Un día de ensaio con Herexía

Cos seus fallos e cousas, pero esto é o que vos encontraredes en Herexía, máis ou menos XD

Music Results 2011

Bueno, decir primeiro que este vai ser probablemente o último post de Agosto, xa que me irei de vacacións e non terei internet probablemente ata setembro.
Como me olvidaba do meu post anual do mellor do Metal, retomei o que tiña feito, xa que o deixara pola metade. Nunca é tarde para facer un best-of dos mellores dun ano, non? XD eu o que non entendo é que se poida facer unha lista nada máis rematar decembro, pero houbo páxinas e blogs que o fixeron :S ¿E qué pasa con todos os lanzamentos que saliron nas últimas datas? De feito, ata fai pouco eu estiven a escarbar entre o que saleu o ano pasado a ver si había algo interesante XD

Bueno, por aquí tedes unha pequena selección do Mellor/Peor, e debaixo de todo uns links de descarga divididos por xéneros. Haberá entre 30 e 40 bandas que sacaron cousas interesantes por categoría, así que pode ser que descubrades algo que vos guste e que non tiverades escoitado, nunca se sabe :D

Best of 2011
01-Thy Catafalque - Rengeteg
02-Leprous - Bilateral
03-Bak - Sculpture
04-Saille - Irreversible Decay
05-Hell - Human Remains
06-Obscura - Omnivium
07-The Project Hate MCMXCIX - Bleeding the New Apocalypse (Cum Victriciis In Manibus Armis)
08-Dekadent - Venera: Trial & Tribulation
09-Cruachan - Blood On The Black Robe
10-Trollfest - En Kvest For Den Hellige Gral
11-Chthonic - Takasago Army
12-Gromth - The Immortal
13-Harm - Demonic Alliance
14-Devin Townsend Project - Deconstruction
15-Kartikeya -Mahayuga
16-Magnum - The Visitation
17-Myrath - Tales of the Sands
18-Earth Flight - Blue Hour Confessions
19-Lake Of Tears - Illwill
20-Metsatöll - Ulg
21-Virrasztók - Memento Mori!
22-Dalriada - Igeret
23-Arafel - For Battles Once Fought
24-Thurisaz - The Cimmerian Years
25-Absu - Abzu

Sorpresas
Pergalė - Horizontalios Maldos Palaima (Avantgarde Black-Rock)
Ani Lozanova Projekt - Miracle (Prog Rock-Metal)
Hellish Oblivion - 9 Circuum Mortis (Black)
Saille - Irreversible Decay (Symphonic Black)
Elzevir - Rise From Knees (Viking Power)
Harm - Demonic Alliance (Thrash)
Abstrusa Unde - Introspection (Avantgarde Black)
Lost in Thought - Opus Arise (Progressive)
Darkest Era - The Last Caress of Light (Celtic Heavy)
High Spirits - Another Night (Hard'n Heavy)
Bak - Sculpture (Progressive Ethnic)
Galaktik Cancer Squad – Eroberer (Instrumental Prog-Death)
Flaming Row - Elinoire (Progressive)
Gromth - The Immortal (Orchestral Black)
Darkened Souls - Tales from the Dark Path (Gothic-Doom-Death)
Legacy of Emptiness - Legacy of Emptiness (Symphonic Black)
Steel Aggressor - From Ruins to Dust (Heavy-Thrash)
Merging Flare - Reverence (Heavy-Power)
Forgotten Horror - The Serpent Creation (Black-Thrash)
The Samans - Khan (Folk Power-Melodeath)
Eumeria - Rebel Mind (Progressive)

Decepcións
Amon Amarth - Surtur Rising
Morbid Angel - Illud Divinum Insanus
Decapitated - Carnival is Forever
Powerwolf - Blood Of The Saints
Opeth - Heritage
Einherjer - Norrøn
Black Tide - Post Mortem
Pestilence - Doctrine

Draconian - A Rose For The Apocalypse

Avalanch - Malefic Time: Apocalypse
Metallica & Lou Reed - Lulu
Forefather - Last of the Line
Megadeth - Th1rt3en
Isole - Born from Shadows

Mellor tema
Dekadent - Thralldom Decree

Peor tema
"Rumbo al Valhalla" de Mighty Thor.

Mellor portada
Septic Flesh - The Great Mass

Peor portada
Deepspacepilots - Deepspacepilots

Peor portada nacional

Mellor comezo de disco
Obscura - Septuagint

Peor comezo de disco:
Angeli di Pietra - Anthems of Conquest

Letra (aquí non hai nin mellor nin peor, é esta e punto! XD) : Elvenpath - Metalsteel [The Truelogy - Part Three]

Heavy Metal is our church and Judas is our priest
We love Heavy Metal and we live it like a beast
We wear Heavy Metal shirts and Heavy Metal trousers
We live Heavy Metal in our Heavy Metal houses
Heavy Metal life 24 Heavy Metal hours
Heavy Metal bathrooms with Heavy Metal showers
We live Heavy Metal every day till the sun sets
When night has fallen we sleep in our Heavy Metal beds
Metalsteel
Here in Heavy Metal land we live for Heavy Metal
Eat steel and shit Metal like our Heavy Metal cattle
Heavy Metal valleys and Heavy Metal mountains
Molten Heavy Metal springs from Heavy Metal fountains
Heavy Metal armies and Heavy Metal forces
Heavy Metal cows and Heavy Metal horses
Heavy Metal is the truth and Heavy Metal's real
Heavy Metal Metal and Heavy Metal steel

E as seleccións do 2011 (van unidos, ou sexa que para descomprimir tedes que baixar as 2 partes):

Black Metal 1
Black Metal 2

Dark Metal-Gothic-Industrial 1
Dark Metal-Gothic-Industrial 2

Death Metal 1
Death Metal 2

Doom 1
Doom 2

Hard'n Heavy 1
Hard'n Heavy 2

Heavy-Power-Thrash 1
Heavy-Power-Thrash 2

Melodeath-Melodic Black 1
Melodeath-Melodic Black 2

Pagan-Folk Metal 1
Pagan-Folk Metal 2

Power Metal 1
Power Metal 2

Prog-Black&Death-Avantgarde 1
Prog-Black&Death-Avantgarde 2

Progressive Metal 1
Progressive Metal 2

Thrash Metal 1
Thrash Metal 2

Viking Melodeath-Pagan Black 1
Viking Melodeath-Pagan Black 2

Enlil piratea a Enuma Elis

Vaia cómo se están poñendo as cousas logo do cerre de Megaupload. Todos os servidores están coas orellas agachadas e mexando por sí para que ningún FBI lles meta mao. Algúns xa cerraron e outros están cambiando normativas profundamente, pero o que non esperaba era o mensaxe que me chegou desde Mediafire, un servidor co que estaba a gusto a pesar de que levaba tendo problemas para subir cousas desde hai tempo. Alomenos as que tiña subidas de antes mantíñanse sin problemas de caducidade nin nada semellante.
Pois resulta que me chegou este mail á miña cuenta:

The file "Enuma Elis - (2006) Obscura Epica.rar" has been suspended

MediaFire User: MediaFire has received a notification per the Digital Millennium Copyright Act (“DMCA”) that the following file is claimed to be infringing material. The file Enuma Elis - (2006) Obscura Epica.rar identified by the key (egxi2mzm4gh) As a result of this notice and pursuant to Section 512(c)(1)(C) of the DMCA, we have suspended access to the file.

The reason for suspension was:

Copyrighted media relating to 'Epica'

Information about the party that filed the report:

Company Name: Muso
Contact Address:
Contact Name: legal@muso.com
Contact Phone:
Contact Email: legal@muso.com

Copyright infringement also violates MediaFire’s Terms of Service and our Acceptable Use Policy. MediaFire accounts that experience multiple claims, without viable counter-claim, may be terminated.

If you feel this suspension was in error please submit a counter-claim by following the process below.

Step 1, Click on the following link to open the counter-claim webpage.

http://www.mediafire.com/myaccount/suspension_claim.php?u=1cfbeb74abf2d04132f012514ce955f5b6b521b8123171aa

Step 2, Use this PIN on the counter-claim webpage to begin the process:

7e54

Step 3, Fill in the fields on the counter-claim form with as much detail as possible.

This is a post-only mailing. Replies to this message are not monitored or answered.

Ou sexa que eu me estou pirateando a mín mesmo? se nin sequera metín a música en copyleft nin está rexistrada en ningún lado!
E eso de que a infracción de copyright ven da palabra "Epica", vai resultar que lle vou ter que pedir permiso a quen a inventou, omevaitetirarórío!
Xa lles mandei un mail de réplica hai como 10 días e non houbo nin resposta nin me repuxeron o enlace... vai ser que esto está chegando un pouco lonxe, ou non?

Novo álbum de Enuma Elish

O 30 de Novembro

;D

Enuma Elis - Sons & Demos (2011)

Unha pequena ficha técnica, que sempre me molou facer estas cousas :D

Banda: Enuma Elis
Álbum: Sons & Demos
Lanzamento: Setembro 2011
Discográfica: No
Componentes: Enlil (todo o que sona e o que non sona tamén coa axuda do Schism Tracker)
Estilo: Instrumental Tracker Dark Metal
Influencias: Symphonic Metal, Black Metal, Gothic Metal, Epic Soundtracks, Progressive Metal, Doom Metal, New Age,..

