é; aprendendo pouco a pouco e librándote de estudiar grandes cantidades de información para un só exame). Pero coma sempre, esto da evaluación continua é algo do que non teñen puñetera idea certos profesores, e non sei, pero deberíanse de dar de conta se, facendo esa técnica, consiguen que haxa incluso menos alumnos nas súas clases e menos aprobados ó final do ano... ¿Por qué?;
Coa evaluación continua, o equipo de profesores maravilloso desta asignatura, concordaron facer 4 exames ó largo do ano, bastante complicados polo que vín, nos que se se saca menos dun 3 xa non serán tidos en cuenta, e dos que incluso sacando unha media decente, un non se libra dun exame final no que entra TODO. En cada un deses exames entra tanta materia coma nunha asignatura na media da carreira, e para ir a eles, tes que soportar as infumables clases nas que enterarse de algo é todo un mérito e logo traballar na casa desde o primeiro día. Realmente non me extraña que a xente decida xogarse todo ó exame final indo a academias. Alomenos entéraste de qué vai e prepárante para o exame (cousa que nin en ésta nin en moitas outras asignaturas o fan; sí, cando te metes nun exame dalgunha vés cousas que non viches nunca en clase, pero que en academias sí que saben, non é a primeira vez que me pasou, heitá por exemplo a outra chamada Contabilidade de Sociedades, cun profesor que inspira ós alumnos coma ningún...).
Pero non sólo está eso, ata un día me chegou un mail dunha das profesoras que imparten Costes e poñía algo así como: "os que non sepades de qué vai esta asignatura e non miredes algo na casa, non é necesario que veñades, xa que entorpecedes a aprendizaxe dos outros". E eu digo.. dos outros? se hai 300 ou 400 matriculados e hai 15 atendendo á clase!!! Vergonza ajena me dá, de verdade. Non entendo como non hai algo máis de control sobre estes profesores, e por suposto non entendo cómo profesores os cales non teñen motivación algunha por enseñar, e que non teñen nin idea de transmitir coñecementos (que ninguén duda que os teñan), nin idea de cómo evaluar ou interese en que os alumnos aprendan, poden estar onde están. Tería que haber un control anual no que os alumnos expuxesen as súas queixas ou alabanzas sobre o ben impartida que estan as clases, o que aprenderon nelas, e o útil dos coñecementos... e non me digades sobre esa merda de test que facían todos os anos, porque son inservibles. Sempre me dixeron que sí que sirven porque lles dán un pequeno % de sueldo máis ós profesores que enseñan mellor e blabla... ahí estamos... recompensar ós que o fan ben, e ós que o fan mal -porque hai profesores que levaban medias de 0-1 sobre 5 durante anos e anos- non lles pasa nada. Pois moi mal, ahí deberían de meterse os que levan a Universidade, non sei se o equipo directivo, rector ou quén, e xuntarse para decir: "aquí pasa algo, nesta asignatura desta facultade, este profesor está suspendendo anualmente a un 90% de alumnos por convocatoria e nos test de resultados os alumnos creen que non ensina ben.. -ou directamente, só hai 15 test feitos, o mellor indicador que esa clase non funciona, xa que o resto de alumnos abstéñense de asistir a clase e prefire estudiar noutro lado para facer o exame con él-. Pero non, esta clase de individuos perpetúanse no seu cargo e non vexas a chulería e superioridade coa que che falan... moitos deles teñen o título de catedrático, e saben de sobra que con él son algo así coma "intocables", "non despedibles"... algo que nunca debería ser. DEMOCRACIA REAL YA!!!
O que ten gracia é que no caso da profesora que dá Costes, incluso che pode botar unha bronca e quedarte tú cunha "x" si te vé con apuntes de academia nas mans... pero qué carallo se cré? que estudiamos nunha academia gastando cartos por gusto? que non nos gustaría moito máis atender á clase e aprender alí? nós xa lle pagamos por que dé as clases e inda encima non ten demasiado traballo, porque xa se ocupa de "botarnos" ela sóa... qué máis quere? 300-400 alumnos páganlle o seu puto sueldo e sólo atende a un 5-10%... tería case que estar coma un pepe... e non que se indigne porque nós gastemos os cartos noutro lugar para entender o que non entendemos con ela. Indignados deberíamos estar NÓS. E estámolo... pero somos uns cordeiros. Xa se veu con cousas coma o da LOU, ahí demostramos que os universitarios somos uns inútiles ignorantes nas mans dos profesores, os cales eran os auténticos perxudicados por esa lei. Pero claro, nas clases decíannos "vanvos recortar dereeeitos... vanvooos subir as taxas... ide á folgaaa... mañá non hai clase que eu non a vou daaaar" e todos "siiiii guay!! vamos á huelga!! porqué? dá igual!! algo de pagar máis...". Mentiras! instigadas por ese grupo de privilixiados docentes da universidade. Eles saben que os alumnos son gilipollas e mandan neles. E os alumnos non se rebotarán... qué máis facilidades para o profesor universitario..? e se ademáis lle veñen menos á clase, menos traballo, que cobramos igual.... podricallos...
Sí, estou moi indignado, xa non desde aquela ficticia carta ó rector, senón desde moito antes....
Esta semana saíron as notas de Contabilidade de Costes, eu tiven que saír porque non me encontraba en condicións aquel día -estaba enfermo e doíame bastante a cabeza-, así que non fixen o exame, pero velaquí están as notas... contando contando... 32 personas aprobadas... duns 150 que foron ó exame (duns 300-400 matriculados como dixen), dos cales estarán os 15 que aprobaron coa evaluación continua (obviamente se sacan máis dun 3 nos 4 exames, é que son xente desa que saca varias Matrículas ó cabo do ano, caso que non é o meu, e evidentemente non é o da gran maioría da xente na universidade). De feito, pódese ver que hai varias matrículas e sobresalientes:
Contabilidad de Costes 3º de LADE
Grupos A y B
Relación de alumnos que han superado la asignatura en la convocatoria de mayo de 2011:
DNI Calificación DNI Calificación
34... Sob-MH 53... Notable
35... Sob-MH 53... Notable
36... Aprobado 53... Aprobado
36... Aprobado 53... Sob-MH
36... Sobresaliente 53... Aprobado
36... Notable 53... Sob-MH
36... Aprobado 53... Notable
36... Aprobado 76... Notable
36... Notable 76... Notable
36... Notable 77... Aprobado
39... Notable 77... Sobresaliente
39... Sob-MH 77... Aprobado
39... Aprobado 77... Notable
39... Aprobado 77... Notable
44... Notable 77... Notable
53... Aprobado 77...Notable
Revisión de exámenes: día 7 de junio, a las 9:00 h., en la sala 201.
Departamento de Economía
Financiera y Contabilidad
A mín paréceme bochornoso. Tanto, que se non aprobo en Xulio esta asignatura, pode que a vaia facer a outro lado porque estou ata arriba de determinados profesores. Sempre pensei que deberíamos protestar masivamente contra estas inxustizas, pero vendo que ninguén protestara o máis mínimo por aquel examen que o señor Ricardo fixera en Sociedades no que puxera un examen que non se ceñía nin remotamente ó que dera nas clases ou nas academias e de 280 personas non aprobara ningún, NINGÚN, CERO, non teño ningunha esperanza de que cambie.
Na universidade en España, por casos tan degradantes coma éste vamos á cola. Acabamos anos máis tarde que no resto de Europa e sabendo menos. Ingresamos no mercado de traballo tardísimo, cando nos outros países os que foron universitarios xa levan anos de experiencia laboral, e así non podemos competir. E desto teñen parte de culpa os políticos, sí, pero tamén o nivel de profesorado tan paupérrimo que fai que cada ano haxa asignaturas que aproben a porcentaxe mínima e necesaria para que non haxa ningunha alarma na facultade (20% dos alumnos matriculados). Vós, incompetentes profesores, tedes parte da culpa da infortunada educación universitaria española comparada ó resto de países europeos (e díceo alguén que estudiou e veu cómo era fóra).
