viernes, febrero 15, 2013

9MM - Volle Kraft Voraus (2012)

9MM - Volle Kraft Voraus (2012)
Heavy Metal / Hard Rock
Oficial
9MM eran unha banda desconocida para mín ata este 2012 pasado, no que sacaron o seu quinto LP. Sendo alemanes e cunha portada bastante "piratil", supuxen nun principio que me iba atopar cuns clones de Running Wild, pero nada máis lonxe. Estes germanos fan un Heavy-Rock&Roll que semella (porque non entendo as letras) bastante coñero e cervecero. O primeiro grupo que me veu á cabeza foi Tankard, pero 9MM non tiran tanto ó Thrash Metal, así que tal vez a comparación secundaria, pero máis lóxica sexa o traballo de Tom Angelripper aparte de Sodom, con ese Heavy-Rock-Punk de Onkel Tom Angelripper, e ata incluso se me veu en certas cancións nas que utilizan como melodías principales os punteos de guitarra, uns Die Apokalyptischen Reiter. 
A pesar de non ser nada do outro mundo, 9MM conseguen facer pasar un momento divertido, e incluso pegadizo, no que un pode acabar tarareando os temas sen ter nin idea do que está decindo. Proba delo é o single "Geh Mir Aus Den Augen" que dá inicio ó disco, ou a seguinte "Jetzt Feiern Wir Mit Freunden", temas que automáticamente enganchan ó oínte de base rockera para darlle unha oportunidade a 9MM. 
Pero ainda que Volle Kraft Voraus se oe ben, penso que corre o perigo de ser un disco que pode caducar rápido, sendo moitos dos temas certamente similares e con estructuras parecidas. 
Se tivera un bar rockero, poñería esto antes que ñoñadas ochenteras tipo Cinderella ou Poison. 6/10

jueves, febrero 14, 2013

Misión non imposible

Ben, un dos principales retos ós que me sometín ó volver a terras estonianas era o de encontrar traballo, e xa poido decir que logo de 10 días e 2 entrevistas de traballo xa o conseguín. Ainda estou pendiente do resultado da primeira, pero como non mo dán ata marzo, decidín seguir buscando e atopeime cunha empresa de RRHH que me fixo unha entrevista telefónica bastante rápida na que valoraron o meu conocemento do inglés e español para ver si pasaba ó seguinte nivel, que sería unha entrevista personal. Xa no mesmo día me dixeron que pasara o primeiro paso e que volvera próximamente para completar máis tests e preguntas de persona a persona. 
Unha vez alí, puxéronme 3 test en excel, un de conocementos de inglés, outro de español e outro sobre conocementos de informática xerales. No de inglés tiven algúns fallos, pero paseino, e tamén o de informática, o máis curioso é que no de español tiven 3 fallos de 33 preguntas! XD O certo é que había cousas que me confundían un pouco, por exemplo, recordo unha pregunta que era sobre rellenar o hueco, nunha frase do tipo: "María vive (por/a/entre/en) un parque". Eu creo que respondín "por", pero tiña dudas con "en"... finalmente pensei: "quén pode vivir nun parque? a menos que María sexa unha vagabunda... pero quizáis era moito supoñer. O máis normal sería "vivir "por"..." -pensei-, igual que alguén dí "Juan vive pola Plaza de España" (que non quere dicir que viva nela ó refuxio dos cabalos, bebendo da auga da fonte). En fin... ó final a rapaza díxome que podería haber algún erro ou preguntas pouco claras, xa que non era normal que eu tivera fallos sendo español e podía ser que quen fixera o test non fora nativo. 
De todos xeitos, parece que non poido falar moito sobre estas cousas xa que a compañía me fixo firmar un papel de que o que fixera alí tería que quedar alí (por eso tampouco a nombro). 
A cousa é que finalmente parece que me colleron para unhas 4 semanas de entrenamiento pagado no que será un servicio de atención e dudas de clientes de Microsoft sobre licencias, devolucións, base de datos, queixas, etc. Ten pinta de ser un pouco rollo, pero para empezar e adquirir experiencia véxoo ben. De todos xeitos xa vos comentarei cando empece. De momento, conocín a un peruano que está casado cunha rusa, o supervisor -que case era máis novo ca mín!- púxome con él como 20 minutos para ver qué facía, pero o home parecía máis preocupado en saber qué equipo de fútbol me gustaba máis e se me gustaría xogar pachangas de vez en cando. Parecía un pouco cansado do traballo e díxome que era repetitivo e que a veces tiña que lidiar con clientes pesados e que se cagaban en Bill Gates e Steven Ballmer (o que sucedeu a Bill Gates no 2008), pero bueno, supoño que en todos os negocios de cara a clientes un ten que aguantar certas situacións. Recordo varias cando estaba no banco que tamén eran surrealistas, coma cando un día me viñera un veciño ensangrentado pedindo que lle sacara diñeiro para un taxi para ir a Lugo capital porque tivera un accidente, outro que me viñera insultando decindo que os banqueiros eran todos uns ladróns, eu incluído (e eso que eu lle daba a razón así polo baixo XDDD), ou aquela señora que coa cuenta con 200 € en rojo se sentou diante miña pedíndome "por favor" que lle dera 50 € e que se quedaba sin contestar mirando para mín con cara de pena ó decirlle que non podía facer eso... ¡¡durante 30 minutos e con cola detrás dela!!! (e o jefe pasando de todo ata que logo de media hora lle deu 20 euros do seu propio peto para que se fora do banco). 