2012 Version:
1. Ah! Tristes Aqueles Soños (5:42)
2. Visións - O Espello Deformador (6:11)
3. A Palabra, A Agonía (1:11)
4. Subconsciente Rebelion (9:55)
5. Eterna Perdición (4:21)
6. Capita Mortua (4:06)
7. Demo (0:52)
8. Inferno Prós Innombrables (3:44)
9. A Extinción Do Tempo (1:07)
10. Son (8:10)
11. Entrada Ó Vortex (2:12)

Download via Mediafire

Loading the Sons and the Demons

Por aquí veño para falar un pouco sobre a demo, como tiña prometido. O primeiro que teño que decir é que non vos esperedes demasiado XD O sonido segue a ser o mesmo trapalleiro de sempre e na composición a cabeza non deu máis para ben ou para mal. Quixen meter unha canción feita con guitarras reales e voz, pero acabei saturado e quixen rematar todo canto antes. Ademáis a duración xa empezaba a ser excesiva para o que quería; uns 54 minutos de música únicamente instrumental e feita con PC xa penso que é moito :S Para oír algunha opinión o que fixen foi ir enseñando pouco a pouco a algunha xente algún temilla, pero non os mesmos temas a cada un, de xeito que "x" tema llo enseñaba a éste, "y" a aquel e así. Máis ca nada para ver opinións diferentes, estivo ben e houbo de todo tipo comentarios XD
Pequenas reflexións sobre os temas:

1. Ah! Tristes Aqueles Soños (5:42)
Esta é unha das cancións máis diferentes que fixen baixo Enuma Elis. Estiven un tempo decidindo se a dividía en dous para facer unha “Intro” e logo o resto, pero pensei que realmente ese piano era parte da mesma canción que lle seguía, e nin sequera separei os “efectos especiales”. Quería algo de “bos sentimentos” para o comezo do álbum, pero que tivese ese revés retorcido no fondo. Desta vez procurei tamén ter especial coidado con estructuras pouco definidas e ésta é proba delo. Pareceume que alguén me dixera cando a oíra que me vendera, aihaih XDD
2. Visións - O Espello Deformador (6:11)
Foi a segunda que fixen. Nun principio tiñaa pensada coma unha canción con dúas partes. Ésta sería a primeira e na segunda faría un camiño inverso, empezando por onde acabara con ésta e volvendo ó inicio, algo así coma unha metáfora do reflexo nun espello, pero acabei desbotando esa idea. Polo demáis é unha típica canción de EE, cunha maioría de Gothic-Doom, un rollo medio progresivo no medio e algo de Black atmosférico ó final.
3. Ira Contida (Tralas Rosas Da Perdición) (6:42)
A primeira que fixen. Tiña moita curiosidade por saber qué me podería salir logo de 4 anos sen compoñer en ordenador, e sabía que tería que facer algo diferente e con mais coidado de estructuras, así que, a partir dun riff totalmente thrasheiro, empecei esta nova ornada de temas. A primeira versión era de máis de 7 minutos, pero dinme conta que se facía repetitiva, así que recortei varias partes. Cando a sacara estaba orgulloso dela, pero agora, debe de ser de tela tan oída (desde hai un ano), xa a teño medio cansada. Ademáis sempre me pasa que a que máis me suele gustar é a última feita, e a que menos a primeira. Alguén me dixo que o parón orquestal era típico meu, pero penso que é un recurso que sólo fixen en 1 ou como moito 2 cancións (de unhas docenas) así que... tampouco lle fixen moito caso.
4. A Palabra, A Agonía (1:11)
Entre as tres primeiras e a seguinte facíaseme algo denso, así que decidín insertar un pequeno parón para coller aire. Nun principio sería sen "guitarras eléctricas" -ou o sample que fai deso XD-, pero non me puiden resistir a meterllas na parte central a esta melodía bastante folky.
5. Subconsciente Rebelión (9:55)
Outra coa que tiven especial coidado con estructuras, intentando variar o suficiente ó mesmo tempo a canción. Éste é o meu mítico intento de xuntar partes lentas con partes rápidas, e melodías orquestales lentas con baterías a todo gas. A parte xusto antes do estribillo final foi descrita por unha persona coma “unha búsqueda de novos horizontes” para o que levaba eu feito. Non sei.. simplemente saleu así. O "estribillo" ten a súa complicación, prácticamente cada instrumento está facendo algo diferente ó mesmo tempo. Alguén me díxo que costaba pillalo por haber tantas cousas, pero bueno...
6. Eterna Perdición (4:21)
Ésta é unha das miñas preferidas, a melodía principal saleume pegadiza -eu penso- aquel día de inspiración, nun principio seguina e chegou ata os 8 minutos, pero pareceume que cambiaba moito do inicio. Se foran outros anos probablemente a seguiría ata remolcar a melodía principal outra vez, pero desta vez decidínme por amputala e repartila, tendo o nexo da guitarra acústica.
7. Capita Mortua (4:06)
Outra melodía que me gustou foi a principal desta. Cando lla puxen a un amigo, creo que non lle fixo moita gracia: “algo máis de Gothic-Doom”, ata que hai un pequeno cambio no medio, ante o cal díxo algo así como “a ti gustanche Limbonic Art e Emperor, non?”. Non creo que sexan influencias desta canción, pero supoño que sempre inflúe en xeral que me gust… aran.
8. Demo (0:52)
Pequeno extracto de algo que me gusta moito, como é a guitarra acústica unida a tremolo-picking para introducir o seguinte tema.
9. Inferno Prós Innombrables (3:44)
Esta é a canción que máis tempo me levou facer, non por composición senón pola decisión de poñer ou non poñer algo propiamente de Black-Death na demo -xa que igual era un pouco shock comparado co resto-. A idea parteu de un par de riffs que tiña anotados para a banda de Black-Death Herexía, decidín que realmente facer unha canción no programa non tiña por qué quitar de facela despois con eles. Sin duda o máis forte na historia de EE e admito que durante a súa creación houbo momentos de headbanging inconsciente XD Probablemente se non estivera facendo cousas cun grupo de Metal extremo, neste CD habería máis destes cortes, que era o que tiña previsto nun principio ata que me unín a eles e empecei a crearlles algo. Gustaríame tocar ésta con eles de todos xeitos, o outro día enseñeilla e o batería parecía contento :D
10 - A Extinción Do Tempo (1:07)
Unha peza corta ainda que progresiva, ten un aire a Evergrey (salvando as distancias) eu diría, nun principio iba desarrollar a idea con outras que teño gardadas, pero o feito de ser a última e a miña impaciencia por acabar con esto fixo que se quedara a melodía inicial co lixeiro cambio das guitarras. En efecto ésta foi a última en ser rematada, e nunca mellor dito o título :D
11. Son (8:10)
Levoume o seu tempo acabar ésta tamén, probablemente 2 ou 3 meses, xa que se me mezclou que tiven moito traballo nesa época e que me quedei atascado no medio. Nesta quixen aglutinar todo o que me gusta nunha mesma peza sen parecer que é un collage de cousas. Así que metín o de sempre, algo de gothic, algo orquestal, doom, sinfónico, progresivo, heavy, black, death, power, thrash… ata hai un riff algo vikingo que pode recordar a Amon Amarth. Unha vez que o fixen dinme de conta, pero como non é un plaxio de nada deles deixeino.
12 - Entrada Ó Vortex (2:12)
Ésta canción foi creada orixinalmente para o grupo Vortex, eles pedíronme que lles fixera unha “Intro”, e quedoume algo así. Non sei se lles gustaría moito, tiña a intención de facer outra para que escolleran, pero quedouse no aire. Oín que a usaran para un concerto en Rubiós, pero nada máis, parece ser que estaba moi grave e saturaba todo ó poñela. A mín non me disgusta, e despois de oír sobre a disolución deles, decidín que se non a metía nalgún lado, quedaríase no limbo.
O xoves ou viernes como moito xa o terei subido por aquí, ata esa, un pequeno teaser XD

Actualización sobre a nova demo

Ben, logo dun tempo desaparecido disfrutando dunhas vacacións nas que fixen algo que se me dá moi ben e que facía tempo que non practicaba: NADA, volvo con novas sobre a nova demo de Enuma Elis. Sons & Demos está rematada e lista para ser vend.. digo distribuída... bueeeno... gratuítamente distribuída XD. Sólo falta finiquitar uns flecos de postproducción, e decidir si farei coma no anterior unha versión en físico, pero está todo acabado. Así que xa hai continuación para Obscura Epica 5 anos despois, que por certo, son tamén os anos que cumple este blog nestes días. Non sei se tardarei outros 5 anos en sacar outra cousa destas, xa se verá, pero o que está claro é que unha vez que me metín en 2 bandas non me é tan doado ter tempo para crear por mín mesmo, xa que ese tempo que dedicaba ó PC acabeino dedicando a tocar a guitarra (cousa que necesitaba, que o tiña medio perdido desde hai tempo) e grabar riffs coa grabadora ou apuntalos, polo que non farei máis de momento. De feito os últimos detalles foron feitos cun pouco de premura por acabar... espero que non se note jajajaj E é que a verdade, 1 ano recopilando riffs e melodías e compoñendo por PC para unha demo é suficiente... :S
Poido adiantar que creo que as cancións están máis pensadas en canto a estructura, e tamén que hai prácticamente un pouco de todos os estilos que me gustan, a algún que outro vaille sorprender algunha canción, eso seguro, porque poido adiantar que aquí están a canción máis "comercial" (alguén que a oeu díxome algo así coma "pero tu vendícheste"! XDD e a máis "dura" que fixen baixo o nome de Enuma Elis. Sí, todo no mesmo XD pero para dentro duns días revelarei máis cousas.
De momento deixoo ahí ;D

Diario dun vi-king VII - A Subconsciente Rebelión

Bueno, como estiven pensando que vai pasar unha boa temporada ata que volva actualizar esta sección, e realmente teño coma un 25% da nova demo-CD feito sólo, cambiei de opinión e vou deixar a nova canción dispoñible para baixar.
A primeira persona que a oeu dixo que lle gustara e que era algo así coma unha nova búsqueda de horizontes musicales. Eu.. non o creo. Pa mín é outra máis, mellor cas anteriores (son un renegado XDD), pero non moito máis. De feito suelo ter moi boa opinión nas primeiras veces que oio as cancións despois de telas rematadas e pouco a pouco voume desinflando pensando que non é para nada bon material. Vós diredes:

***O link quedou desactivado, os que cheguedes tarde a esta entrada, tócavos esperar a tela demo rematada***

Diario dun vi-king VI: Incorporacións e detalles

O pasado viernes tivo lugar un gran acontecemento na historia de Mileth, por fin deuse un ensaio cun batería real. E non un batería calquera, senón que alguén con experiencia e tablas coma o é Juanjo. Esperemos que teña paciencia cuns noobs coma nosoutros e non se nos vaia, que un batería así éche difícil de pillar :P
Por certo vaia sorpresa que se soubera todos os temas case á perfección e que nos dera paos a nós por estar tan "desenpracticados" XD
Por outro lado, a rapaza que sustitúe a Ida, Dana, estivo máis ben observando, xa que non se sabía moi ben por onde ían as cancións e a verdade nin sequera cheguei a oír ben a súa voz, esperemos que para a próxima se poida poñer ó frente alomenos nun par, e por suposto que lle guste, que ainda non o sabemos moi ben :D
O ensaio do outro día foi un pouco desastre, pero xa sabemos cómo son as primeiras veces, a cousa ten que ir mellor canto máis se toca. Fai 10 días ensaiamos sólo os guitarras e baixo e non tocábamos xuntos desde xunio ou xulio, e foi tamén bastante desastre. Eu nin sequera practicara as cancións por mín mesmo nese tempo de descanso, así que... XD
Outra cousa que nos perdeu moito ós habituales foi a ausencia de teclados. Parece que non, pero eu incluso os utilizaba para non perderme, tal vez estaba moi acostumbrado a que sonaran e sempre levaran o tempo perfecto que facía a nosa batería informática... . Pode que por eso a terceira orixinal de Mileth terá que esperar a ser rematada: temos que aclimatarnos durante un par de ensaios máis uns a outros. Unha pena que sexan cada tanto tempo...