Hale, polo menos quedei desafogado.
jueves, febrero 10, 2011
Queixa aberta dirixida ó Excmo. Señor Rector da Universidade de Vigo
Cando estiven estudando por terras extranxeiras, decateime das grandes diferencias entre as universidades de fóra e as de España coma a que me tocou, neste caso a Universidade de Vigo. O sistema era totalmente diferente e ademáis semellaba funcionar á perfección, xa que os alumnos saían formados das escolas, en non máis de 3 ou 4 anos, e seguidamente era habitual que encontraran traballo ó pouco tempo. As relacións cos profesores eran, como eu mesmo poido atestiguar, coma a dun equipo, na que a meta sempre era sen duda a aprendizaxe do alumno. Se se lle pedía axuda, o profesor facía o máximo posible para que o alumno aprendese, facilitáballe medios, resolución de dudas,... e, a diferencia do que estiven vendo nos meus anos de alumno da Universidade de Vigo, o obxectivo non era aprobar un único exame ó final. A meta era que o alumno realmente entendera a materia, unha vez que o profesor se percataba diso, a veces ata o exame (se o había, xa que non era algo por forza obligatorio) era unha ferramenta únicamente de apoio ou secundaria para focalizar unha nota. Do que un estaba seguro era que se o profesor sabía que tí te interesabas e aprendías e él o vía (mediante traballos, evaluacións continuas, tutorías nas que estaban pendentes da túa evolución,...) era que era moi difícil suspender algo.
Na Universidade de Vigo, o único polo que loitamos os alumnos é por aprobar un exame. O único para o que os profesores están é para correxilo. Moitos deles nin sequera lle fan caso ás horas de tutoría e, coma xa me tivo pasado máis de unha vez, a súa resolución de dudas deixa moito que desexar. Parece que incluso lles moleste que estudantes pasen polo seu despacho. Tal é o caso, entre outros moitos, de R. Diéguez, que, palabras textuales me dixo días antes dun exame, cando lle preguntei por un exercicio: "yo no estoy aquí para resolveros ejercicios", e máis tarde apuntillou "deberíais de coger un manual para resolver ejercicios". Curioso se, como é o caso, o exame trataba de resolver exercicios.
Realmente non entendo casos coma este, que xa me levo atopado uns poucos nesta universidade da que vostede forma parte. Non entendo que personas con tal hastío por enseñar poidan formar parte deste sistema. Unha vez lín: "o profesor mediocre, explica; o profesor bon, enseña; e o profesor óptimo, inspira". Teño que decir que con xente coma a que lle dixen, non se achega un nin ó primeiro nivel. Teño moitos máis casos e "anécdotas", sobre este e outros profesores, coma cando suspendeu ó 100% dos 300 alumnos que nos presentábamos ó seu exame, antes mediante as palabras "hasta ahora os habéis reído vosotros (supoño porque eramos 15 personas na súa clase e veu encherse 300 asentos no exame), ahora me voy a reír yo". Tal e como llo digo, eu estaba enfrente del cando dixo tal. O resultado foron 300 suspensos para un exame que non estabamos preparados para aprobar. A súa conclusión foi subir 2 ou 3 puntos a cada exame para ó final ter alomenos algún aprobado, que resultaron ser 11 personas. Seino porque eu non contestei a nada ben e saquei un 2 ou un 3 sobre 10. Un método.. curioso alomenos de correxir e aprende(he)r ós seus estudantes.
A cousa é que non o entendo, realmente non entendo porqué non hai nin un mísero control sobre estos profesores que literalmente "fan e ordenan como lles dá a gana", sen ningún incentivo para ensinar, sen ningunha gana porque os seus alumnos aprendan, nin ofrezan a mínima axuda pola súa parte. Por iso somos diferentes do resto de universidades europeas. Por iso cando ven un erasmus a Vigo se escandaliza de que en determinadas asignaturas haxa un 15-20% de aprobados por convocatoria, ou de que a gran maioría pagaramos academias externas para moitas asignaturas, xa que o que nos explican na clase non chega para pasar o exame que nos van a poñer. Por iso eles acaban en 3 anos, 4 ó sumo e nós en 7 ou 8 como media. Somos máis tontos? Somos peores? Non o creo. Creo que hai moi pouco control sobre o que ocorre no seno de cada facultade e que hai coma unha extrana crenza de que canta máis alta sexa a media de idade en acabar unha carreira, máis mérito ten, coma pasa nas Inxenierías Técnicas ou a Licenciatura de ADE de Vigo, cando son comparadas coas Inxenierías de Ferrol ou ADE de Santiago. Esta materia da idade escandalizaría a calquera outro europeo, créame.
Agora vostede dirá que hai métodos de queixa contra abusos coma os que lle levo contado. Sí, hainos, fun testigo do seu uso e archivo para non saír á luz nunca máis. Asignaturas coma "Dirección Financieira" de 4º de LADE, que leva unha carteira de máis de 400 alumnos por ano, ou queixas contra o profesor que lle dixen son archivadas nun gran montón de folios que ninguén reclama, ano tras ano, e xa corren moitos anos. O sistema non funciona. E todos o sabemos. Desde o momento en que o 90% da xente coa que compartín algunha vez algún curso se tivo que pagar unha academia privada (as cales están a rebosar nas súas clases, máis ainda que na universidade), o cal produce vergonza axena, e o feito de que os alumnos dupliquen os anos de estudio con respecto ó que debería ser e con respecto ó resto de Europa, significa que o sistema non funciona.
Logo de moitos anos, e agora que estou acabando decidinme a expoñer esta queixa, da que moitos alumnos son partícipes, pero non mostran máis aló de comentarios con outros alumnos e ex-alumnos case que por medo. Parece mentira e que esteamos así, pero sí, parece que hai profesores que teñen demasiado poder e escaso control e aproveitanse deso, por iso vai ser raro que ningún alumno mostre o seu malestar, pero máis de unha folga contra este sistema se merecía ter feito.
Tal vez Bolonia queira cambiar algo isto, pero estou seguro de que o único que cambiará será a superficie. Se no fondo se segue actuando coas mesmas caras, nunca haberá os cambios intrínsecos que se necesitan, e se eu soubera desto sería probable que a miña aventura coma universitario non fose realidade, ou alomenos o sería noutro lugar.
Un alumno "hastiado".
Relacionado: contabilidade de costes na Uvigo.
Na Universidade de Vigo, o único polo que loitamos os alumnos é por aprobar un exame. O único para o que os profesores están é para correxilo. Moitos deles nin sequera lle fan caso ás horas de tutoría e, coma xa me tivo pasado máis de unha vez, a súa resolución de dudas deixa moito que desexar. Parece que incluso lles moleste que estudantes pasen polo seu despacho. Tal é o caso, entre outros moitos, de R. Diéguez, que, palabras textuales me dixo días antes dun exame, cando lle preguntei por un exercicio: "yo no estoy aquí para resolveros ejercicios", e máis tarde apuntillou "deberíais de coger un manual para resolver ejercicios". Curioso se, como é o caso, o exame trataba de resolver exercicios.
Realmente non entendo casos coma este, que xa me levo atopado uns poucos nesta universidade da que vostede forma parte. Non entendo que personas con tal hastío por enseñar poidan formar parte deste sistema. Unha vez lín: "o profesor mediocre, explica; o profesor bon, enseña; e o profesor óptimo, inspira". Teño que decir que con xente coma a que lle dixen, non se achega un nin ó primeiro nivel. Teño moitos máis casos e "anécdotas", sobre este e outros profesores, coma cando suspendeu ó 100% dos 300 alumnos que nos presentábamos ó seu exame, antes mediante as palabras "hasta ahora os habéis reído vosotros (supoño porque eramos 15 personas na súa clase e veu encherse 300 asentos no exame), ahora me voy a reír yo". Tal e como llo digo, eu estaba enfrente del cando dixo tal. O resultado foron 300 suspensos para un exame que non estabamos preparados para aprobar. A súa conclusión foi subir 2 ou 3 puntos a cada exame para ó final ter alomenos algún aprobado, que resultaron ser 11 personas. Seino porque eu non contestei a nada ben e saquei un 2 ou un 3 sobre 10. Un método.. curioso alomenos de correxir e aprende(he)r ós seus estudantes.