En fin.. xa veremos en qué dá a cousa. 

 
Por outro lado, antontes tivo lugar aquí unha festividade extraña, creo que é o que aquí celebran como carnavales, pero dunha forma totalmente diferente. Nesa data - Vastlapäev- non se trata de disfrazarse, senón de celebrar o día salindo da casa cos nenos e deslizarse pola neve con eses carricoches, comendo sopa de guisantes, pata de porco e un postre que sólo se come nesta data (supoño que coma as orellas ou filloas) moi tradicional chamado vastlakuklid. Éstos son unha especie de bollos de crema cun curioso "sombreiro". O outro día fun polo super e andaba un tipo a vendelos, tiña unha cola enorme! (e non, non falo de nada sexuar, cobardes!)

lunes, febrero 11, 2013

Ævangelist - De Masticatione Mortuorum in Tumulis (2012)

Ævangelist - De Masticatione Mortuorum in Tumulis (2012)
Doom Death Metal
Facebook
A través de numerosas recomendacións en páxinas especializadas dín co debut de Ævangelist, un dúo americano que debuta cun disco oscurísimo, no que sonidos de distorsións graves se xuntan cunha ambientación de peli de terror e con ritmos lentos e repetitivos. Álbum lóbrego onde os haxa, o dúo parte dunha base de Death/Black Metal á cal lle añaden teclados ambientales e experimentales, case "noise", unha voz maioritariamente expulsando growling e riffs bastante "old school" que non dudan en repetir as veces que sexan necesarias, o cal dá unha duración media bastante alta para case todos os temas.
Realmente, para o meu gusto, o álbum faise moi largo, ainda que creo que o que pretende Ævangelist está suficientemente conseguido. A sensación despois de oír De Masticatione Mortuorum in Tumulis é a de ter asistido a unha sesión ritual opresiva, un film de terror bizarro que ben podería ser algo do estilo de Begotten, ou tal vez a banda sonora dun pesadelo desconcertante e confuso. Non resulta ser do meu gusto, xa que aturo ben a primeira media hora, pero logo faiseme moi pesado, ainda así, non descartaría recomendar a súa música a calquera amante do Death/Doom experimental e avantgardista.
Tolemia e opresión. 5/10

martes, febrero 05, 2013

Volta ó blog tipo personal

Pois ben, como me é moito máis fácil esto que enviar centos de mails respondendo un a un, vou retomar o camiño inicial do blog, que foi dar a conocer pequenas cousas do que me vai pasando na miña vida fóra de España, pero sen deixar de lado a última etapa máis musical (que se vai ver recortada de todos xeitos, porque aquí xa non disporei do mesmo tempo libre). 