O proxecto de black-death colleu unha forma prometedora. O primeiro ensaio co novo guitarrista fora un pouco toma de contacto, pero no segundo, e partindo de cero (creo que foi mellor que aproveitar riffs soltos meus dos outros ensaios), a cousa púxose moi interesante. O outro rapaz leva anos dedicándose a esto e ten un equipo profesional de manda carallo! De feito, logo de ver a miña guitarra que se está caendo a cachos, dixo: "mellor cóllete unha das miñas, así ademáis estamos "entuneados"". Aparte, o que eu entendo de guitarras é nulo (xa vos imaxinades a miña cara cando me estaba "esta es una Jackson blabla de doble blabla... e eu "sisi.. mola mola" XDD", pero mamaíña, eso sonaba de vicio, ata parecía que os riffs salían sólos!
Para este grupo tamén aconsellei a Elías, que se uneu de boa gana, él sempre se apunta a todas! e aproveitando que o anterior se lles foi con outro grupo que estaba de parón e se reactivou, veuse con nós a montar ruído.
Do que me estou dando cuenta con eles é que dentro da miña cabeza sólo teño black metal XD vaia trve do carallo que son XD ... porque me decían "intenta algo máis death" e non sabía por ónde salir. O outro guitarrista en cambio está moi influenciado polo Thrash-Groove sepulturero e máis recentemente polo melodeath, así que pode resultar unha mezcla curiosa. O único sobre o que teño dudas é sobre a creación. Penso que ou debería haber un acordo case simbiótico entre varios ou deixarlle un % maior do proceso de creación a un, e logo os outros opinar. Máis ou menos eso é o que facemos en Mileth.
Creando sobre a marcha como o fixemos pode resultar un final de colagge. Como diferentes cousas empastadas para que sone ben, e que realmente poida que sone ben en riffs separados, pero tal vez haxa que buscar máis unión entre as partes para crear algo sólido. De todos xeitos, estamos empezando, e haberá que ver por onde vai a cousa.
O que sí, o outro guitarrista, dixo que a un ritmo de 1 ensaio por semana, tardaríase normalmente coma 1-1'5 anos en facer un concerto. Eu fíome del, así que é probable que eu me vaia antes deso (esperemos acabar a carreira, e logo veremos onde vamos, pero en Vigo véxoo complicado). Así que non tocará desta vez facer concertos, e, a verdade, non me vexo. Non me gustaría dar un ensaio-concerto, preferiría levalo ben co grupo que fora, a verdade.

Por último, hai novidades en canto a Enuma Elis. A idea xeral do disco está prácticamente rematada e dividida en capítulos. Estaba diante dos meus ollos a medida que o facía, e só tiven que unir cabos para cazar e ordenar as palabras e as ambientacións.
Sobre o disco poido decir que vou facer caso omiso a todos os consellos que a xente me suele decir (que moitas veces son contradictorios XD). Vou liberar unha vez máis o subconsciente e deixalo actuar, creando cun orden abstracto en certas partes, e intencionadamente organizado para un par de cousas -Ainda que non moito XD-. No fondo, se quero plasmar o que está na miña cabeza, ten que ser desestructurado e abstracto na maior parte.
De momento poido adiantar o nome dalgunhas cancións: "Visións - O Espello Deformador" de 2 partes, "Ira Contida (Tralas Rosas da Perdición)", que poidestes oír no anterior post, "Subconsciente Rebelión", "Insomnio", "Capita Mortua", "Katarsis"... estará por decidir o número, pero variará entre 9 e 11 cancións, e a media de duración promete ser coma o anterior "Obscura Epica", alternando entre as de 7-10 minutos e de 1-2-3, no que combino todo o ben que poido os estilos que máis me gustan (ainda que moi distintos) intentando facer algo que sone máis ou menos diferente e compacto.
O diseño levarao nun 100% Airi esta vez cunhas poucas directrices miñas que teño en mente, así que non poido decir nada sobre cómo vai ser, sólo que vai ser diferente (ou eso pretendo).
Tamén pensarei, ainda que esto non será ata última hora, se facer unha das cancións a modo de guitarras reales e voz real. Agora que meu irmán se comprou un aparato que simula un ampli no ordenador e parece que se pode grabar, mirarei a ver se poido darlle uso. No tema das voces, alternaría un servidor cun máis profesional co que xa teño falado. Sería unha gran nova se se dese realizado, e todo un paso cara adiante en canto a sonido.
Coma último detalle do novo lanzamento, que non se estrenará nas vosas salas e disqueras preferidas (ou sexa, no meu blog XD) ata posiblemente o segundo trimestre do 2011, decir que o título está tamén escollido: "Sons & Demos".
E como me sabe mal deixar este "diario" sen ningún documento gráfico ou sonoro, e sabendo que é probable que deixe esta sección durante un tempo ata novas máis interesantes, déixovos un extracto de "Visións - O Espello Deformador", concretamente os 2 últimos minutos da 1ª parte da canción. Xa me diredes se vos gusta ou no ;D

Diario dun vi-king V: Os novos comenzos dos comenzos

Decidín chamar desta maneira a nova temporada musical que me compete por diversas razóns; por un lado por fín me puxen a compoñer a miña vuelta ós ruedos con Enuma Elis. Este vrao comecei totalmente de cero, é decir, pasei completamente dos riffs e melodías que tiña gardados para un futuro desde o 2005-2006. Por outro lado, o traballo con Mileth foi escaso, por non decir que prácticamente nulo nestes últimos meses. Unha pena o parón porque xa tiña a maquinaria engrasada para seguir por aló de Xulio, pero por unhas razóns ou por outras... Marcos e mais eu só nos xuntamos 1 vez, quizáis 2 para continuar o proxecto e novas cancións. Sí, ainda menos veces que cando vivíamos lonxe :( Agora supoño que o traballo está na miña parte para alomenos facer bases de batería e teclados para a 3ª canción, que baixo o meu punto de vista promete máis que as anteriores, e tamén para unha versión dun grupo galego, que pode saír moi ben ou moi mal XD
Por outro lado, non é definitivo e non nos xuntamos aínda, pero parece que conseguín atopar unha rapaza para suplantar a Ida. Nunca a oín cantar incluso, pero parece que ganas non lle faltan. Supoño que en canto consiga os permisos outra vez para tocar na sala de ensaio xa nos poñeremos todos ó día, que falta me fai a mín tamén. Supoño que será cousa de que necesito algo máis de presión para poñerme co de sacar baterías, ainda que me resulte a veces un pouco abstracto cando non sei moi ben cómo pode sonar ou por onde vai ir a canción exactamente.

Algo que me fixo certa gracia é que neste vrao, sen ter nada sacado oficialmente, só 2 cancións propias e unhas 4 versións e, o máis importante quizáis, sen batería nin teclados reales, propuxéronnos actuar en dous concertos! Un en Cabral, unha especie de festival de rock con algún tinte folk, e outro en Foz, nun pub novo chamado Leyton Underground. Fun alí por primeira vez este vrao e o escenario é mínimo, pero tivo gracia a cousa :D

Qué máis... ah pouco antes deste vrao tiven unha oferta que sólo un parvo rexeitaría; un dos mellores grupos de gothic metal a nivel galego (por non decir de España) propúxome unirme a eles logo de oír o material de Obscura Epica, pero hai moitas razóns polas que eu non podería formar parte deles :( a primeira que se me vén á cabeza é que eu non son tan bon guitarrista. Non poido facer o que eles fan, fixo que me equivocaría e volvería a equivocar, e sería unha presión enorme ahora mismo, co meu nivel poñerme diante dun público (levan anos e anos dando concertos). Logo, eu non teño equipo, o meu ampli é casero de todo e incluso cada vez que fun ós ensaios do proxecto dos meus amigos de black-death tiven que pedir un mellor a outro amigo. Ademáis agora mesmo a cousa non está como para gastar en amplificadores. Non ata que empece a ter ingresos seriamente. Logo tamén o vexo como un proxecto moi profesional a todos os niveles, prefiro non comprometerme cunha banda tan reputada, a saber dónde estou en medio ano ou máis se non hai traballo!
O que sí é que me halagou moitísimo que eles pensaran en mín, sobre todo na parte de que tamén querían que colaborase nalgo de composición. Cando lles dixen que habería montón de guitarristas moito mellores ca mín para elexir e con máis idea da música teórica e técnica (cousa da que adoezo case que totalmente) eles dixéronme que pode que os houbera pero non moitos con ideas creativas e novas.. o que me encheu moitísimo... pero teñolles moito respeto a esa banda como para que eles me perdan o respeto no primeiro ensaio jajaj
Un saludo por si algún deles lee esto e... gracias!!!!!!
Sorte co novo disco, sonaba de vicio o que levabades feito!!!