A cousa é que non o entendo, realmente non entendo porqué non hai nin un mísero control sobre estos profesores que literalmente "fan e ordenan como lles dá a gana", sen ningún incentivo para ensinar, sen ningunha gana porque os seus alumnos aprendan, nin ofrezan a mínima axuda pola súa parte. Por iso somos diferentes do resto de universidades europeas. Por iso cando ven un erasmus a Vigo se escandaliza de que en determinadas asignaturas haxa un 15-20% de aprobados por convocatoria, ou de que a gran maioría pagaramos academias externas para moitas asignaturas, xa que o que nos explican na clase non chega para pasar o exame que nos van a poñer. Por iso eles acaban en 3 anos, 4 ó sumo e nós en 7 ou 8 como media. Somos máis tontos? Somos peores? Non o creo. Creo que hai moi pouco control sobre o que ocorre no seno de cada facultade e que hai coma unha extrana crenza de que canta máis alta sexa a media de idade en acabar unha carreira, máis mérito ten, coma pasa nas Inxenierías Técnicas ou a Licenciatura de ADE de Vigo, cando son comparadas coas Inxenierías de Ferrol ou ADE de Santiago. Esta materia da idade escandalizaría a calquera outro europeo, créame.
Agora vostede dirá que hai métodos de queixa contra abusos coma os que lle levo contado. Sí, hainos, fun testigo do seu uso e archivo para non saír á luz nunca máis. Asignaturas coma "Dirección Financieira" de 4º de LADE, que leva unha carteira de máis de 400 alumnos por ano, ou queixas contra o profesor que lle dixen son archivadas nun gran montón de folios que ninguén reclama, ano tras ano, e xa corren moitos anos. O sistema non funciona. E todos o sabemos. Desde o momento en que o 90% da xente coa que compartín algunha vez algún curso se tivo que pagar unha academia privada (as cales están a rebosar nas súas clases, máis ainda que na universidade), o cal produce vergonza axena, e o feito de que os alumnos dupliquen os anos de estudio con respecto ó que debería ser e con respecto ó resto de Europa, significa que o sistema non funciona.
Logo de moitos anos, e agora que estou acabando decidinme a expoñer esta queixa, da que moitos alumnos son partícipes, pero non mostran máis aló de comentarios con outros alumnos e ex-alumnos case que por medo. Parece mentira e que esteamos así, pero sí, parece que hai profesores que teñen demasiado poder e escaso control e aproveitanse deso, por iso vai ser raro que ningún alumno mostre o seu malestar, pero máis de unha folga contra este sistema se merecía ter feito.
Tal vez Bolonia queira cambiar algo isto, pero estou seguro de que o único que cambiará será a superficie. Se no fondo se segue actuando coas mesmas caras, nunca haberá os cambios intrínsecos que se necesitan, e se eu soubera desto sería probable que a miña aventura coma universitario non fose realidade, ou alomenos o sería noutro lugar.
Un alumno "hastiado".
Relacionado: contabilidade de costes na Uvigo.
martes, septiembre 28, 2010
What did we learn in (erasmus) history lessons?
So!.. the period of my life attached to all that involves Erasmus is over. My year 2006-07 in Estonia and the 3 posterior ones helping in the Erasmus Vigo as tutor for newcomers has ended since they phoned me 2 times to pick some new erasmus students for this 2010 autumn and I had to tell the office to erase me from every list since I didnt apply this time for that voluntary stuff (you should fill a form to be erasmus helper, but this time they just phoned me without doing that).
When I first was erasmus I didnt know exactly what that meant or how would it be. After 4 years I have had enough "lessons" about this and got many conclusions. Good and bad, as I guess in every experience in life that lasts for more than few days.
I have learnt a lot in my experience in Estonia (many people even adviced me to start writing a kind of book, and it wasnt joking!), not just about studies and different ways of teaching (that were also quite interesting, in spite of what many close friends thought or might think), but also about life, human relationships, about cultures, and also about myself. The shock with all those things at the same time was so strong that I have had a long period time for recovering, assimilating, thinking and finally learning.
When you are Erasmus, there is not just the fact that you are going to study abroad. There is a plenty of new things that strike on you in many ways. Some people choose the easiest way, and dont care too much, avoiding any kind of thinking and therefore also learning, some others just seem to not to care about the new chance and challenging situation and they spoil quite a lot their time, though they might tell you -and in fact they believe- they squeezed to the maximum their experience (but maybe just doing the same things they do in their usual lifes more times or more extremely), others try to live at the maximum they can, forcing even situations that might finish as fake moments of fun, seems they accept the future fact that there will be nothing else than the day-by-day fun, and they are just living like that happily, and others try to get involved in the new culture and situation in a natural way, not forcing a personality they are not to be accepted, not caring too much if something goes wrong but without playing down the importance to the new relationships in the usual life, school, in the new culture they are discovering...
All these types of people are very different (and there must be more), and I met every kind. And many times you find out that so different ways of living this potential challenge called erasmus, may involve different, unexpected, misleading behaviours, interpretations or reactions.
Even that here in the Universidade de Vigo was not the same at all, I also assimilated and, more than learning, I kind of settled conclusions. Today I feel like sharing some of them. So this is what I learnt about erasmus in these 4 last years and that might be useful for future Erasmus people, though it's just a point of view, my point of view (of course this is valid just for people who really want to get involved and live in a highest grade their life as Erasmus; if you are going to spend all days yearning for the booze and the nightlife, there is no need for you to read anything of this):
When I first was erasmus I didnt know exactly what that meant or how would it be. After 4 years I have had enough "lessons" about this and got many conclusions. Good and bad, as I guess in every experience in life that lasts for more than few days.
I have learnt a lot in my experience in Estonia (many people even adviced me to start writing a kind of book, and it wasnt joking!), not just about studies and different ways of teaching (that were also quite interesting, in spite of what many close friends thought or might think), but also about life, human relationships, about cultures, and also about myself. The shock with all those things at the same time was so strong that I have had a long period time for recovering, assimilating, thinking and finally learning.
When you are Erasmus, there is not just the fact that you are going to study abroad. There is a plenty of new things that strike on you in many ways. Some people choose the easiest way, and dont care too much, avoiding any kind of thinking and therefore also learning, some others just seem to not to care about the new chance and challenging situation and they spoil quite a lot their time, though they might tell you -and in fact they believe- they squeezed to the maximum their experience (but maybe just doing the same things they do in their usual lifes more times or more extremely), others try to live at the maximum they can, forcing even situations that might finish as fake moments of fun, seems they accept the future fact that there will be nothing else than the day-by-day fun, and they are just living like that happily, and others try to get involved in the new culture and situation in a natural way, not forcing a personality they are not to be accepted, not caring too much if something goes wrong but without playing down the importance to the new relationships in the usual life, school, in the new culture they are discovering...
All these types of people are very different (and there must be more), and I met every kind. And many times you find out that so different ways of living this potential challenge called erasmus, may involve different, unexpected, misleading behaviours, interpretations or reactions.
Even that here in the Universidade de Vigo was not the same at all, I also assimilated and, more than learning, I kind of settled conclusions. Today I feel like sharing some of them. So this is what I learnt about erasmus in these 4 last years and that might be useful for future Erasmus people, though it's just a point of view, my point of view (of course this is valid just for people who really want to get involved and live in a highest grade their life as Erasmus; if you are going to spend all days yearning for the booze and the nightlife, there is no need for you to read anything of this):
- First, you are going to a place that you've probably never stayed. Get information about the customs and traditions, at least the main ones and learn a bit about general issues of the country you are going to spend your Erasmus time (usual wheather, social stuff, languages, a bit of history even,...).
- Try to learn the basic words of the regional language, local people use to appreciate a lot those little things. Just a "hello", "thanks", "my name is", might mean a smile in the face of the local ones that are talking to you. Even that you were speaking all time in english. Would be great that with time you could share some more words in the local language.
- Try to be humble and respectful and even dont talk too much at first, better listen when speaking to local people (I always remember a teacher that once told us "if you talk a lot, you will listen few, and listening is the base for learning (...)"). It's quite hateful when a foreigner comes and he/she thinks he is more "advanced", "clever", "modern". If you behave in that arrogant way in a place you are new, that tells few about you to everyone, and you will probably leave a bad impression (though I know this is a personal issue, but I believe so).
- You are going to meet many people that are in the same situation as you are: coming probably alone, and meeting each others at the same time. This might be a start for making new friends, from different countries, different cultures... Do not waste it going and talking always with the people of your own country, just because it's easier to talk with them or you feel basicly closer to them. There is a great chance to learn and make interesting friends that in other way you would never met. I personally dont get the point of making ghettos abroad, unless you are in a kind of danger or I dont know. This also depends on each one, but as I told to one spanish Erasmus that was doing like that in Estonia: "there are lots of spanish people in Spain, dont meet just them always, there are many interesting people". He didnt care at all about my advice, and later told me that "he didnt want to meet estonian people cause he wont see them again, and he would like to meet all the posible spanish, cause he "understands" better the way of being of people of his country". Stupid, cause then "dont go out of your country to make an erasmus, go to another university of your own country", I think.
