lunes, octubre 29, 2012

Diario dun viking XXI: O capítulo final

Ben, penso que chegou a hora de cerrar esta colección de posts nos que iba escribindo as miñas impresións personales sobre o meu bo ou mal facer no mundo musical XD A 5 días do concerto principal de Mileth penso que é un bo momento, coma cando nas pelis o prota recorre un camiño longo durante todo o metraxe e ó final hai unha luz que se supón que é o que gañou (ou perdeu? XD en Cube non se sabía moi ben) logo dunha ardua travesía.
Ademáis vendo que hai un nulo feedback de todo o que posteo, que tan sólo un seguidor habitual coma RMS me comenta de vez en cando :D, pois non lle vexo moita razón para seguir escribindo cousas (por non haber, case non hai feedback nin na páxina de facebook de Mileth). Así que xuntando este par de razóns, creo que falar para ninguén ou para un ou dous non ten moito sentido.
A información de Mileth poderédela seguir en dita web, que Marcos sempre lle anda por ahí.
Vémonos.

domingo, octubre 28, 2012

Cosecha picante

Outro producto máis de márketing, desta vez a cargo de Wolf!
Pero non pensedes en viños ou cerveza, desta vez os suecos decidíronse por darlle nome a unha salsa picante!!
Estas cousas nunca deixarán de sorprenderme XD

According to Metal Shock Finland, Swedish metallers WOLF have a new product on the market: Wolf's Blood Hot Sauce.

This bloody hot sauce is made in Costa Rica and it is a combination of the world's hottest known chilli pepper Naga Jolokia with pepper extract and ranges at an incredible 666.000 Scoville units.

Commented the band: "It's 666 thousand Scoville strength and it makes you howl. Don't drink it!"

To buy one of these flaming Wolf's Blood Hot Sauces, click here.


Fuente

sábado, octubre 27, 2012

Orphaned Land anima ós seus fans para que voten por eles no Nobel da Paz!

Pois sí, os israelís dixéronse, se o Nobel o gana Obama ou a Unión Europea, porqué non nós, que estamos facendo máis que todos eles pola unión dos pobos que todos eles xuntos... eso sí, o de pedirlle ós fans que voten por eles... paréceme un pouco raro...

ORPHANED LAND are one of the most respected and loved musicians over the entire globe, a band that dedicates their existence to the world language of metal music and cross-cultural understanding. While not overtly political, ORPHANED LAND are nevertheless proud of creating a reality of coexistence that has escaped politicians and peacemakers alike. They often speak of the power of music to turn purported enemies into friends, frequently pay homage and encourage collaborations with Arab and Muslim artists and have made their latest album free to download for anyone in a number of Middle Eastern and North African countries. Over the past years these warriors of light achieved great things for the freedom of art, cultural and religious understanding.

Now, a petition to the Norwegian Nobel Committee has been submitted to consider ORPHANED LAND for the 2013 Nobel Peace Prize and we think this is really something to support. Please sign this petition if you feel the same way.

Kobi Farhi, singer of ORPHANED LAND shouts out: "This is my personal request to all my friends from the Middle East, Turkey, and in general from all my Muslim friends! We know for a long time now that we are above politics, we know that if it was in our hands, peace would have prevailed right away. Please enter this link and sign if you find us worthy, please also spread the word and share it on your pages. I send my endless love to all of you and all my love and best greetings for the coming holyday in a few days.
Salam/Shalom/Peace.
Kobi"

Please follow this link to enter the petition: http://www.gopetition.com/petitions/nominate-orphaned-land-for-the-2013-nobel-peace-prize.html

ORPHANED LAND online:
www.orphaned-land.com
www.facebook.com/pages/Orphaned-Land/8776213035
www.youtube.com/user/OrphanedLandTV
www.orphaned-disciples.org
www.myspace.com/orphanedmyspace

Fuente

viernes, octubre 26, 2012

Críticas a críticos: Manowar - The Lord of Steel por David Rodrigo (Coon)

Hai numerosas webs .com que se fixeron cargo dunha crítica polémica coma é a do último de Manowar. Porqué polémica? pois porque penso que a gran maioría de xente que oeu o susodicho disco creu que é unha auténtica bazofia, pero nas webs comerciales necesitan manter o nivel de puntuacións altas de 8,9 e 10 sobre 10, intentando "perdonarlle os fallos" a discos malos coma éste, para logo decir cousas tipicoides coma que "los grandes reyes del metal han vuelto por lo grande".
Tal é o caso de Rafabasa, ou Metaltotal, por exemplo. Tanto a Alberto Bernardo coma a J. José Jiménez, lles facía ben unha boa limpeza de oído ou senón non esaxerar tanto para as súas respectivas webs o que clama ó ceo: é un dos peores álbumes en calquera nivel, técnico, creativo, sonoro ou compositivo de Manowar. Senón o peor. E non opino eu sólo eso, por unha vez non me sinto (tan) solo XD