Por último, o proxecto de black-death vai indo. Este vrao tamén fun por primeira vez ós ensaios, e a pesar de ser sólamente voz, batería e a miña guitarra, e ser 100% improvisación, non estivo tan mal. Chega a ser outro día menos inspirado e sería un caos maior do que xa foi :D
Tal vez eles levaran unha sorpresa positiva de que eu soubera tocar a guitarra (creo que me oíran unha vez e non era con moita soltura aquel día jajaj) e que o que tocara tirase máis a black metal. Supoño que intuirían que empezaría a tocar algo máis "heavy-gótico" (por Enuma Elis) ou "folk-vikingo" (por Mileth), pero desatei o lado máis trve e parece que lles gustou o suficiente como para invitarme a máis ensaios. De todos xeitos, parece que un deles quere algo máis "death" e están buscando a algún que lle dé máis a ese pao para facer o contrapeso conmigo (non son moi dado a sacar riffs de Death Metal, e .. realmente.. ¿moitos grupos de Death non utilizan riffs Thrash pero con afinación moito máis grave? Agora venme á cabeza un dos grupos preferidos do batería, Vader... e... se moitos deses riffs os poñen en máis agudo sería thrash ou black metal... ou no?
De todos xeitos a cousa está en que houbo un par de riffs que nalgunha improvisación que saquei lles gustou e dixéronme que traballara sobre eles. Cando cheguei á casa, a verdade é que non me acordaba de case nada, pero esta semana empecei a grabar algun riff parecido en pequenos videos para ensinarllos e que eles decidan por onde empezar a facer algo.
Boto en falta controlar unha segunda guitarra :( estaría ben que houbera alomenos un baixo...

Volvendo co tema de Enuma Elis, ainda que o futuro demo-disco non estará rematado nin de coña ata o 2011, vouvos presentar a primeira canción rematada (versión demo). É algo personalmente retador e desafiante, xa que a última canción, Lúa de Decembro fora feita hai xa 5 anos como regalo-dedicatorio de despedida ós amijos na miña partida a terras do norte. Eu mismo tiña a curiosidade de qué me saldría logo de tanto tempo.
Algo desafiante é tamén saber cómo focalizar a demo. Anteriormente sempre foi un concepto-unha demo, nun principio tiña pensado o mesmo para a próxima, nun ambiente menos progresivo e cun pouco de máis mala leche. Pero o feito de meterme nun grupo de black-death é liberador en parte, posto que ansiaba de botar fóra melodías máis malévolas e máis dobles bombos e blastbeats. Ainda así pretendo que neste novo traballo haxa máis partes rápidas. Baixei o volumen xeneral de caixa e bombo e subinllo ós platos, tamén lle subín ás guitarras. Nesta nova canción que vades oír (creo que coa calidade xusta que me ofrece goear) poderedes oír ata 4 guitarras (2 pola esquerda, 2 pola dereita) en algunhas partes (baixandolles o volumen a partes iguales, claro). Tamén veredes que é unha canción máis "canción" que as previas. Quero decir que sería ata cantable e os cambios son máis asumibles, posto que son repetidos e graduales. Ainda así non me puiden resistir a facer algo moi propio de mín, como é que o principio non concorde en absoluto co final :P
Por aquí podedela oír (preferiblemente con cascos, creo que tal e como faigo que se oia, aprecianse mellor as guitarras dentro do que cabe) mentres que relato a súa historia.

Ben, todo parteu dunha noite de xunio en Alfoz que me deu por coller a guitarra española. Estaballe dando voltas anteriormente á Intro que lle fixen a Vortex (que veredes despois) e saleume un riff moi thrasheiro. Mirei se eso podería servir para algún dos proxectos dos que máis ou menos estou, pero non... e coma sempre, pa Enuma Elis. Literalmente escupino dentro do programa e añadinlle un piano que difícilmente se nota, pero que lle dá ben nos puntos nos que se toca. E ahí quedou. A verdade é que non sabía moi ben qué facer con ese riff, añadiralle unha batería e un baixo copiandoo e deixeino. Non sabía se sería un principio, un cambio de ritmo na metade ou incluso se podería ser algo que eu seguise nun futuro. Deixeino repousar, e unha noite de insomnio, coma 3 semanas despois volvín a coller a guitarra e toda a inspiración que me fallara durante meses veume. Tanto foi o conto que me deron as 8:30 da mañá e, logo de estar coma unhas 9 horas no ordenador coa guitarra a lombos, case rematei a canción. O que era coma 1 minuto e medio convertino en case 7. E o que empezara coma algo moi thrash acabouse transformando nalgo moi Enuma Elis. Algo de orquestación por ahí (ainda que máis de fondo que de costumbre), algo de violín por este trozo, e algo progresivo nese outro sen que se tergiverse moito a estructura. Algo que tiña en mente desde que me dixen de facer unha nova demo. Tan só me quedaba darlle o toque final, con algo moi típico meu, como dixen antes, de facerlle un remate que tivera pouco que ver co comenzo, con algún punto en común pero non demasiado. De feito, a canción comenza bastante cañera e acaba sendo cuase melancólica.
Algo que me fixo gracia, nun dos múltiples días que a estaba repasando no sala de estar, foi cando entrou pola porta coma un pequeno lóstrego o fillo duns veciños que terá coma 3 anos. Coma moitas outras veces, iba directo a coller os meus xoguetes de cando era pequeno, que están no salón nunha caixa-silla, pero aih que non se esperaba encontrar cun guedelludo que estaba con música metálica a un volumen decente... entón o pequeno parou en seco a súa carreira... mirou para mín... mirou para os altavoces... mirou para mín... botou as mans ás orellas e mirando para o suelo pronunciou unhas palabras que me fixeron rir durante un cacho.. "ruido... ruido... " Logo colleu os muñecos de Biomán e Arganboys e foise a fume de carozo :D

As reaccións que tivo por parte dos primeiros que a oíron foron de todo tipo. Desde xente á que penso que segue sen convencerlle o meu estilo (é normal, imposible contentar a todo o mundo), xente que segue a oír o pobre sonido "de ordenador" en lugar das cancións, xente que me dixo que hai partes que están ben e outras non tanto, xente que cree que é demasiado larga, xente que me dixo "é moi Enuma Elis" con cara de "e qué se lle vai facer", xente que cree que sona a compacta, xente que cree que sigo recargando moito certas partes con moitas melodías... e bueno algún habería que lle gustou :D a verdade é que non lla levo ensinado a demasiados, así que esto é en parte primicia mundial :D

Algún se preguntará porqué se a acabei xa fai tempo non a trouxen ata mediados de setembro ata este "diario"... a razón é que estiven a valorar e a pensar sobre a idea xeral da demo. Finalmente decidinme por sacar á luz poemas de rima libre, un pouco caóticos e moi metafóricos, escritos fai uns anos e darlles música. Así que teóricamente será un disco instrumental con letra. Ata ahí poido adiantar. O que sí que poido contar é que creo que esta canción se adecúa ben cun deles chamado "Ira Contida (Tralas Rosas da Perdición).
Bueno, espero que vos guste, e se queredes comentar algo, positivo ou negativo, deixadeo por aquí ;)

Por último (prometo que último) tamén resaltar que este vrao estiven traballando para Vortex, o grupo de Thrash/Death/Black de Vigo facéndolles unha Intro, e que "debutei oficialmente" nun directo, ainda que non cheguei a tempo para oíla, pero espero que nalgún dos próximos o poida facer. A intro está pensada coma alguns pasaxes de grupos Death coma Nile, Behemoth, Melechesh... (jajaj vamos tirar polo alto :P XD) con certo toque arábico-maligno, orquestal e ambiental. Non me acaba de convencer cómo sóna fóra do programa (sona bastante diferente, tamén a música que creo normalmente), sona como moi saturado e non permite oír algúns intrumentos que considero importantes... que quedan en segundo plano ou incluso nin se perciben! Ainda así parece que a eles lles gustou e non dudaron en poñela no seu último concerto. Quedei en facerlles unha nova para que poidesen elexir entre ambas, pero se vexo que están contentos con esta... teño suficiente choio coas bases de Mileth e novas cancións de Enuma Elis.


Xa había que non escribía, e creo que escribín por todo o tempo en blanco uff
Seguimonos lendo.

Diario dun vi-king IV - Fin da tempada II: Último ensaio con Ida á voz

Como regalo antes de irnos de vacacións e gracias a Grilo do Demo, de Furia Asgardiana, que xentilmente colleu a cámara para dar unha visual do noso ensaio, aquí vos deixo un par de cancións, versións de Amorphis e Dimmu Borgir. As propias ímolas deixar de momento :P así créase máis expectación e esas cousas XD
Unha pena a do micro que se estropeou uns momentos antes e fixo que baixaramos os volumenes e que se oíra pouco a parte vocal... ainda que hai un ó que non lle fai ningunha falta XD
Ademáis ó redimensionar o video para que Blogger mo admitira, perdeuse algo de calidade tanto visual como auditiva :/
Un saludo e gracias a Ida, estudiante erasmus finlandesa en Vigo e ocasional cantante que xa é parte da historia que se vai escribindo de Mileth.
Pasade un bon verán!

Diario dun vi-king III - Versión de Enuma Elis da 2ª creación de Mileth

Parecíame que iba deixar esta saga por un tempo co último post, pero estes días de descanso que tiven últimamente servíronme para relaxarme e intentar facer algo co programita. As ideas vánseme agolpando pouco a pouco coma nos vellos tempos e a tempada de sequía artística parece que vai pasando. Cando estou na cama volvo a ter imáxenes de riffs e melodías antes de durmir e ontes soñei que estaba falando de música con Ritchie Sambora! (non me preguntedes porqué XD, sería algo de que fai pouco estabamos falando do Rock in Rio ou euquesei).

A cousa é que como non tiñamos unha boa grabación con guitarras reales da última canción de Mileth, propúxenme facerllas eu por ordenador. Cambiei algúns riffs e incluso cambiei a base orixinal un pouco para adecuala máis ó estilo Enuma Elis. Esta canción parteu dunha idea de Marcos, que resultaba moi vikinga. A mín chegoume a recordar a Mithotyn con eses trémolos a dúas bandas. Cando a pillei, paseina polo meu filtro de EE, e creo sinceramente que saleu algo orixinal da mezcla das dúas visións musicales que temos cada un de nós.