- As I told, you are going to meet many people, and you will become very friend with some of them probably. Dont trust 100%. There are many people that goes there "living the day", having "friends of the moment" (what I told at the beginning), afterwards, when they are going back to their respective countries, they wont care about your problems in many cases. But they might contact you in the future to visit you in your respective town and country (...). I have had a terrible case talking about this, and couldnt believe it. People that I shared living, partying or chatting almost everyday, totally left me when we were already in our respective countries and I most needed advices, and moral supporting. Seems that this didnt stop them to write me later that "they would like to visit me and my town, and therefore we could talk again as in old times". As someone said once when"at the very end, if you have some problem, the only ones that will worry and care about you will be your family", I can tell you that "your real friends are the ones that after many years and quarrels are still your friends, they will care about your problems before the ones that you are meeting for some few -though intense, but few- time".
Many people live their erasmus time on their way, as I told, they can be the friendliest, kindest and talkative people there, just dont trust they might be the same once they are back to their usual lifes. One very dear person to me in my erasmus told me once "I am a different person in the erasmus than now in my country, here I have my own life and own problems, that was just like another kind of world". - Do not start relationships. It just wont work.
- Do not fear to make activities by your own or joining local people, even that they are not involved in university. It is probably even more interesting and you might really get even better friends than the ones that are Erasmus.
- Do not stuck doing the same. This is your year, you have the chance of making lots of things and most of them are stuff that you won't/can't do in your country. I have had a period that I just was waking up very late, going to school, and boozing/partying. Later I realized that there was much more world, I changed it, and it was much more interesting, I lived it on another level.
- Do not trust italian guys (I was recalling them when writing the 3rd point) , in general. My Erasmus friends in Estonia, my local estonian friends, my friends in the Vigo's Erasmus and students, me personally, and even my friends that met italians in some other way that is not Erasmus, agree. I have had too bad experiences with them -again in general-, I can talk good about 2 (I can say even the names, Ricardo and Alessandro, maybe Andrea as well but he is half portuguese) about 20 italian males I met in Estonia, and none or maybe just one that I met in 3 years in the help for Erasmus in Vigo-. The list of reasons is too big and they dont deserve my writings. Sorry if you are italian and you are reading this, but it's my point of view, we have been lots of times embarrased or angry about their behaviour anywhere.
- If you have a tutor, show a bit of gratitude with him/her. It's a voluntary job, he/she is spending his/her time to help you and not getting paid or anything similar. When I became tutor, I thought about how lost and confused I arrived to my destination and how helpful was to me that there was one person that was waiting my arrival to take me to a hostel at night in a town I knew nothing. That was so comforting, that I almost spilled tears when I saw my tutor in the airport (aitäh Eveliina if you read this). This is the main reason I became also tutor, they gave me that chance and I imagined how awful the newcomers might feel alone and lost in a new place. When I mean gratitude, I dont mean buying anything, sometimes a sincere "thanks" is enough. I still remember the polish girl that I helped in the autumn semester'09; taking her to univ, helping with bus cards, university, banks, phone, taking her to bars and pubs that I thought she would like to take also her erasmus friends (sometimes even places that are not so known between tourists, tho later Erasmus turn those places touristic -Bar Brasil-, cause I guess they like them and call others to go), and she never thanked me for anything or even told me the day she left. She even came back here months later and didnt call me. That shows quite few from her part to me. The next erasmus student I had was a normal person, but at that time I was already a bit upset with this Erasmus help, and was one of the main reasons of my fast leaving without thinking too much this year. Seems many younger people are not that aware or appreciate others' efforts or are grateful at all... I am realizing about that not just in this Erasmus world, but in general. I already see it in the ones 5-6-7 years younger than me.
- In relation to the University of Vigo, I've also learnt that there are loads of lacks in relation to the help to Erasmus and the International Relations Office. They are given a good budget from the University, and they are doing quite few activities (I'd say quite nothing), and the visits and trips are just crap if I compare the activities I had in a "relatively" average university as the TTU. Finally I can say that Tallinn beats almost in every and even in an overwhealming way to the University of Vigo (organisation, trips, dedication, work, treatment...). I talked many times about this in this blog, but once again I will say that I feel envy of the estonian organisation for students and also for tutors, cause they had vote in the decisions and they did more than just taking students from the station and taking them from flat to flat (as they just order us as tutors from the International Relations Office of Uvigo). I have never been invited also to show opinion about trips or work for them or even join students in their visits to museums or those short stupid trips of 6 hours to close towns where they "release" students to visit "what they want" and walk around like headless chicken (all trips I had were for days and with organized activities).
- If you are coming to the University of Vigo, know that many teachers dont know A WORD of english, so, it's better you learn at least the basic spanish. I have done even homeworks for friends that otherwise would fail the subject, and the reason was just that the teacher wanted everyone, erasmus or not, to write and talk in spanish in his classes (obviously cause he had no idea about other language). So, besides, I also found out that passing subjects is quite more difficult in this university apart from language issues. Many teachers dont care you are foreigner or not and they are asking quite the same level for everyone, and it is not easy. The average of years spent in university in Vigo -and I'd say Spain in general- is much higher than in the average of european universities as far as I've been told and seen. Though of course that doesnt mean we leave university much wiser, in fact we are one of the worst countries in relation to superior studies in Europe.
- I personally learnt to appreciatte more my own culture and see that many times those others you think they are much more developed, modern, pollited, kind, whatever, are not really like that and every culture has its lacks. Many times the shock is higher when you think that "x" culture is richer. Anyway I found their own good things in each one, and except that nationality I told before, I met good people in each, and sometimes, that they think or act differently than you doesnt mean necessarily that they act badly. Right now I value my own culture, the galician, my own language, and my own people much more than before.
miércoles, abril 15, 2009
De crise, oportunidades e Suomi
Hoxe atopeime cun artículo que me vén de perlas en El Economista: Finlandia parou a recesión e fixo fronte á crise. Claro, a xente dirá: "é que eles teñen unha economía moito máis forte! teñen máis medios para parar unha crise". E eu digo: sí e no.
A crise financieira é algo global, afectou a todo o mundo por igual e máis ou menos co mesmo grado de antelación a todos os países. Pero estou de acordo co artículo -de feito colleu tal cual o meu pensamento- de que o mellor motor para revolucionar unha rexión é sufrir unha gran crise, no medio da cal os gobiernos, como as empresas e os propios cidadáns poden estar preparados para asumir tal situación desfavorable, posibles recortes e axustes verdadeiramente necesarios.
Vou comentar o caso finlandés, sin duda un caso curioso de cómo se deben facer as cousas e se precisan de políticas firmes e comúns, e acordos macroeconómicos que deberían de estar asentados de antemán entre as principales forzas políticas, como comentaba naquel post de crises e capitalismos.
Finlandia en 1989 choca cunha crise de proporcións enormes, tras o colapso comunista e da Unión Soviética, os cales eran os principales clientes comerciales. Prodúcese unha caída do PIB do 13% en sólo 3 anos, o paro aumenta nun 17%, hai crise financieira, descenso dun 50% da bolsa, devolucións de préstamos, aumento da deuda pública ata o 60% do PIB e oposición dos sindicatos a calquera reforma para aliviar a crise. Certo parecido coa situación que vivimos agora, non? eu diría que case peor.
Pois ben, a clase política finlandesa, vendo o que se lles aveciñaba púxose rápidamente a pensar e actuar. Alcanzan un acordo improbable en España "gobernase quen gobernase non se cambiaría o programa económico para salvar ó país". Adoptáronse medidas macroeconómicas rápidamente e a situación comeza a dar un chimpo en 1994, baixando os tipos a un 6% e lográndose a paridad estable coa Unión Europea en 1996.
Non fai tanto, non? Finlandia non foi sempre o país superdesarrollado que é hoxe.
Durante a década dos 90, os cambios en política científica e tecnolóxica aceleráronse.