Vou empezar pola viaxe de ida do 1 de febreiro; A verdade é que resultou unha viaxe bastante cansada, eu por mín xa me quedaba en Barcelona XD pero quedábanme nada menos que 4'5 ou 5'5 horas de avión, el jet lag me confunde (ademáis de que en Estonia é 1 hora máis). Coma sempre pasa conmigo, atraigo anécdotas extrañas, coma que dous guardias civiles me perseguiran pola terminal ata que me sentei nun sitio. Entón achegáronseme e logo de preguntarme: "eghpic ingris?" "ah eh ehpañol! (cun acentazo andalú) pedíronme documentación e tarjeta de embarque. Miraron que non tivera antecedentes e preguntáronme a onde iba e porqué... cando lles contei a miña historia xa parece que me tomaron como amiguete e ainda tivemos falando un bo rato. Dixeronme que me pararan polas botas! xa que pensaron que sería (ollo) ou militar foráneo ou músico XDDD eu díxenlles que unha das cousas casi podía ser, e preguntáronme qué música facía (pasei de decirlles Herexía, síntoo rapaces, pero un guardia civil andaluz igual non se tomaría a ben que tocara nunha banda "profana" XD), e cando lles dixen.. "ehm.. folk metal, algo parecido a Mago de Oz pero con más guitarra", un deles díxome "hombre! si a mí me gusta eso!", e o outro miroume raro e díxome "pero para tí, qué tipo de música hace "La fuga"?" (???). Logo desexáronme sorte e fóronse amablemente. 

Xa me iba achegando para a porta de embarque, e o ambiente xa se iba convertendo en bastante máis báltico ca hispano: Rubias supermodelos serias coma paos e un tipo bebendo unha botella de viño antes de entrar no avión atestiguábano.

Unha vez no avión, tocoume ó lado dun tipo ucraniano que me recordou moito a Viktor "o ucraniano" (os que salides en Vigo por Churruca ou Beer and Bones igual o conocistes). Unha máquina de falar e sacar temas de conversación, unhas 5 horas case ininterrumpidas durante as que me comentou cánto lle gustaba España, da independencia de Cataluña, enseñoume fotos de Lloret del Mar, da súa consulta (era médico-naturista), faloume de cousas saludables que tiña que facer para vivir máis e mellor, deume de comer mitad dunha naranxa (e eso que a mín en crudo non me gustan moito, pero parecía que se non lle sentaba mal), etc. Incluso me dixo que intentaría ver qué posibilidades tiña entre os seus clientes de atoparme algo, xa que moitos tiñan influencias, eran millonarios ou incluso ministros! Tamén me dixo que do meu iba ser difícil, xa que o que está en boga por aquí son as novas tecnoloxías, informática, ingenieros, etc. Un tipo moi dicharachero e amable, que falaba perfectamente español sólo estando 3 anos ahí! pero que non calou ata que botou unha soneca de 20 minutos XD Teño que decir que logo de repetirme nonseicantas veces que a carne tiña componentes cancerígenos, que me fixera vegano, que o alcohol tiña 44 toxinas que me farían envellecer antes e que podía ser incluso peor que a heroína, que ata a pasta e calquera cousa industrial podía ser mala... durante un momento fíxome dudar... unha pena que cando vín que me estaban esperando cunha fonte de salchichas e patacas e un par de cervezas locales xa non me acordara máis delo XD
Ainda así o seu era algo extremo de máis, cando lle dixen que o meu avó durara 100 anos bebendo tódolos días un vaso de viño ó comer, él quedouse como contrariado, e logo de un pouco dixo.. "pero é que o ser humano está feito para durar entre 140 e 150 anos" XD Logo él díxome que para durar eso o secreto eran 3 cousas: fruta, verduras crudas e aceite de oliva, o cal él bebía directamente da botella, a razón de unha por mes! En fin, finalmente deume a súa tarxeta e cando chegou a Tallinn foise con 2 fermosas maduritas ás cales él chamou "os meus ángeles" :D

Polo demáis, logo dun fin de semana instalando cousas e todo eso, o lunes tiven unha entrevista de traballo, de 2 horas! 1 das cales foi dedicada a un examen de inglés. Se o sei, estudiaba algo antes! Ainda así o resultado deume como "apto para labores habituales, responder teléfono e redactar cartas formales con supervisión posterior". O resultado non o terei ata dentro de 1 mes, así que a rapaza xa me dixo que fora mirando outras cousas, porque tamén había moita xente optando a ese tipo de puesto. 
Dinme unha volta pola cidade, que non está tan fría como suele estar (entre-1 e -7º) neste tempo, e dentro de pouco atopareime cun amigo que non vexo desde hai 5 anos, Viggo, que pode tamén ter unha oferta para mín no sitio no que traballa (igualito que España, cada un con algo posible onde traballar XD).