Como dicía, non hai unha boa grabación final coa canción rematada, así que a volvín a pasar outra vez polo filtro de EE, e o resultado é prácticamente outra canción de EE. Bueno, póñoa por aquí e xa me diredes... penso que dá mellor resultado si poñedes cascos en caso de non ter uns bos altavoces, porque xa sona a ordenador a saco... coma sempre :(

Diario dun vi-king II - Fin da Tempada

Bueno, o prometido era deuda, así que aquí vos traio algunha cousa relativa á 1ª temporada de Mileth. Digo 1ª temporada porque o local da Uvigo pecha as súas portas ata o vindeiro ano académico, ou sexa, setembro ou outubro. Ata esa non sei moi bén cómo faremos. Eu de momento, necesito un par de semanas para as miñas cousas, así que non volverei a facer un novo Diario de vi-king de momento.

Ben, este último ensaio do viernes non resultou nada mal, unha pena porque íbamos polo bon camiño agora que hai que parar. Tal vez o punto negativo fose o meu, a miña guitarra tiña as 2 últimas cordas un chisco desafinadas e desluceu un pouco o bon traballo dos outros, eu creo. Ademáis como a miña guitarra se oía por encima de todo, todos e cada un dos fallos (que non son poucos a falta de máis práctica XD) se percibían o triple.
¡Para a próxima subídevos todos os vosos volúmenes!!

Ben, coma xa pasara da outra vez que puxemos unha cámara, o sonido dos teclados sona moi de fondo e a batería sona a cacharro (máis que alí no medio en vivo). Tal vez teríamos que ter posta a cámara noutro lado ou dirixir os bafles polos que salía o sonido do ordenador noutra dirección.
Bueno, antes puxera Mourning Palace, así que agora poño outra diferente. Que ninguén se me queixe de que sonan máis unhas cousas ca outras porque xusto 4 pasos máis adiante sonaba diferente XD
E sí... teño que comprar unha guitarra decente que non sone a raios XD

Aparte desta versión de Stormlord, tería que falar do realmente importante, que é a música propia. Como xa dixen antes, a cousa de vernos 2 veces por mes non axuda demasiado, e o de falar por internet tampouco, así que o traballo queda moitas veces para cando nos xuntamos en real.
Ainda así tentamos que sone traballando cada un polo seu lado, así entre un e outro ímonos pasando archivos por internet, e modificando cousas e volvendo a pasar e volta a modificar e pasar. Traballo de chinos.
Ó final damos feito para sacar versións máis ou menos audibles para guiarnos nosoutros mesmos. Desde logo non son versións definitivas porque non sonan ben e porque case que ainda estamos a modificalas cada pouco tempo (en pequenos detalles, o grueso xa está asentado). Entón, ata o de agora temos 2 propias, a primeira, que se chama Ith (6:05) con letra de Marcos, e a segunda, chamémoslle "dúas" (5:45 máis ou menos), ainda sen nome e sen letra.
Vou deixar que as oiades un pouco, de dúas formas distintas.
"Ith", versión demo, sen as voces, pequenos extractos desperdigados.

"Dúas", un pequeno extracto de 1:30 para saber cómo queda con guitarras, e a canción enteira tal e como a fun facendo eu na casa con batería-baixo-teclados.


Así polo menos si hai alguén que lle gustara quedarase co intríngulis de cómo sonaran enteiras e completas... no caso de que lle guste a alguén.. claro TT
E ata aquí foi todo, o futuro dirá cándo, cómo e dónde nos volveremos xuntar agora que o local pecha, chega o vrao e los muchachos descansan y van de pendejos ás verbenas. Tempo de parada, pero sólo en principio, porque penso que entre Marcos e mais eu algo seguiremos facendo.
Como despedida, un bonito retrato noso cunha fermosa panorámica da vida agreste que tanto nos justa.

Diario dun vi-king I - Os comezos Pt IV: Arre!.. xuntandose

Penso que sería sobre o 2003 ou 2004 cando habería os primeiros amagos de xuntanzas entre Marcos, Simón e mais eu para facer algo. Non sabíamos moi ben o qué facer ou incluso qué cancións tocar, pero recordo que algún verán levábamos as guitarras e amplis e nos poñíamos no baixo de Simón a "improvisar". Non houbo moitos frutos, pero alomenos non o pasabamos mal.
Un exemplo é o improvisado Ma Baker do video máis abaixo -bastante malo XD- pero bueno, era a primeira (e creo que última vez que o intentamos facer -exceptuando aquela vez do Ma Baker en versión funeral organ doom con Marcos ó piano "ultratumba-disco" XD-)

Mellor non saber o que salía dahí XD

Se non recordo mal, para as seguintes veces intentamos polo menos poñernos de acordo en qué cancións ensaiar, porque eso de xuntarse sin saber qué tocar é un pouco caótico. Así que creo que colleramos "Rebellion" de Grave Digger e a versión de Ensiferum sobre "Lady in Black" de Uriah Heep e ata non sei se nos atreveríamos con Metal Heart, xa non me lembro. Obviamente como o noso nivel na guitarra non era para tirar cohetes, non nos íbamos poñer con Dream Theater ou Opeth, así que pillamos 2 fáciles e ainda así non nos salían de todo ben. Pero bueno, hai que ter en conta que daquela nos xuntábamos como 4 veces ó ano, xusto cando eu volvía polo pueblo no vrao, e para a cuarta vez xa se notaba algo que tíñamos máis coordinación e as cousas salían mellor. Logo acababa o vrao e sempre repetíamos o mesmo "vaia oh! agora que xa empezaba a salir ben e compenetrarnos!...".
Acórdome que daquela Marcos tamén empezaba a facer as súas propias cousas, pero dun ano pa outro era casi como aprender de cero para mín, e volvíamos ás mismas porque cando empezabamos a sacar algo decente, xa se había que ír.

A miña partida a Estonia enfrioume un pouco como "músico", tanto coa composición no ordenador coma coa guitarra. Janne, unha das recepcionistas que tiña no hostal deixábame de vez en cando a súa acústica e ainda lle iba dando algo, pero prácticamente nada. Un ano enteiro sen tocar nótase e moito, ainda que sólo fose un pouco cada semana polo menos vas mantendo o callo dos dedos pese a que perdas velocidade.. así que cando voltei e volvín a coller unha guitarra, sudei, porque se xa non tocaba moito allá antes, entón non daba pé con bola.

Simón "o cantante" ;D empezou a tar máis liado ca nunca e xa non se xuntou máis connosco, polo que á volta, as miñas xuntanzas foron únicamente con Marcos, pero intentamos que fosen algo máis habituales. Pouco a pouco volvín ó nivel anterior, que ainda que era malo, polo menos podía mover con algo máis de soltura as miñas entumecidas mans. Empezamos a cambiar un pouco o xeito tamén.

O que non cambiamos é a filosofía de que sempre hai que ser poser antes de tocar nada de Metaaaaaaaaal

Ir de viños á tarde en Lugo ist krieg (non ven a cuento pero falando de posers, esta foto mola XD)

Sería neste ano pasado do 2009 cando o programa de música me volve a funcionar, e collín na Universidade de Vigo un panfleto de publicidade que daba lugar de ensaio para grupos que teñan nas súas filas alguén que sexa alumno da UVigo. Aproveitando que aínda me quedan 5 asignaturas para acabar a licenciatura, pregunteille a Marcos e dixo que nos inscribiramos ipso-facto, que non lle importaba vir desde Santiago.
O certo é que o lugar está perfecto para ensaiar, con batería simple, 2 amplificadores de guitarra e un de baixo, mesa, 3 micros... ademáis pregunteille ó tío que gardaba do sítio e confirmoume que se podería enchufar o ordenador para que sonase polos altavoces. Así empecei a traballar sobre bases de batería-baixo-teclados para tocar nolos dous por encima.
Xa por fin non nos xuntábamos 3-4 veces no verán, senón que 1 vez cada 2 semanas (podía ser máis pero non estaba mal, e ainda encima gratis!).
O feito de que se poidese "enchufar" o ordenador empuxounos definitivamente a "crear algo por nós mesmos", e penso que ambos sempre pensamos en facer algo mínimamente orixinal, que non fose o que fan a maioría de grupos -ehem sobre todo españoles-. Así que por suposto fuximos de todo o que sone a "rock-heavy-thrash" hispano e metalcore e demáis modas, e como a ambos nos gusta o folk, puxémonos un pouco no xeito de crear algo que fose forte, pero melódico, cunha guitarra base e outra facendo melodías a maior parte do tempo en vez de riffs. Ademáis a axuda dunha batería feita por ordenador coma se tiveramos a Mike Terrana ou o mismo Inferno de Behemoth sólo dependería dos límites que eu quixera poñer (ainda que sei que se algún día se fixese en real, habería que facela algo máis simple). E logo están os teclados e instrumentos de orquestación, que algúns sonarán peores ca outros, pero tampouco están mal de todo co programa que utilizo. Penso que a ningún dos 2 nos importa entrar nunha categoría estilística, o único que queremos é que resulte orixinal e que teña aire folkie, a ser posible con denominación. Penso que a pouco que faigamos eso é doado -salvo para a parte folkie con denominación- porque os dous temos unha bagaxe de escoitar cousas e un espectro de gustos suficientemente amplio. Tal vez o único que nos falla é o ensaiar e saber máis de música. Eu diría que o noso caso é xustamente o contrario que a maioría das bandas. Todos teñen uns coñecementos musicales e teóricos de sobra, todos os membros dos novos grupos teñen unhas guitarras de agarrate cuns amplificadores de 100 w pa riba, todos saben tocar os solos de Metallicas e demáis, pero á hora de facer algo novo eu non vexo demasiada orixinalidade que digamos. Todos son riffs refritos xa oídos mil veces e hoxe en día, sobre todo na escena española hai poucos grupos que teñan un sonido propio e cancións decentes.
A mín realmente gustaríame aprender música, pero paréceme aburridísimo, e tamén me gustaría comprar unha guitarra que non se esteña caendo de vella (literalmente XD) coma a miña e ter un amplificador de máis de 20 w. pero.. supoño que teño outras cousas en qué jastar e outras cousas que estudiar que me sirvan máis no meu futuro en vez da música...