Recortanse os presupuestos en diversas partidas, pero non a inversión en tecnoloxía. Unha das maiores aportacións do goberno de Finlandia ó futuro do país foi a creación dun sistema público de apoio á innovación, simple e fácil para as empresas, que operan dunha forma estructurada, centralizada e efectiva, na que hai un completo respeto polos contratos e leis establecidas e goberno.
En canto ás universidades e aquí foi o que me levou a escribir este post, recordando a conversación na outra web sobre Bolonia, son as responsables de producir novo conocemento. As 20 universidades públicas, as 29 politécnicas e os institutos de investigación. O 53% das empresas de Finlandia teñen acordos de colaboración con universidades, frente a media europea do 7'5 %. Ben, agora pensade sobre as chorradas que dicen sobre o plan Bolonia en canto a que as empresas se van apoderar das universidades e facer canteiras de estudiantes. Ojalá nos dén unha mínima noción do que é a vida laboral!! da que non temos nin pajolera idea cando salimos de cursar os nosos 6, 7, 8 ou 9 anos de universidade pública. Estamos nunha situación tal de desventaxa frente a Europa que quen diga que non se necesita un cambio estaría tolo. Bolonia pode que non sexa o mellor porque ten puntos oscuros e efectos de arrastre pouco visibles, pero que un acercamento ós sistemas europeos e á vida laboral por parte das nosas podres e carcomidas universidades é algo de perogrullo. É un plan, que en principio non está mal pensado. O malo é a forma de levar a cabo tal plan e que a universidade necesita algo máis que un cambio superficial. O sistema interno e relacións internas é algo que se debería controlar moito máis -e así non ter, como temos na universidade de Vigo un sistema de empresa familiar, na que os apelidos se repiten entre profesores, os amantes, as ex-parellas e os fillos e netos e relacións entre eles se perpetúan en pro dun conformismo degradante e denigrante para a nosa formación e sentido común-.
Volvendo ó tema de Nokia, recordo telo estudiado nalgún caso práctico cómo foi o principio de tal empresa. Todo surxira debido a que a xeografía e clima de Finlandia non son nada propicios para facer instalacións de telefonía e cables. Sería costosísimo, debido á grande dispersión xeografica dos seus escasos habitantes tamén. O que fixeron foi invertir moitísimo en I+D en canto ó que telefonía móvil se refire para non depender de cableados e facer un gasto gigantesco.
Gracias a Nokia, Finlandia desarrollou un crecimiento económico incrible, tanto pola súa capacidade productora como exportadora, como pola súa capacidade de movilizar o conglomerado finlandés das telecomunicacións. Nokia chegou a ser o producto dunha nación, e é o exemplo de cómo as empresas privadas tomaron todo o coñecemento xerado nas universidades e grupos privados de investigación para transformalos en productos competitivos en todo o mundo.
Todos os cidadáns comparten un elevado nivel de educación e formación que se basa nun sistema educativo de primeiro nivel mundial. Tanto educación primaria como secundaria e universitaria.
A miña pregunta ó aire sería: ¿sería difícil instaurar valores na sociedade española?¿se sí, canto se tardaría?
Logo aparte: ¿estaría conforme na bipartita sociedade española que se tomasen como intocables certos acordos macroeconómicos polo ben da nación ainda que eso perxudicase intereses partidistas ou implicase certas incomodidades -momentáneas, coma certa subida de impostos, etc- para a poboación?
Igual vos acordades do que é o informe PISA, o informe sobre calidad educativa dos países que fai un tempo poñía a España con notable... suspenso. Ben, mirando os resultados dese informe vese cómo será o futuro do mundo: aqueles países que están quedando nos primeiros lugares -nestes momentos Finlandia, Canadá, Hong Kong, Nova Zelanda e Australia- son irremisiblemente os que teñan as empresas con mellores profesionales, gobernos con mellores dirixentes, mellor actividade social e empresarial.... e crearán un sistema educativo de primeiro orden sobre o que o seguirán baseando o seu futuro.
Un saludo para Luisérgiko. Dá gusto debatir sen que ninguén che diga que o que pensas é unha merda ou o outro non vale nada sen ningún tipo de argumento coma fan outros por ahí...
Recursos: -El Economista: entrevista a Juan Martínez Barea (director da cátedra Sánchez-Ramade de Iniciativa e Innovación do Instituto Internacional de San Telmo de Sevilla) -Casos prácticos da asignatura Estratexias de Márketing de 5º ADE
jueves, abril 02, 2009
Ofrécese traballo... se eres extranxeiro...
Unha amiga de Polonia fala conmigo ontes.
Conversa (para non andar con nombres vou poñer P -de Polonia-):
P - "oh como mola!"
Eu - "qué foi?"
P - "parece que nos van subir o sueldo de 1200 a 1500 €!!"
Eu - "einnng? conseguiches traballo?? Cómo?? dónde??"
P - "siii e ademáis tamén este outro colega e este outro... todos os que solicitamos para o traballo que nos ofrecían da ORI (Oficina de Relac. Internac.)"
Eu - "ORI???"
P - "Siii ofrecían traballos para erasmus por si queres traballar como asistente en institutos de Vigo para dar clases de inglés!! E todos os que rellenamos os papeles xa temos curre hasta o vrao (ojo! non me dixo que pasaran unha proba de inglés oral ou escrito, como sería o normal... e digo eu... non todos os erasmus saben ben inglés, sexan do país que sexan...)"
Eu - "aaaaaaaaah moi ben! Pero... tu crees que si pido eu.. me darían algo? A mín non me viría mal ganarme uns cartos extra, a verdade..."
P - "Pois non che sei... ti vai preguntar pola ORI, que os puestos non se encheron... decían que quedaban plazas vacantes... e por preguntar non perdes nada..."
Eu - "Aló vou mañá :P"
Un edificio dun bonitoooo bufff menos mal que ganou premios de arquitectura ou algo así... porque senón diría que é unha chapuza infame de ferros antiestética e nada práctica cun suelo feito para romper tobillos... pero nah, ahora que sei que o arquitecto é reconocido mundialmente xa me quedo máis tranquilo...
Ademáis seguro que a Universidade de Vigo non lle pagou moito por facer a Plaza Miralles... minucias... XD
E ahí tamos, hoxe fun á ORI e pregunto sobre eso do traballo remunerado como asistentes para inglés en institutos e colexios. Dixenlles que eu non son, pero fun erasmus, pasei as miñas probas de inglés con nota máis ou menos boa para ser estudiante internacional e ademáis melloreino na miña estancia.
A resposta foi que non lles importaba, porque eso era unha opción para internacionales.
E chegados a este punto varios pensamentos se me cruzan pola cabeciña...
1 - Seica aquí tiran os cartos ou qué? qué fan cos cartos da xente que non se apunta, ou non se apuntou...? porque nunca oíra falar deses traballos o ano pasado, no que eu era activamente voluntario de erasmus e conocíaos nun % bastante alto...
2 - Así que as prazas son para erasmus... non necesitan de acreditación do que estudian, nin do seu nivel de inglés... sólamente rellenan un papel.. e como sobran plazas.. todos a dar clases de inglés polos institutos e colexios da cidade adiante... moi bien... moi bien... e ahora digo eu... e qué pasa con todos os que están a estudiar Traducción e Interpretación? para qué coñe estudian esa carreira se lles van vir outros de fóra e vanse apropiar do seu terreno....?
Xa é harto difícil de por sí.. e máis nesta época de crise (xa vistes os datos que puxen no outro comentario... 31% de xóvenes españoles menores de 25 están en paro) atopar traballo para nós... como para darllo a xente de fóra. Eu non sei pero estou algo indignado... non me parece nin normal nin xusto!!
3 - Porque as becas e traballos para nosoutros non é que nos aborden, a Universidade de Vigo non se preocupa tanto pola nosa formación e colocación como porque vaiamos pagando a modiño todo o que haxa que pagar... e dirédesme... "carallo coma no resto de sitios!!" // precisemos: coma do resto de sitios en España... se queremos chegar ó nivel dos mellores tal vez non deberíamos mirar tanto para abaixo ou para atrás... hai que mirar qué fan os países avanzados e imitar.Por Europa adiante algo terán que nos levan tanta ventaxa en temas educativos, e as tasas de universitarios en paro nos primeiros anos son menores na maioría de casos.