Sen embargo atopeime cunha crítica no portal de Metaltrip que me chamou máis a atención que esas dúas. Ademáis é un portal que polo que vín adáptase perfectamente a esta sección, posto que a nota máis habitual que levo observado é un 8'5 nunhas 20 ou 30 críticas que lín, e despois TODO dahí para arriba. Vamos, auténticas ANTIcríticas. 
Ahí vai ésta:
"Creo que lo mejor es dejar las cosas claras desde el principio: nunca he sido fan de MANOWAR. Es más, siempre me ha parecido un grupo muy sobrevalorado, que goza de un estatus muy por encima de lo que se merece su trayectoria musical. Siempre he dicho, y mantengo, que con su discografía haría dos discos bastante majos (ni siquiera excelentes) y que no están mal para hacer el bandarra en el local de turno, cerveza en mano.
Pero me gusta ser justo y debo decir que con su anterior “Gods Of War” MANOWAR hicieron un disco que me pareció bastante bueno por si mismo (lo que, para mi, lo convirtió en su mejor disco hasta la fecha) y que con su flamante nuevo “Lord Of Steel”, los americanos se han superado a sí mismos y, por primera vez, puedo decir que MANOWAR han hecho un trabajo a la altura de su leyenda.
Y es que, quitando algún momento puntual y algún exceso de minutaje aquí y allí, “Lord Of Steel” nos ofrece una verdadera tormenta de puro Heavy Metal. El disco no tiene intención de hacer prisioneros y su comienzo con “Lord Of Steel”, “Manowarriors” y “Born In A Grave” es una evidente declaración de intenciones. Una interminable colección de riffs y solos, una potente batería y el mejor Adams de siempre (nunca me ha gustado, pero desde hace algunos años parece que al fin ha dejado el hobby de estrangular gatos y se ha puesto a cantar, con un éxito razonable) nos esperan en cada esquina de este disco, presentándonos cortes como “Touch The Sky”, “Righteous Glory” o el single “El Gringo”.
No todo es tan reseñable, sin embargo. Cortes como “Black List” o “Annihilation” no consiguen mantener el nivel del disco y me recuerdan a esos MANOWAR que tan poco me han gustado siempre. Por suerte, es algo anecdótico y “Lord Of Steel” acaba siendo un disco potente y con las ideas claras, para mi gusto, el mejor que han firmado."
Puntuación: 8'5

Na miña contracrítica vou empezar polo final, que é un comentario deixado polo autor logo de ser increpado por esta cagarruta de review que fixo.
Como podedes ver no link, dí:
"Entiendo que la mayoría tendréis una opinión contraria a la mía con respecto a este disco, ya que probablemente la mayoría de los que lo escucheis seréis fans de Manowar, cosa que yo NO soy. Para mi, discos como The Triumph Of Steel, Warriors Of The World, etc. son caricaturas que me dan más pena que otra cosa. Soy consciente de que es una opinión personal y de que mi punto de vista está lejos de ser el mayoritario, e intento dejarlo claro en la review en todo momento.
Si por algo nos hemos caracterizado siempre en Metalcry es por dar nuestra opinión de forma sincera sobre cualquier disco y, aunque es posible que me haya precipitado un poco con la nota de este trabajo, creo que si he reflejado mi opinión sobre él de forma fidedigna. Por favor, no lo toméis como otra cosa más que una opinión personal."

XD Qué gran razonamiento: todos os equivocáis porque sois fans y yo NO. Pero a seguinte frase é de traca: que discos coma Triumph Of Steel son caricaturas que dán máis pena que outra cousa!!??? Mima. E decindo esto quédase tan ancho... desde logo, todo un "crítico" de discos de Metal... Por babor, se Metaltrip fora unha empresa miña, ese home estaría ó día seguinte na calle XD Vale que non todos temos os mesmos gustos, pero non aceptar que Manowar foron un pilar indiscutible no Heavy Metal, e incluso outros estilos cos seus discos ochenteros, e ainda que non sexa ochentero, inclúo ahí o Triumph of Steel, é de barbarians... Desde logo, de xente cun corto ou sesgado bagaxe neste mundo das guitarras eléctricas (hoxe síntome tamén ilustrado, debe de ser que fai pouco recordei ó que criticaba a Armiferum porque levaban un keytar). De feito, eu creo que tería que empezar a crítica decindo eso, nada liviano do estilo de  "me parece un grupo sobrevalorado" ou "estatus por encima de lo que se merecen"... que empece:
"La discografía de Manowar es una caricatura penosa en la que sólo sobresalen un par de discos pasables, Gods of War y éste genial The Lord of Steel" XD
Sería épico, e probablemente máis do 90% da xente que a leería pensaría que é un imberbe musical e pararían de ler (bueno eu seguiría, que no fondo ainda me río un cacho).

O da nota "que se lle escapou" tirando por arriba tamén tén delito... mellor non comento esto XD

Pero o máis curioso desde logo é que despois de deixar como ridícula a discografía manowariana, chega o The Lord of Steel é mólalle un montón!!....
...
jajajajajajajajajajajaj 
...
ehmm ...
jajajajajajajajajajajajaj

Non teño palabras...