Volvendo ó tema, recordo que empezamos un día do inverno do 2009, os 2 solos e na outra dimensión chea de niebla que é o CUVI por esas datas. Falando con Tereza, unha amiga erasmus, díxome que tocaba un instrumento folk chamado bouzouki e propúxenlle ensaiar connosco, ó cal, sorprendentemente aceptou. Logo, un día de marcha, atopeime a un amigo, Levices, que xusto deixara a súa banda Vargtimmen e propuxémoslle vir ensaiar algún día, ó cal tamén sorpresivamente aceptou (nótese que daquela sólo facíamos versións, e non moito allá, que estabamos empezando a ensaiar). Tamén sorpresivamente, porque él xa estivera en bandas que deran concertos e tiña un nivel certamente alto co baixo, mentres nos... Así que chegamos a ser 4 durante un pequeno tempo, ainda que nunca ensaiamos todos á vez por unhas ou outras razóns.
Pouco despois, tan só con 2 ensaios, Levices vaise a Francia, ainda que parecía que lle estaba a gustar o que facíamos. Ademáis a rapaza erasmus parou tamén porque se foi durante un tempo a Chequia. Volvería despois, pero creo que non era precisamente "o seu estilo" e íballe máis cousas tipo ambient e new age.

Éramos 2 outra vez ainda que por pouco tempo. A estudiante finlandesa da que son voluntario, Ida, gustoulle a idea de cantar e xuntouse con nosoutros, tamén sorpresivamente. E pouco despois outro día de marcha, atópome con Elías, vello amigo, tamén en varios proxectos, e ó comentarlle que estabamos a intentar algo, él dixo que estaba aprendendo a tocar a batería e que se unía sen problema. Eu sabía que tocaba a guitarra, pero pilloume de sorpresa eso da batería. Pero tal vez as baterías que eu faigo son complicadas, aparte de que usan doble-bombo e no kit do ensaio é unha batería bastante simple, así que, como dixo que tamén tocaba o baixo, pois collémolo como baixista, e parece que ata hoxe está contento coas versións escollidas e o material propio.
E creo que na historia de Mileth, o nome que Marcos escolleu, estes 4 somos os que máis estamos durando :D Ida terase que ir no vrao, como estudiante erasmus que é, así que veremos cómo queda a cousa.

Desde un principio, personalmente preferín que fose Marcos quen se puxera coa labor compositiva. Creo que él ten moi boas ideas e que tal vez sexan de primeiras máis folkies que as que se me poidan ocorrer a mín. Polo que o que intentamos facer é que él me pase por mail o que fai, e logo eu aquí míroo e logo falamos para pulir, e vou metendo as baterías. Logo vólvollo pasar mezclado e decidimos outra vez si van ben ou non e volvoo a modificar e volvo pasar... Cando nos xuntamos no ensaio volvemos a comparar e vamos tirando.
Ademáis é tamén él quen se encarga de facer letra e cantar, por suposto en galego e intentando que conte algo da nosa mitoloxía e lendas.

A mín gustaríame que nun futuro volvéramos a estar os 3 (máis outros, claro está).. quén sabe o que pasará e onde imos estar...

(unha foto moi artística XD)

Bueno, esta é por encima a historia das nosas arrexuntanzas, no próximo capítulo subirei algo do material propio, que non pasa das 2 cancións de momento (é o malo de verse 2 veces por mes). Debería ter feito estes posts moito antes, porque a miña idea era tamén subir as progresións que ibamos tendo, e agora dixéronnos que a próxima será a última vez que se abra o local neste ano académico... non sei qué faremos...

Como regalo de despedida, unha das 4 versións que facemos, con mal sonido, pero aló arriba óese moito máis a batería (tal vez non tanto os outros samples :/ que quedan solapados polas guitarras), pero espero que sexa reconocible :S


(fallos por doquier e desafines varios XD pero ó noso favor hei decir que arriba a batería e os nosos instrumentos oíanse bastante máis ca abaixo, de feito ó final xa me podedes ver facendo o vacío nos oídos pa desatascalos XD)

Diario dun vi-king I - Os comezos Pt. 3: Impulse Tracker

Sempre recordo que cando o meu irmán traía polos vraos o ordenador eu metíame viciadas canto podía ó Warcraft I e II e ó Duke Nukem. Pero un día víno a él facendo algo que parecía música no ordenador. Pregunteille cómo iba e cando souben máis ou menos o básico, pasei de xogos e púxenme a fozar nel. Non tiña idea do que iba facer, sólo quería que sonase algo nese programa que se chamaba Impulse Tracker. Esto sería entre o 1996 e 1997.
Así que a cousa de meterme a fuchicar algo coa composición veume máis ou menos cando máis música distinta empecei a oír. Aínda así, as cousas que facía ó principio de todo nin sequera as gardaba, sólo probaba e probaba. Había efectos e efectos e instrumentos (que sonaban a gameboy a maioría, pero o feito de poder mezclalos máis ou menos como un quería, parecíame un lujo). Recordo que incluso tiña unha libreta na que anotaba para qué servía cada un deses efectos e cómo sonaban e funcionaban (daquela o meu inglés non é que fora pa tirar cohetes e máis que entender na "Axuda", o que facía era probar e volver a probar).
Supoño que a partir de agora tocará rirse un pouco, porque, e aquí ven un pouco a novedade deste post, vou sacar material obsoleto que facía cando era cativo. Non todo o que fixen cando tiña 15 ou 16 anos foi borrado, gardei unhas cuantas cousas na recámara a modo de "recuerdo". Incluído a primeira especie de canción, que gardei no mesmo día que souben dónde se lle daba para gardar cancións XD Recordo que tampouco controlaba moi ben o que eran os samples nin cómo se utilizaba moi ben todo esto, así que collín 2 instrumentos, unha batería basicota de bombo-caixa-platos e unha guitarra modo "punteo" que sonaba aínda peor cá da Game Boy, dinlle ó teclado dunha forma bastante aleatoria para "crear" algo e esto é o que saleu:

Grande, non? XD
Pois ese é o meu primeiro contacto co Impulse Tracker. Logo estivera a facer máis cousas, pero todas eran dunha forma tan aleatoria coma ésta, e facíao sobre todo para practicar e aprender no programa, así que nin me molestaba en gardar nada.

Durante aquel tempo no principio de todo, intentaba meterlle o gusanillo ós amigos que me visitaban sobre facer música por ordenador e, ainda que pasei algunha tarde con Martín e Carlos, dame que non conseguín que lle dedicaran tempo... era complicado, eso enténdoo e igual non tiñan tantas ganas coma mín de aprender.
Ainda así, nun daqueles anos fraguouse unha das cancións máis épicas da historia entre Carlos e mais eu, xurdida en escasos 15 minutos, con variedade, cambios de ritmo frenéticos, e momento épico central, a canción xurdeu dunha historia graciosa que tiñamos entre él e mais eu inspirada por un amigo e o daquela reciente disco de Judas Priest "Jugulator".
A cousa é que nun complot de virtuosismo, cada un de nós collemos mitad do teclado, mitad dos instrumentos e mitad da pantalla ó mesmo tempo... qué pode salir de tan enrevesado movemento?
"Aquí viene el Jugulector"

Épico.

Acórdome de que había infinidade de instrumentos, cada cal peor, pero que tiñan a súa gracia, e, intentando sacarlle partido, propuxérame facer cancións ou extractos sin moito criterio artístico de diferentes estilos. Un deles que sempre me deu especial rabia era o Techno-Dance, ó cal non lle collía o "arte" nin o mérito, e durante un tempo propuxérame facer algo do estilo para demostrar(me) que non podía ser tan complicado facer unha desas cancións... ou sexa.. sí, fixen os meus pinitos coma DJ experimental e gardeino (...como puiden borralo, pero deuse a casualidade de que o mantiven no ordenador). Sólo foron 2 cancións, pero oídas 13 anos despois (sí que vou vello carallo!) fanme a súa gracia:

Podería ser a banda sonora do Sonic ou do Starwing ou algo do estilo ou? XD
Esa aínda era algo "alegrilla" pero creo que a vena "oscurilla" me empezaba a salir pouco a pouco...

Bueno, despois de a xente que esté lendo esto esteña a lanzarme pedras mentalmente (que as sinto...) vou seguir comentando e intentando conservar a dignidade.
Penso que non foi moito despois destes "proyectos" de distintos estilos cando logo de saber o básico, intentei sacar algo máis serio, pese a que non eran intentos demasiado acertados como cancións en sí. Simplemente me poñía enfrente do ordenador e sin máis miraba o que me salía no momento, e nese tipo de días salíronme cousas coma "1.3 Oscuro". Nótese que como non tiña noción algunha temática ou artística de por onde iba ir, chamaba ó que iba gardando 1.2, 1.3, 1.4.... e como aclaración poñía unha característica da "canción", sexa "épico", "speed", "atmosférico", ou coma neste caso, "oscuro":
"1.3 Oscuro"

Como se pode notar, tal como se fora un alumno en prácticas, había instrumentos que sonaban máis baixos, outros máis estridentes, a estructura era indefinida... (aínda que esto sempre me acompañou ó facer algo XD)
"1.4 Dobles bombos" penso que está claro o que un se pode atopar ahí... sobre todo hacia o final XD Con razón un amigo que tocaba a batería me decía que facer en real o que facía eu co bombo era imposible..

"1.5 Epico" sempre foi unha canción que me gustou, pero como estaba probando diferentes guitarras, aquí metéralle un sample moi malo que en agudo (como debía estar probando daquela) quedaba bastante mal. Os "punteos" tampouco axudaban moito, pero si hai unha cousa que aprendín utilizando este programa e facendo música por ordenador foi a valorar a grupos que non teñen bon sonido pero que teñen boas cancións. Axudoume a disfrutar a música a outros niveles. Ainda que claro está, tamén escoito con gusto unha boa producción.