4 - E a todo esto digo eu... para qué lles dan os da ORI traballo ós estudiantes universitarios erasmus? non se supon que veñen para estudiar, ou festexar ou vivir e aprender da nosa lingua e cultura? a qué veñen? a traballar? Amosnome j... Veñen a dar clases de inglés... sen igual telo estudiado adecuadamente para dar clases (o cal os da facultade de Traducción estou seguro que saben moito mellor), e incluso como sei en moitos casos, sen saber español...
Eu non digo que non quero que traballen, non equivoquemos as cousas, pero ti cando te vas de estudiante a un país... iraste de estudiante, coas becas que che dá o teu propio país (que tamén en moitos casos son jugosas, non coma a caca que daban hasta ahora aquí) e a vivir unha experiencia e todo eso...
5 - Así que me veña... unha última cousa... se lles dán cartos ó departamento dos vagos da ORI (e digoo por que non fan NADA que mereza a metade do seu sueldo, eso fijo, coma a maioría dos funcionarios...), non poderían invertilos noutras cousas moito máis necesarias na universidade??? Estou seguro que hai centos de cousas que se poden facer con ese diñeiro. Ou eso, ou que nos disminúan as taxas de pagamentos, porque me parecen un pouco sangrantes...
Levo uns diaaaaaaaas que me sube a tensión..
Necesito unha birra
Conversa (para non andar con nombres vou poñer P -de Polonia-):
P - "oh como mola!"
Eu - "qué foi?"
P - "parece que nos van subir o sueldo de 1200 a 1500 €!!"
Eu - "einnng? conseguiches traballo?? Cómo?? dónde??"
P - "siii e ademáis tamén este outro colega e este outro... todos os que solicitamos para o traballo que nos ofrecían da ORI (Oficina de Relac. Internac.)"
Eu - "ORI???"
P - "Siii ofrecían traballos para erasmus por si queres traballar como asistente en institutos de Vigo para dar clases de inglés!! E todos os que rellenamos os papeles xa temos curre hasta o vrao (ojo! non me dixo que pasaran unha proba de inglés oral ou escrito, como sería o normal... e digo eu... non todos os erasmus saben ben inglés, sexan do país que sexan...)"
Eu - "aaaaaaaaah moi ben! Pero... tu crees que si pido eu.. me darían algo? A mín non me viría mal ganarme uns cartos extra, a verdade..."
P - "Pois non che sei... ti vai preguntar pola ORI, que os puestos non se encheron... decían que quedaban plazas vacantes... e por preguntar non perdes nada..."
Eu - "Aló vou mañá :P"
Un edificio dun bonitoooo bufff menos mal que ganou premios de arquitectura ou algo así... porque senón diría que é unha chapuza infame de ferros antiestética e nada práctica cun suelo feito para romper tobillos... pero nah, ahora que sei que o arquitecto é reconocido mundialmente xa me quedo máis tranquilo...
Ademáis seguro que a Universidade de Vigo non lle pagou moito por facer a Plaza Miralles... minucias... XD
A resposta foi que non lles importaba, porque eso era unha opción para internacionales.
E chegados a este punto varios pensamentos se me cruzan pola cabeciña...
1 - Seica aquí tiran os cartos ou qué? qué fan cos cartos da xente que non se apunta, ou non se apuntou...? porque nunca oíra falar deses traballos o ano pasado, no que eu era activamente voluntario de erasmus e conocíaos nun % bastante alto...
2 - Así que as prazas son para erasmus... non necesitan de acreditación do que estudian, nin do seu nivel de inglés... sólamente rellenan un papel.. e como sobran plazas.. todos a dar clases de inglés polos institutos e colexios da cidade adiante... moi bien... moi bien... e ahora digo eu... e qué pasa con todos os que están a estudiar Traducción e Interpretación? para qué coñe estudian esa carreira se lles van vir outros de fóra e vanse apropiar do seu terreno....?
Xa é harto difícil de por sí.. e máis nesta época de crise (xa vistes os datos que puxen no outro comentario... 31% de xóvenes españoles menores de 25 están en paro) atopar traballo para nós... como para darllo a xente de fóra. Eu non sei pero estou algo indignado... non me parece nin normal nin xusto!!
3 - Porque as becas e traballos para nosoutros non é que nos aborden, a Universidade de Vigo non se preocupa tanto pola nosa formación e colocación como porque vaiamos pagando a modiño todo o que haxa que pagar... e dirédesme... "carallo coma no resto de sitios!!" // precisemos: coma do resto de sitios en España... se queremos chegar ó nivel dos mellores tal vez non deberíamos mirar tanto para abaixo ou para atrás... hai que mirar qué fan os países avanzados e imitar.Por Europa adiante algo terán que nos levan tanta ventaxa en temas educativos, e as tasas de universitarios en paro nos primeiros anos son menores na maioría de casos.
4 - E a todo esto digo eu... para qué lles dan os da ORI traballo ós estudiantes universitarios erasmus? non se supon que veñen para estudiar, ou festexar ou vivir e aprender da nosa lingua e cultura? a qué veñen? a traballar? Amosnome j... Veñen a dar clases de inglés... sen igual telo estudiado adecuadamente para dar clases (o cal os da facultade de Traducción estou seguro que saben moito mellor), e incluso como sei en moitos casos, sen saber español...
Eu non digo que non quero que traballen, non equivoquemos as cousas, pero ti cando te vas de estudiante a un país... iraste de estudiante, coas becas que che dá o teu propio país (que tamén en moitos casos son jugosas, non coma a caca que daban hasta ahora aquí) e a vivir unha experiencia e todo eso...
5 - Así que me veña... unha última cousa... se lles dán cartos ó departamento dos vagos da ORI (e digoo por que non fan NADA que mereza a metade do seu sueldo, eso fijo, coma a maioría dos funcionarios...), non poderían invertilos noutras cousas moito máis necesarias na universidade??? Estou seguro que hai centos de cousas que se poden facer con ese diñeiro. Ou eso, ou que nos disminúan as taxas de pagamentos, porque me parecen un pouco sangrantes...
Levo uns diaaaaaaaas que me sube a tensión..
Necesito unha birra
martes, marzo 31, 2009
De crises e capitalismos...
Uhm non me gusta nada falar de política, pero é algo que parece inevitable nestes tempos de cambio. Pareceme saturante e aburrido, pero bueno, eu teño unha visión un poco distinta a aqueles que xa empezan a anticipar o final do "malvado" capitalismo logo desta crise. Non creo que o sistema capitalista se viñera abaixo, o que pasou foi un toque de atención, pero o capitalismo non é algo que vaia a desaparecer, é algo que teño claro.
O que sí que se evidenciou foi que necesita de moitas melloras e sistemas de control. Estanme a sobresaturar os medios sobre o que está pasando coa crise, e eso que non lles faigo moita atención, e últimamente tamén nas miñas clases na universidade me falan cada 2x3. Calquera que sexa a asignatura, RRHH, Empresa Familiar, Teoría de Organizacións, Matemáticas Financieiras.. sempre hai algún comentario sobre esto ou o outro relacionado coa crise..
Bueno, do que sí me acordo perfectamente, e faleino cun amigo, é que fai uns 4 años tíñamos un profesor que nos decía que o crecemento que estabamos experimentando era anormal. E era algo predecible que logo habería un descalabro serio, pero aquí parecía que todo era cor de rosas porque o crecemento de España era uno de los maiores da UE, e todo o mundo melloraba e estaba contento... ainda que se endeudaran hasta as muelas. Os bancos non miraban moito e veeeenga creditos...
Volvendo ó profesor de fai 4 anos, aquelo dame que pensar que inevitablemente máis expertos economistas, non só ese profesor e outro que por veces tamén divagaba (o resto vivían da empresa familiar que supón a Universidade de Vigo e dipoñíanse-dispoñense a soltar o seu monólogo sen que nos preocupemos demasiado da realidade do mundo), tiñan un "presentimento" (presentimento con certas bases reales) sobre un futuro oscuro e próximo. Ademáis as economías son ciclos, era obvio que despois dun gran crecemento viría un período de recesión. Ó igual que é obvio que pasaremos esta crisis, sexan 2 ou 3 ou 4 anos e volveremos a ter crecemento positivo. Ó menos é o que se prevé.
Pero esto faime pensar hasta qué punto os políticos (non son fiel a ningún partido, nin políticos en xeral) fan caso de expertos en economía.