Polo demáis xa me vou facer o carnet de estoniano, co cal poderei viaxar GRATIS en calquera medio público por Tallinn, para elo necesito SÓLO un par de días, xa que a burocracia está moito máis informatizada do que un se pode pensar. De feito, voume facer unha foto para o DNI e no sitio onde vou non salirá un papel, senón que vai automáticamente ata a administración vía internet. 

Por outro lado xa estiven mirando opcións de ocio, e xa lle teño a pista a un concerto: Finntroll + Metsatöll + 2 bandas locales, por 10 €! Tamén igual que España..  (e eso que os precios nas outras cousas son hoxe en día case idénticos). Vín outro de Stone, a banda de onde salira o Roope Latvala, pero ese xa se vai a máis de 20 €, e logo Sabaton+Eluveitie+Wisdom (18€), Messhugah (25€, pero xa me chegou con velos unha vez), Overkill, Agalloch... pero bueno, de momento estou ó que teño que estar XD


lunes, enero 28, 2013

Diario dun Viking: reloaded epilogue (Pt I)

Pode que deixara dunha forma abrupta aquela colección de posts, así que me vou resarcir con algúns vídeos do concerto meu de despedida.

O primeiro post deste par que sacarei, será sobre o concerto Herexía, que se oe fatal, pero que na escasa media hora que tivemos, sudamos do lindo, con gambazos e diversas cousas (era o primeiro, e ademáis foi precipitado) pero paseimo moi ben tocando.

Herexía: grupo de Black/Death metal nado en Vigo no 2010. Os compoñentes no concerto:
Victor: Batería
Enuma Elis: Guitarra
Elías: Guitarra
Txema: Baixo e voz
Miguel: Voz no interludio e en "Dominio de Corvos"
Marcos: Voz na canción "Veredicto 666"

1. O Renacer dos Mártires / Interludio 


3. Gdzieś w Lesie


5. Veredicto 666 
 

viernes, enero 25, 2013

Crystal Viper - Crimen Excepta (2012)

Crystal Viper - Crimen Excepta (2012)
Heavy Metal
Oficial
Todo un tributo ó Metal clásico é o que levan a facer os Crystal Viper desde hai 5 anos. Cunha frontwoman de altura e un estilo tradicional pero efectivo, estes polacos coláronse no apretado mundo do Heavy-Power europeo de forma bastante satisfactoria. 
Crimen Excepta é o seu cuarto álbum, e non hai moita diferencia en canto ó que nos levan ofrecido en anteriores entregas. Esto é; Heavy ochentero, influenciado por bandas da NWOBHM coma Saxon, Maiden ou Judas Priest (ainda que creo que a éstes non os meten ahí por ser anteriores) e con partes máis cercanas ó metal alemán de Running Wild ou Grave Digger. Se me preguntasen por unha definición rápida para Crystal Viper, diría que son Pegazus facendo boa música con más empuxe. 
Penso que Crimen Excepta é un álbum bastante sólido -ainda que o feito de poñerlle intros de 6 segundos a cada tema é un pouco tontería-. Xa sabemos da capacidade vocal da cantante e do bo facer técnico dos músicos polo seu traballo pasado, pero non me poido quitar da cabeza que o que fan Crystal Viper foi intentado unha e outra vez nos 80, e parece que tamén agora coa nova hornada de bandas que están revivindo o Metal daquela época tocando algo extremadamente parecido e incluso en moitos casos, peor, pero eso sí, con mellores medios de producción. O caso da producción é un pouco engañabobos para mín, xa que hai grupos moi mediocres hoxe en día, sobre todo en estilos coma o Thrash e o Melodeath que se refuxian en produccións caras para adornar a súa vulgaridad... en fin... 
Non quero decir que éste sexa o caso de Crystal Viper, pero mentres oín este disco repetidas veces, viñéronme á mente a cantidade de bandas que se quedaron no anonimato durante a época dorada do Heavy Metal, probablemente facendo algo similar a éstes. E tamén me veu á cabeza o revival de Heavy-Power Metal últimamente... non sei, Crimen Excepta está ben, pero tampouco é a xenialidade que nos queren vender. 7/10