Algo que sempre me gustou tamén foron as versións doutros estilos en plan Metal. Había unhas cuantas feitas por outras personas e unha cousa boa deste programa é que te podías meter a modificar as cousas dos demáis. Así que un bon día recordo que collín a canción "Fading like a Flower" de Roxette que alguén fixera con instrumentos moi cutres, pero máis ou menos fiel á orixinal e metinlle unha batería e unha guitarra polo medio e saleu esto:

Ese sample de guitarra que sale nesta canción sería do que me apropiaría para todas as seguintes. É un sample dunha guitarra moi "Thrash Metal", e non me desfixen del ata hoxe.

Fai uns anos decidín coller algunhas das cancións pre-Albor Bizarro, e xuntalas para non perdelas no programa para sempre (este programa garda as cancións nun formato raro .IT que para ser lido no Guaynamp fai falta un plugin ou unha carallada desas). Ese CD con cancións novas que me quedaron no aire coma "Lúa de Decembro" ou "Progresión Hacia o Caos" e cancións antigas estou pendiente de "sacalo", pero teño moi pouco tempo últimamente e cada vez que me poño co programa agora é para outras cousas.
Unha desas cancións antiguas que non me dán tanta vergoña é esta: "1.9 Hev-Prog" (teño que pensarlle un título algo mellor para cando a meta coas outras XD
Canción que dudo que ninguén oíra ata agora:

Non é moito allá, pero polo menos os volúmenes están compensados e os cambios de ritmo máis ou menos dán o pego.

Pola época desta, foi cando empecei a coller a guitarra española olvidada na miña casa e empecei a practicar algo pola miña conta. Total autodidacta, mirando vídeos e algunha partitura de números empecei a darlle pola miña cuenta, e pouco despois empezaría a sacar algo para algunha cousa no Impulse Tracker.

Seguín posteriormente facendo cancións polos veráns e xa máis activamente cando nos trasladamos a Vigo e tiven ordenador na casa máis que 3 meses ó ano, cousa que me deu máis continuidade para "xogar" facendo música e crearme a mín mismo como compositor (ou algo parecido).

Así foi como no 2003 xunto suficientes cancións con xeito (ou o que eu cría xeito) para facer un "álbum-demo" que non salería prácticamente do meu pequeno círculo de lectores.
Recordo que daquela estaba interesado na mitoloxía antigua, e lía bastante da babilónica-mesopotámica, así que cando lín o Enuma Elish, gustoume o concepto. O "Enuma Elish", o xénesis babilónico, o poema da creación, o escrito no que se basearon moitas relixións posteriores para escribir os seus propios xénesis, coma a cristiana ou o islam. O xénesis dos xénesis era un concepto que me gustou e que cadraba co que quería para o meu "one-man-project", posto que estivera un tempo barallando outros nombres que desbotei porque non quería unha palabra/s en ningún idioma. Quería un nome propio, que significase o mesmo en todos os idiomas.
Daquela acórdome que había unha demo dun grupo israelí rulando por entre os Mp3 chamado Enuma Elish e pensei que se ese grupo se facía famoso, calquera que buscase por mín nun futuro podería confundirse, así que lle quitei o "h" final, que tamén é válido para a traducción ó español.

O disco autotitulado podédelo descargar da páxina de "EE Music" coma os outros. Nun principio non había ningún concepto detrás, simplemente tiña feitas cancións e títulos ó azar, e funos xuntando. No momento que o tiña listo dinme conta de que tanto no contido coma no títulos había algo moi oscuro e personal, e que realmente esa era a banda sonora dun momento non moi amable da miña vida, como era a soidade, unha misantropía crecente, e o noxo da xente ó meu redor. Todo o que estaba a facer no programa facíao sempre nun estado de ánimo non moi positivo debido ó meu forzoso traslado a Vigo e a novas compañías que non me animaban á confianza nin integración demasiado, polo tanto pasei unha larga tempada dentro da casa sen saír en absoluto nin de noite nin de día, únicamente ó instituto. O único que me supoñía unha liberación era volver ó pobo onde sí tiña ós meus de sempre.
Así que casi sen querelo nin bebelo, "Enuma Elis" era o disco conceptual da liberación artística do lado escuro da mente.

Algo parecido sucedeu cando collín outras cancións pre-Enuma Elis disco, púxenlles nomes, e, sorpresa! poñéndoas no orden correcto formaban unha metáfora do ciclo da vida. Os nomes foron postos unha a unha e segundo o que sentía oíndoas, ou sexa que non foron a propósito. O único que foi deliverado foi o orden porque me dín conta de que o disco collía un sentido redondo. Ainda que fixen esa selección despois do do 2003, realmente ese era o primeiro disco como tal de Enuma Elis.

No fondo, sempre que estaba a facer algunha canción, sempre o tomaba coma un ensaio, coma un método de aprender mellor, tanto a compoñer, como a sacarlle o máximo partido ó programa. E tal vez Albor Bizarro sexa coma un precalentamiento. Hai cancións de todo tipo, desde black atmosférico, thrash, progresivo ata techno-metal. Tamén lle añadín a que considero a primeira canción que fixen como tal, "I". Ou sexa, un poupurrí de cousas. No do 2003 tal vez sexa un ensaio máis serio, e no do 2006, "Obscura Epica" pode que pensara máis en cómo deberían ser as cancións desde un principio. Pero ainda así sempre pensei que ningún deles eran o disco definitivo que eu sacaría, porque éste tería que tar pensado non de maneira individual, senón colectiva. O concepto tería que ser moito máis consistente, e añadiríalle letras ás cancións, non para ser cantadas senón para ser lidas mentres se oíse o disco. A cancións máis largas, historias máis largas... que a duración dunha influíse na outra e que houbese correlación entre o que se le (a unha velocidade normal) e o que se oe. Esta era a miña idea desde que empecei, pero é complicado e levaríame tempo. Ademáis de todos xeitos, necesitaba practicar en exprimir o programa e a única forma é facendo cancións e experimentando, pero vino así desde fai tempo.. cada demo-album era un paso máis. E penso que tamén se pode notar de disco a disco que hai melloría no sonido (dentro das posibilidades), nas estructuras e nas composicións.

Por ahí do 2006, logo de recompilar e traballar Obscura Epica, Impulse Tracker foise co vento... mellor dito foise co Windows XP, que non aceptaba MS-Dos. Menos mal que me deu tempo de acabar a miña última creación ata a fecha "Lúa de Decembro". Esta canción foi rematada en Septembro de 2006, a escasos días da miña andanza polos extranxeiros, e foi creada especialmente para os amigos que me despediron (non fora ser que fora para sempre, nunca se sabe qué lle pode pasar a un nun ano enteiro XD). O nome "Lúa de Decembro" alude únicamente á noite na que nacín xa fai boa. Como tiña amigos que difícilmente iban gustar dalgo "moi metal" ou moi "escuro", decidinme por unha rama un pouco máis suave e "mainstream" (qué vendido!) pero co meu sello e tamén moi progresiva (de feito non ten nada que ver o comezo co final).
E ata ahí. Cando cheguei de volta, o Impulse Tracker xa non funcionaba e estiven 2 anos apartado da composición por ordenador, e pensaba que o estaría por sempre.
Este ano pasado leveime unha alegría cando descubrín que había máis xente que botaba de menos a "simpleza" relativa do Impulse, e idearon un clon chamado Schism Tracker, que é co que traballo agora. Non é exactamente igual, pero vale de sobra.

Sempre tiven a idea de que non hai que mirar moito atrás, algunha vez me preguntaron (ou case afirmaron) se me gustaría levar esta música a terrenos reales, con xente real, e a verdade é que non estaría mal, pero nunca volvería sobre o mesmo. O feito, está feito, tería que ser algo fóra do normal para que considerase traspasalo a música en vivo. E, salvo a última canción, o resto non o considero para tanto, preferiría traballar en cousas novas si tivese esa oportunidade.
Veuseme esto á cabeza porque houbo moitos riffs e ideas que se me quedaron perdidos polo camiño, pero que non sabía cómo continuar ou me daba vagancia poñerme con algo feito igual fai 3 anos e que se quedara nun punto morto. Ésta é outra cousa das que ninguén salvo eu mesmo oeu antes, ideas mortas no camiño... que igual hai algunha que está ben, pero que nunca recollín nin reciclei:
2.5 e 2.6, dúas cancións que tiñan toda a pinta de levar un estilo thrash-melodeath, gustábanme no seu tempo, pero non souben seguilas:


Ideas perdidas xa na época de Obscura Epica:
3.5 e 3.6 boas ideas pero había algo que me fixo parar, poida que fora empezar a concentrarme noutra canción


3.9 moi happy

Ideas post Obscura Epica (para o que sería novo album)
4.1

4.3

"Iron" é unha versión dun xogo de Game Boy (da antigua) que quedou a medias e sen pulir. Iba a formar parte da demo de cancións rescatadas que levo pensando facer desde facer uns anos. Ahora que poido tal vez a complete, ainda que como xa dixen, dame vagancia volver a ideas pasadas.


Por certo, no post de influencias faltoume añadir algo dos 2000 unha das maiores nos últimos anos, sobre todo no que se refire á batería: Behemoth: probablemente un dos mellores grupos de Death Metal da historia, e cuios Thelema.6 e Satánica pasaron polos meus oídos máis veces aínda que aqueles dous da cinta de Annihilator.

Falando de Behemoth veuseme á cabeza que cando alguén intenta clasificar a Enuma Elis suele ter problemas. O estilo de voz sempre axuda, pero en grupos instrumentales faise complicado. Non é o meu propósito facer algo diferente porque sí, simplemente me deixo levar por todo o que me gusta e o que faigo sale desa mezcla, pero en parte reconfórtame ver que a xente non lle sona a nada anterior nin o pode clasificar fácilmente. Acórdome que fai moitos anos alguén me dixo que algunhas cousas lle recordaban a Children Of Bodom.. agora fai pouco, unha páxina rusa que colgou o meu disco púxome "Progressive Gothic/Power Metal". Eu meteríame no saco indefinible de Dark Metal. Un pouco de todo.