Fai pouco veu o premio nobel de economía, Paul Krugman a España, e vaticina que o noso será un caso especialmente duro de recuperación dentro da UE. Non é tampouco algo difícil de prever, España ten un problema estructural grave en moitos niveles. Pero o que me asusta é oír dicir ó líder que nos goberna que "este señor exagera".
Hasta qué punto os políticos ignoran á realidade e a expertos a favor dos seus propios intereses?
O único que pode facer España para que non se nos coman o doble que o resto é facer politicas innovadoras e atrevidas ante una situación de partida peor que as outras economías. Todo o que está salindo últimamente de ZP en competencia a empleo hasta ahora é chamusquina que non funciona, dame igual que me tachedes de pepeista ou izquierdaunista ou beneguista, impórtanme un carallo todos xuntos. O único que me importa é que a nosoutros neste país non nos toque pagar máis o pato que ós demáis, situación moi probable se non cambian as cousas. E as "ideas" que están a surxir do actual goberno non van. Alomenos eso é o que se nos está a facer ver a nós, estudiantes de materias económicas. Exemplos?
"En este sentido, Zapatero explicó que mientras en Europa el 20% de los contratos son a tiempo parcial, en España el porcentaje es la mitad, y "esa es una de las razones por las que tenemos la tasa de paro más alta"."
Alguén lle tería que decir a Zapatero que o traballo a tempo parcial non impulsa a creación de empleo. Alomenos eso é o que se nos enseña, posto que as posibilidades de que un traballador a tempo parcial se introduzca no tempo completo son moi limitadas e produce un deterioro das condicións dos demáis traballadores a xornada completa. Ademáis o traballo parcial exime ós currantes de posibilidades de formación e promoción, algo propicio para o crecemento a nivel de empresa. O que debería facer por exemplo unha rebaixa de impostos de sociedades, e reducción de impostos temporal, alomenos, para as empresas, sobre todo Pymes, para que non se vexan tan estranguladas; fomentar a creación de empresas de I+D+i, etc. E é que crear unha empresa en España sale moitísimo máis caro que creala noutro país... esto é bon para nos? é bon para encontrar traballo? O índice de fracaso empresarial é realmente grande neste país se o comparamos con outros da UE, penso que os tiros deberían ir máis por ese sentido, e non é porque eu estudie tal ou cual, penso que é de perogrullo.
O que pasa é que parece que a oposición xa comentou sobre medidas desa índole e non sei hasta ónde temos que chegar para que se lles faiga caso, sendo unha boa medida e beneficiosa. A rivalidade electoral nestes tempos non é nada boa, tanto polos que tan ahí -que non queren facer o que os outros din- como polos outros -que se fan as cousas á súa maneira van decir "gracias a nós que nos fixeron caso", e se as cousas van mal van dicir "ves?? non nos fixeron un caso e así vamos mal". Todos son uns bos peixes...
As razóns de paro, ó igual que a educación, explotación, dispoñibilidade e dependencia exterior de recursos, e outras tantas cousas, son problemas estructurales, é decir, sostidos durante un largo período de tempo que requirirían de antemán un acordo entre as forzas maioritarias xa desde moi antigo para formar as liñas a seguir da nosa economía e procurar unhas estratexias de crecemento sostido e de defensa contra inconveniencias graves. Non hai eso? pos jodidos...
sólo queda esperar que se lles ocurra algo realmente innovador e botarse para adiante incluso con medidas que poden ser impopulares (algo que temen demasiado os políticos das 2 forzas maioritarias neste país desde sempre) a expensas de mandarnos ó carallo a todos co paso dos anos.
Xa sei, visión pesimista, pero hoxe estou pesimista. Non sei cómo se pode estar senón nun país no que a educación está á cola de Europa (algo importantísimo para o futuro dun país; aquí sempre houbo mala alta formación, desacorde á realidade, a inversión en I+D+i sempre foi irrisorea comparada con outros países, -e xa falarei de Bolonia se me sinto con ánimos-), os traballadores perden empleo a ritmo de caída libre, as empresas están estranguladas,... o panorama non é moi bonito...
Outras medidas... a verdade é que non se lle oen falar tampouco demasiado sobre outras medidas concretas...
Agora xa me estou vendo a moitos de vós "aaaaaah este antiZP"... éme igual, cando vexo a cámara dos diputados dan noxo todos. O único que fan é tirarse os trastos sobre actuacións pasadas uns a outros. Pero neste momento quen goberna é o PSOE e é a éste a quen se lle debe esixir que dén o máximo e que teñan as boas ideas. Lamentablemente cando falan eu non oio dicir máis que "cando fai 12 anos .." "cando fai 7 anos..." "cando os outros estaban..."... home idevos á .. A min non me interesa o que fixo ou fai ou non o outro...
Creo que igual que á maioría dos españoles, impórtanos, sobre todo neste momento, o presente e medidas cara o futuro, cousa que parece que se deixan a un laissez faire a veces.. ou que salen dalgúnha revelación onírica... ou xa non sei...
Os políticos deberían empezar a charlar e facer consenso sobre certas cousas para evitar unha caída terrible que se empezaba a avistar xa fai anos -creadelo ou non- e deixar de lado leis "cortinas de humo" de aborto, etc. Para falar sobre eso pódese esperar un tempo, ou no? Creo que a prioridade agora mesmo é empleo e crecemento e deberíanse de centrar neso e realizar acordos e seguir os consellos deses "expertos que exageran", os cales, como xa alvisquei a oír por ahí, xa hai xente que os culpa da situación de crise global que padecemos por non ter visto a tempo a explosión do globito.
A min dame que había máis de un que sí o veu, pero cando un está na praia tomando o sol e lle vén un vello a decir que hai unhas nubes ó fondo, é mellor primeiro acabar de tomar o sol e conseguir un bronceado rápido decentiño... logo se empeza a chover vai resultar que por alí "non pasou ningún vello", non sei se me explico.
Hala! hoxe tocou ida de olla!
Pero bueno, decir que todo esto é unha simple opinión.
O que sí que se evidenciou foi que necesita de moitas melloras e sistemas de control. Estanme a sobresaturar os medios sobre o que está pasando coa crise, e eso que non lles faigo moita atención, e últimamente tamén nas miñas clases na universidade me falan cada 2x3. Calquera que sexa a asignatura, RRHH, Empresa Familiar, Teoría de Organizacións, Matemáticas Financieiras.. sempre hai algún comentario sobre esto ou o outro relacionado coa crise..
Bueno, do que sí me acordo perfectamente, e faleino cun amigo, é que fai uns 4 años tíñamos un profesor que nos decía que o crecemento que estabamos experimentando era anormal. E era algo predecible que logo habería un descalabro serio, pero aquí parecía que todo era cor de rosas porque o crecemento de España era uno de los maiores da UE, e todo o mundo melloraba e estaba contento... ainda que se endeudaran hasta as muelas. Os bancos non miraban moito e veeeenga creditos...
Volvendo ó profesor de fai 4 anos, aquelo dame que pensar que inevitablemente máis expertos economistas, non só ese profesor e outro que por veces tamén divagaba (o resto vivían da empresa familiar que supón a Universidade de Vigo e dipoñíanse-dispoñense a soltar o seu monólogo sen que nos preocupemos demasiado da realidade do mundo), tiñan un "presentimento" (presentimento con certas bases reales) sobre un futuro oscuro e próximo. Ademáis as economías son ciclos, era obvio que despois dun gran crecemento viría un período de recesión. Ó igual que é obvio que pasaremos esta crisis, sexan 2 ou 3 ou 4 anos e volveremos a ter crecemento positivo. Ó menos é o que se prevé.
Pero esto faime pensar hasta qué punto os políticos (non son fiel a ningún partido, nin políticos en xeral) fan caso de expertos en economía.
Fai pouco veu o premio nobel de economía, Paul Krugman a España, e vaticina que o noso será un caso especialmente duro de recuperación dentro da UE. Non é tampouco algo difícil de prever, España ten un problema estructural grave en moitos niveles. Pero o que me asusta é oír dicir ó líder que nos goberna que "este señor exagera".
Hasta qué punto os políticos ignoran á realidade e a expertos a favor dos seus propios intereses?