Volvendo coa crítica, dí que tén un par de discos "bastante majos", ¿serán de verdade polo que dí ... "gods of war" e "the lord of steel"??? XD Flipante.

E logo temos a frase sin desperdicio:
"Una interminable colección de riffs y solos, una potente batería y el mejor Adams de siempre (nunca me ha gustado, pero desde hace algunos años parece que al fin ha dejado el hobby de estrangular gatos y se ha puesto a cantar, con un éxito razonable) nos esperan en cada esquina de este disco"
Para enmarcar, e que demostra que realmente non se oeu demasiado Manowar na súa vida. Penso que todos os que oímos The Lord of Steel e conocemos a Manowar (e non é necesario ser fans), coincidiremos en que este último é un dos máis pobres a nivel de riffs, con continuas repeticións e temas simplóns a máis non poder, abundando os refritos sen gracia, cunha batería dupah dudupah que causa tanta risa coma o crítico este, e un Eric Adams que xa se lle nota que non é o mesmo. Normal, tamén son máis de 30 anos no negocio. 
E polo resto, penso que non estarei sólo en que, aparte de ser unha crítica bastante mediocre, que pouco comenta do disco en sí, está escrita por alguén que non ten demasiada idea, e que probablemente se gane os seus pases vip, viaxes a festivales, entrevistas cos seus ídolos e promos con trapalladas coma ésta en Metaltrip... en fin... Indignante...
8'5!!! 

martes, octubre 23, 2012

Os Grandes Grandes Grandes videos metaleros: Kotiteollisuus - Kone

Hai videos que non necesitan demasiada explicación, e éste dos finlandeses Kotiteollisuus é un deles. Mellor velo:

O vídeo está grabado na prisión abandonada de Patarei, en Tallinn. Por alí tivemos algunha festa no seu día cando estiven en Estonia.

Momento épico: cús e cús
Pouco que comentar, salvo a bizarrada de idea que tiveron estes míticos suomis, e o parecido razonable do cantante con Santiago Segura XD


lunes, octubre 22, 2012

Diario dun viking XX - Temas subidos

Xa cheguei ó nº XX?? Cómo pasa o tempo XD
Desta vez déixovos coas grabacións caseras que fixemos para 2 temas + intro de Mileth. Non esperedes gran cousa, eu de feito non estou moi satisfecho con varios asuntos. Batería irregular e violín coma desafinado supoño que son os 2 grandes que eu diría, pero é o que hai. Para darlle un vistazo a cómo sonamos sirve, ainda que creo que en directo tería que ser mellor ;D
Durante o período de grabación e "postproducción" aprendín varias cousas, coma que o violín é un instrumento que parece ser difícilísimo de grabar, que incluso cambia de oílo "en vivo" a grabado. E esto vino cos meus propios ollos cando mentres se tocaba unha melodía non me sonaba mal no lugar, pero cando reproducía o que grabara no mismo momento no que se tocara, había cambios... coma se estivera desafinado... algo que nunca me imaxinaría :S
Pero eso, fíxose o que boamente se puido cos medios que había. Cando chamemos a Dan Swanö xa nos axudará algo máis con ese tema, que me deron boas referencias del.

Podedes darlle un vistazo aquí (calquera crítica, boa, mala ou viceversa é ben recibida):

A versión de Esperta é antiga, máis tarde foi cambiada a primeira parte do solo, xa que especialmente a mín non me convencia. O resultado final, se non se cambia antes nesa web, poderédelo ver o 3 de Novembro ;)
Como sempre me gusta aderezar os posts con algunha foto, aquí tedes unha das poucas que temos sen excesiva pose todos xuntos XD (exceptuando as que van saír nun futuro máis artisticas e que están en proceso).

domingo, octubre 21, 2012

Cosecha de Imaginaerum

... e desta vez tócalles a Nightwish, que se lanzan ó mercado do viño, aproveitando o seu último disco-peli.

Tuomas: "Estamos orgullosos de presentar un nuevo ítem de NIGHTWISH, el vino Imaginaerum. Es el vino más imaginativo del planeta. Está inspirado en esplendores de otro mundo, momentos poéticos de encanto al sonido alegre de unas risas en una hoguera, música de las esferas y final suave y lleno de estrellas de sueños lúcidos. Es un vino mejor apreciado con gente querida. ¡Felicidades y diviértanse!"


"El vino Imaginaerum proviene de algunos de los viñedos más prestigiosos del centro de España. Sus uvas provienen de viñas de hasta 100 años de antigüedad, que crecen en altitudes elevadas en suelos pedregosos. Viñas viejas, casi sin agua y suelos pobres dan una producción bajísima, pero con uvas de aromas intensos. Antes de su embotellamiento, el vino ha pasado 14 meses en barricas de roble francés." 

Fuente