Con moito escepticismo, enviei fai 1 ano e pico a canción "Lúa de Decembro" á web de metal Metalicia, resultando que entrou na selección dun segundo recopilatorio que estaba a facer sobre calquera tipo de metal feito en Galicia, con opinións moi dispares. Desde que considera "unha broma de mal gusto" incluír eso, ata sorprendentemente quen lle pareceu algo orixinal e audible.
A destacar que entre as 28 do recopilatorio, escolleronme ésta como entrada a unha entrevista radiofónica do máster da web, ante o meu asombro, que sinceramente busquei si realmente a cadena de música estaba enchufada á radio ou ó winamp porque non me cría que a miña música estivera sonando pola radio. Máis que orgullo, sentín moita presión e casi prefería que a quitaran canto antes.

Posteriormente recibín algunha "oferta" para seguir con esto, un amigo que ten un programa radiofónico sobre videoxogos que quería unha cabeceira orixinal, ou uns amigos dun grupo de thrash death que querían que lle metese algún sample á súa música (cousa un pouco complicada).

Agora e gracias á unión con Marcos sácolle partido ó programa para facer teclados e bases de batería-baixo para creacións máis "reales". A ver qué se pode facer... o malo é que estamos demasiado pouco en contacto directo... e a partir de Xunio vai ser peor :(

Diario de un vi-king I - Os comezos Pt. 2: os 90

Ah que lembranzas as daquela comunión... bueno a verdad é que non me acordo de nada XD pero qué bonitas as fotos!

Boh! vou pasar da 3ª persona que é un rollo falar así. Parece que teña falando do Quijote.

Tal vez nese comezo de década foi cando empecei a experimentar con músicas diferentes. Poida que farto de oír sempre as mesmas cintas de casette, dinme conta que había algunhas camufladas que por unha ou outra razón (por ser anteriormente consideradas ruído ou mal grabadas ou novas que aparecían sen máis) permanecían vírxenes ós meus oídos. Era o caso exacto de Reign In Blood. Unha portada horrible que parecía feita por un neno de 5 anos cun trauma psicolóxico e unha grabación que debía rozar o trasvase de 10-15 cintas anteriores debido a que o ruído ambiente casi superaba ó das guitarras, ademáis dunha velocidade inusual na forma de tocar facía que un se considerase seriamente gastar o seu tempo nesa "trapallada". O máis "fuerte e rápido" que oíra e me gustara ata daquela podía ser Kreator ou Testament, e cando lle "collín o gusto" a aquel de Slayer (tería un día moi moi aburrido) pode que fose un "brote verde" de vena osopandera. De feito, ó pouco tempo aparecería nas estanterías un dos maiores discos de Thrash da historia, imbatible por ningún americano nin alemán, "Dreamweaver", e xa quedaría para os anales a afiliación mental coa música de corte rápido con un servidor.
Outras cintas/LPs tamén empezaron a aparecer pola casa á par que redescubría cintas e vinilos empolveados e o espectro de grupos molones empezouse a ampliar: King Diamond, Queensrÿche, Anacrusis, Blind Guardian, Iced Earth, Annihilator...

Falando de Annihilator, penso que coma todos, tamén tiven a miña época de "ese disco y sólo ese". Pois creo que nunca tanto oíra durante tanto tempo seguido a cinta de 90' que contiña "Alice In Hell" e "Never Neverland". Fora unha auténtica locura. Posteriormente pasaría con "Imperio de Paletos" de Ñu, "Kings of Metal" de Manowar -relativamente tardío descubrimiento-, "Black In Mind" de Rage, "Prince of the Poverty Line" de Skyclad, "Symbolic" de Death, "The Principle of Evil Made Flesh" de Cradle... pero igual non tanto coma con Annihilator.

Ese batería sí que ten pouca sangre, parece que teña medo de malghastar os platos XD

Ah... podedes pensar que coma pequeno metaleiro non compartía con demasiada xente o meu gusto polo extraño, pero aínda había algún contemporáneo que se deixaba inducir pola "música satánica" que desprendía miña casa. Un deles foi Carlos, que non sei se estará lendo esto, pero que se acordará dos vraos por Alfoz nos que cada vez que chegaba á casa, xa se predecía desde fóra do "cuarto de estudios" un ambiente que nin no Helvete con Euronymous. Non sei a razón nin o cando, pero a cousa é que Carlos empezou a mirar a música doutro xeito durante aqueles anos, sobre todo con King Diamond/Mercyful Fate e aqueles riffs bestiales de LaRocque (que aínda me enterei fai pouco que participou nun album con Death! Por certo, hai que ser Moi Metal para levar unha camiseta con gatos yeeeh!!)

Famosas eran aquelas tardes mirando as revistas Heavy Rock e Kerrang! antiguas cual peluqueras co Hola e ríndonos das fotos e poses dos "trvemetaleiros" (tal vez ahí radique a posterior afición dun servidor por parodiar e rirse do metal e das películas?).
Outro compañeiro de batalla foi Kanero, ó que enviciei a oír heavy-hardrock no colexio e decíame que puxese cintas nas excursións de clase e de ajedrez (sí qué pacha! e a mucha honra, campeóns de lugo e 4ºs no campeonato gallego -ehem 4ºs de 4 provincias, pero cuartos ó fin e ó cabo! XD-).
Por eras será recordado aquel momento no que o Kanero dí: "hey tío comprei o novo de Manowar! .. está regular.." e eu "o novo? sacaron un novo?" ensinamo e resulta que era o "Into Glory Ride" XD

Logo do Grunge chegara daquela o New Metal, con aquel outro estilo comercial de vestirse con gorras e pantalóns cortos que xerminaran grupos coma Sepultura, uns Anthrax moi vidos a menos e Pantera -grupo sobrevaloradísimo que sólo sacou un par de discos decentes. Estou seguro que a morte de Dimebag xogou a favor para facelos un grupo de culto (hala matádeme XD)-. Por esa época empezouse a mirar máis de outras fuentes que non fosen o "thrash-death-heavy-hardrock", así que por ahí de mediados dos 90 foi cando un servidor empezou a descubrir o black metal!!
E tal vez os 2 discos que fixeron interesarme neste estilo (as cousas anteriores de Celtic Frost e Bathory non me resultaban moi rechamantes en xeral, a decir verdade) foron aquel primeiro de Cradle Of Filth e sobre todo o de Diabolos Rising, "666", un disco extrañísimo que mezclaba industrial, con black metal, con ambient e cantos tribales, e que tal vez se o volvera a oír enteiro non aguantaría XD ou igual sí, ahora de volta a oír "Gimme Blood or Gimme Dead" non está tan mal!
Recordo especialmente oír asiduamente entre os poucos CDs que tiñamos ese de Diabolos Rising, o de Sabbat, o Black Vanity de Cemetary e o Wildhoney de Tiamat.

A mediados dos 90 é cando xa no instituto, véxome influenciado pola mente calenturienta dun rapaz do que nunca máis se volveu a saber: Xan. Baixo un corte de pelo de raia ó lado, gafas de chaponcete e risa de Beavis&Butthead ocultábase un personaje a leche de curioso. Foi él quen induceu á miña mente adolescente a escoitar máis detenidamente o "Battles in the North" de Immortal, Sinister, Cannibal Corpse e outras cousas das que xa oíra falar, pero que nunca me chamaran en exceso. A cousa é que ese homiño pedía cintas de casette a distribuidoras underunderground que deberían ser prohibidas por causar estragos neuronales ante a súa reproducción continua. Acordareime sempre do caso daquela cinta dun one-man-band polaco creo recordar de extremo black chamado Svarog cunha portada dun lobo bufff... vaia broza!! fijo que Xan foi un dos poucos en todo o mundo que lle comprou esa cinta XD
Por certo, a súa nai, según afirmaba o propio Xan, re-compraba as cintas que él adquiría para tiralas e logo poñíalle un rosario na cabecera da cama...
Tal e como o conocín, dunha maneira un pouco repentina cando me puxeron ó seu lado na clase... desapareceu sin decir máis... e nunca se volveu a ver.
Martín era outro que se deixou influenciar polos poderes del metal e agora vaille moito mellor :D Metal is your friend. Eran grandes aqueles montaxes de audio/video na súa casa! qué lembranzas!

E posteriormente o metal uniunos tamén a Marcos Rock&Troll, Simón o Cantante e a mín compartindo posteriores juergas, discusiones metaleras y bailes varios.
Como ben se pode observar, velaquí estamos rememorando un dos grandes artistas contemporáneos, Golimar!

Tal vez fora nesa época cando me empecei a abrir musicalmente a outras cousas novas e deixei bastante de lado todo o que era clásico, cousa que me quedou case que ata os días de hoxe. Ademáis, non é que foran os mellores anos do Heavy-HardRock. Difícilmente se pode sacar algún disco bon deses estilos entre o 91 e o 99 (en comparación coas décadas pasada e posterior). Ainda que teño que admitir que no seu tempo me gustara o denostado X-Factor de Maiden, o retorno silencioso de Helloween con Master of The Rings e logo The Time of the Oath ou cousas do que empezaba a ser o novo "Power Metal" coma Angra ou os 2 primeiros discos de Hammerfall. Pero como dixen, eses anos plagáronse de descubrimentos do tipo de Moonspell, Paradise Lost, Crematory, Novembre, Therion (Immemorial aquel teclado do Ho Drakon Ho Megas eh? Martín? :D), Dimmu Borgir, Satyricon, Dark Tranquillity, Dissection, Orphaned Land, In Flames, At The Gates, Carcass e aquela hornada de grupos tan novedosa...

e sobre todo
Skycontact de Phlebotomized!!

e "La Masquerade Infernale" de Arcturus, un disco que cambiou por completo a miña anterior percepción da música.

Do mesmo ano ca este de Arcturus é o "Legendary Tales" de Rhapsody, outro máis que xunto a Bal Sagoth e Therion promoveron que me interesara moito máis por escoitar música de corte épico, e seguramente de ahí foi cando empecei tamén a oír bandas sonoras de pelis e algo máis de música clásica, que non é que me chamara moito a atención anteriormente.
É probable me olvidara dalgún básicote que influeu na miña forma de ver e concebir a música, pero estes son os que recordo neste momento, e penso que influencia de toda esa hornada de gothic-doom e melodeath noventero (que para mín era sempre blackheavy XD) se pode ver algo na música que me saleu despois.

Siguiente episodio en pouco...