O único que pode facer España para que non se nos coman o doble que o resto é facer politicas innovadoras e atrevidas ante una situación de partida peor que as outras economías. Todo o que está salindo últimamente de ZP en competencia a empleo hasta ahora é chamusquina que non funciona, dame igual que me tachedes de pepeista ou izquierdaunista ou beneguista, impórtanme un carallo todos xuntos. O único que me importa é que a nosoutros neste país non nos toque pagar máis o pato que ós demáis, situación moi probable se non cambian as cousas. E as "ideas" que están a surxir do actual goberno non van. Alomenos eso é o que se nos está a facer ver a nós, estudiantes de materias económicas. Exemplos?
"En este sentido, Zapatero explicó que mientras en Europa el 20% de los contratos son a tiempo parcial, en España el porcentaje es la mitad, y "esa es una de las razones por las que tenemos la tasa de paro más alta"."
Alguén lle tería que decir a Zapatero que o traballo a tempo parcial non impulsa a creación de empleo. Alomenos eso é o que se nos enseña, posto que as posibilidades de que un traballador a tempo parcial se introduzca no tempo completo son moi limitadas e produce un deterioro das condicións dos demáis traballadores a xornada completa. Ademáis o traballo parcial exime ós currantes de posibilidades de formación e promoción, algo propicio para o crecemento a nivel de empresa. O que debería facer por exemplo unha rebaixa de impostos de sociedades, e reducción de impostos temporal, alomenos, para as empresas, sobre todo Pymes, para que non se vexan tan estranguladas; fomentar a creación de empresas de I+D+i, etc. E é que crear unha empresa en España sale moitísimo máis caro que creala noutro país... esto é bon para nos? é bon para encontrar traballo? O índice de fracaso empresarial é realmente grande neste país se o comparamos con outros da UE, penso que os tiros deberían ir máis por ese sentido, e non é porque eu estudie tal ou cual, penso que é de perogrullo.
O que pasa é que parece que a oposición xa comentou sobre medidas desa índole e non sei hasta ónde temos que chegar para que se lles faiga caso, sendo unha boa medida e beneficiosa. A rivalidade electoral nestes tempos non é nada boa, tanto polos que tan ahí -que non queren facer o que os outros din- como polos outros -que se fan as cousas á súa maneira van decir "gracias a nós que nos fixeron caso", e se as cousas van mal van dicir "ves?? non nos fixeron un caso e así vamos mal". Todos son uns bos peixes...
sólo queda esperar que se lles ocurra algo realmente innovador e botarse para adiante incluso con medidas que poden ser impopulares (algo que temen demasiado os políticos das 2 forzas maioritarias neste país desde sempre) a expensas de mandarnos ó carallo a todos co paso dos anos.
Xa sei, visión pesimista, pero hoxe estou pesimista. Non sei cómo se pode estar senón nun país no que a educación está á cola de Europa (algo importantísimo para o futuro dun país; aquí sempre houbo mala alta formación, desacorde á realidade, a inversión en I+D+i sempre foi irrisorea comparada con outros países, -e xa falarei de Bolonia se me sinto con ánimos-), os traballadores perden empleo a ritmo de caída libre, as empresas están estranguladas,... o panorama non é moi bonito...
Agora xa me estou vendo a moitos de vós "aaaaaah este antiZP"... éme igual, cando vexo a cámara dos diputados dan noxo todos. O único que fan é tirarse os trastos sobre actuacións pasadas uns a outros. Pero neste momento quen goberna é o PSOE e é a éste a quen se lle debe esixir que dén o máximo e que teñan as boas ideas. Lamentablemente cando falan eu non oio dicir máis que "cando fai 12 anos .." "cando fai 7 anos..." "cando os outros estaban..."... home idevos á .. A min non me interesa o que fixo ou fai ou non o outro...
Creo que igual que á maioría dos españoles, impórtanos, sobre todo neste momento, o presente e medidas cara o futuro, cousa que parece que se deixan a un laissez faire a veces.. ou que salen dalgúnha revelación onírica... ou xa non sei...
Os políticos deberían empezar a charlar e facer consenso sobre certas cousas para evitar unha caída terrible que se empezaba a avistar xa fai anos -creadelo ou non- e deixar de lado leis "cortinas de humo" de aborto, etc. Para falar sobre eso pódese esperar un tempo, ou no? Creo que a prioridade agora mesmo é empleo e crecemento e deberíanse de centrar neso e realizar acordos e seguir os consellos deses "expertos que exageran", os cales, como xa alvisquei a oír por ahí, xa hai xente que os culpa da situación de crise global que padecemos por non ter visto a tempo a explosión do globito.
A min dame que había máis de un que sí o veu, pero cando un está na praia tomando o sol e lle vén un vello a decir que hai unhas nubes ó fondo, é mellor primeiro acabar de tomar o sol e conseguir un bronceado rápido decentiño... logo se empeza a chover vai resultar que por alí "non pasou ningún vello", non sei se me explico.
Hala! hoxe tocou ida de olla!
Pero bueno, decir que todo esto é unha simple opinión.
miércoles, marzo 18, 2009
San Pepe'09
I'd make a very similar post than the one I make 1 year ago, so I just place again the same one.
This time I even didnt go to univ. maybe just go out for a walk at night with some classmates but not going to the main square of the party in the university campus. I guess at this hour again lots of teenagers are coming to the hospital due to hard drinking and so on XD
San Pepe'08 in the Universidade de Vigo Network XD
This time I even didnt go to univ. maybe just go out for a walk at night with some classmates but not going to the main square of the party in the university campus. I guess at this hour again lots of teenagers are coming to the hospital due to hard drinking and so on XD
San Pepe'08 in the Universidade de Vigo Network XD
miércoles, noviembre 05, 2008
International dinner of erasmus in Vigo
Last thursday I was invited to a international dinner, hosted by Carolien:
Well, our international dinners were very good and very well organized when I was erasmus, but here the Internationals Relations Office... let's say they are quite lazy... to make any decent event (no, those trips of 4 or 5 hours in a city like Santiago are crap).. So this girl, a very active student :D had this great idea.
Everyone cooked something typical from where they were born in (well, I guess in some lazy cases they just bought XD)
But there was a little problem... we almost couldnt breath for a while due to sooo many people inside the flat! She told me she even didnt knew half of the ones there, and I could see many spanish (...) that I doubt they brought any food... my suspicion is that they came with their own drinks like if it was a "Botellón" inside the flat of someone... or maybe they just feel like inviting more and more friends.. it happens also often ...
Maybe if you saw some pics from any summer, you saw the parties we have here in Galicia in little towns use to finish with Queimada, that strong liquor that has to be burn first to take out some alcohol... well.. some spanish did it... inside the house..:S a bit dangerous I think, but it was ok and very didactic for foreigners XD
It was really like a rainbow of flavors... now sweet, now salty, now salad, now again salty, now greasy, now spicy... XD but I think it was a good dinner and a good time :)
Maybe it wasnt too much funny that we couldnt go to any disco they wanted to go because the security guards in Vigo dont like too many people coming at the same time in a disco... if not... they will ask if you are older than 25 or needed shoes... I know, strange, but this is Vigo... I really feel embarrased when these things happen because I think this city in the matter of going out to discos is too overestimated for too fancy and pose people... but this is another story..
Finally 4 of us escaped to the new place of rock-metal that opened few time ago, a great place, good music, good ambient, you can talk, if someone steps on you he apologizes, and even you can make new friends... the best to go out here in Vigo! :D
martes, octubre 28, 2008
Tapas night
Last thursday I went with Mark, the student from Estonia to have some drink and tapas in some place. I know some few places for tapas in Vigo, but they are very few... and when it's weekend or near weekend these few places are completely full of people.
Definitely Vigo is the worst place in Galicia for going out to have some wine with tapas.
Mark came with some friends and we went to the main place erasmus students used to gather last year, called Orensano. It was surprisingly full, and we couldnt almost to step inside :S, so we decided to change to another one... Brasil. It was also full but we decided to wait a bit, because we already walked a lot and we couldn't say certainty other place wouldn't be full.
Finally we got a table and asked for some food (tapas should be usually free, but we decided to taste different things and it was the fastest way)...
Churrasco and zorza (different ways of pork, quite typical from Galicia)
Calamares (squids) (like Kracken but smaller XDD)
(Remains of) pulpo (octopus)
Of course finishing with Coffe Liquor! (or Crema de orujo -if you like Baileys you would like it-)
And afterwards the same of every party night... Botellón XDD (yes, here it is allowed to drink in the street, almost a tradition) and after that some pub or disco... one typical night of tapas in Galicia XD
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)