Microreviews Xuño'11 - I

Chrome Division - 3rd Round Knockout (2011)
Heavy Metal
Myspace
Volven os de Shagrath, desta vez con Athera de Susperia ás voces, e non sei se os fans de "jack daniels, pivas e rock'n roll" que se labraron cos 2 primeiros discos estarán moi satisfeitos con este novo. A banda deu unha pequena volta de tuerca ó seu sonido volvéndose algo máis elaborada e con máis variacións que non teñen que ver moito coa filosofía "Motorhead" que mostraban antes. Sí, parece coma cando un adolescente se volve máis maduro -pero sólo 3 ou 4 anos máis XD posto que as letras parecen seguir a mesma línea- e decide que non todo vai ser festa, senón que hai que pensar máis as cousas, e elaborar algo máis o seu arte, e converterse nalgo de proveito, máis serio. Non quero decir que Chrome Division se volveran Queensryche, seguen a ter esa influencia do blues-rock, punk e bandas coma Motorhead e Black Label Society, pero pódese ver un aire menos rockanrolero que nos anteriores traballos a cambio dun máis heavymetalero. A voz de Athera, moito máis variada que a do seu predecesor, e os riffs máis elaborados confírmano. Para mín, mellor, peeeero tampouco o vexo coma un puñado de grandes cancións, a verdade. Están ben, sen máis. 6/10

Age of Agony - Machinery of Hatred (2011)
Death Metal
Myspace
Non fai falta ir moito máis alá dos primeiros acordes de Machinery of Hatred para "catar" a esta banda húngara: puro old school death que ben podería ser sacado por alguén a principios-mediados dos 90, con influencias tanto da escola sueca coma da americana, polo que podemos intuír pequenos guiños a Entombed, Grave, Suffocation,... Non son un gran amante dese estilo de Death, o grupo que o practique tenme que chamar a atención, -coma o último de Evocation- e, sinceramente, Age of Agony non ma chamou demasiado, pero podería ser interesante para a xente que esteña máis metida nese mundillo. 6/10

Danger Zone - Line of Fire (2011)
Hard'n Heavy
Myspace
Caso curioso o desta banda italiana, que lanza algunhas demos polos 80 e que vintepico anos despois, sacan o seu primeiro disco. Estiven mirando por curiosidade se son cancións collidas das demos, porque o sonido é puramente ochentero, pero non!
Non sei, ese sonido está tan... logrado, que non me extrañaría que as cancións estiveran grabadas para outra demo fai 20 anos e que as recolleran xunto con esas 3 versións (T. Rex, Chequered Past e Eddie Rabbit) para poñer á venta o seu primeiro disco. Por certo, penso que 3 versións nun disco de 11 cancións é algo exagerado, e se atendemos á música composta por eles, non atoparemos nada que non oíramos antes nos ochenta nese Hard Rock-Heavy moi influenciado por Dokken, Meat Loaf, Winger, Victory... nada do outro mundo. 5/10

Pestilence - Doctrine (2011)
Death-Thrash Metal
Myspace
Os daneses Pestilence son toda unha institución dentro do Death Metal, ainda me acordo daquel vídeo collido da "Headbangers' Ball" con aquel cura satánico paseando por ahí e os tíos estes tocando ese peaso de riff de Land of Tears... nada que ver con este Doctrine, segundo larga duración desde a súa reunión hai uns anos. Para empezar todo sona moi grave para o meu gusto... grave... e lento. De feito é coma se collemos un vinilo dos seus antigos álbumes e lle poñemos un dedo encima mentres se reproduce. Vamos, coma se Pestilence foran a menos revolucións. Aparte, as cancións sonan pouco diferenciables e difícilmente te podes quedar con algunha cousa. Simplemente van pasando sin pena nin gloria e cando acaba.. pois sí... aló foi. E ninguén o negará, nótase que hai detalles técnicos que poderían ser interesantes sobre todo nese baixista que é unha máquina, pero... Doctrine non consigue chegar, polo menos non a mín. 3/10

Morbid Angel - Illud Divinum Insanus (2011)
Death Metal
Myspace
Eu nos primeiros minutos de IDI: "Pero bueno, qué ida de olla foi esa que se mangaron con "Too extreme!", estes son Morbid Angel??" (por certo qué título máis ridículo XD).
Logo da intro, tal vez un pouco longa para o meu gusto, Morbid Angel dan o primeiro paso no seu primeiro disco en 8 anos cunha canción do máis extraña nun estilo moi... Industrial... Un punto de partida que non dí nada bon para empezar a oír o resto do disco. Menos mal que na segunda "Existo vulgoré" (outro título extraño onde os haxa), se meten de cheo nun death metal máis cercano ó que recordaba deles. A partir de entonces temos altibaixos por todo o disco. Desde momentos groovies, ata máis incursións no Industrial Death decadente en "Destructos Vs The Earth /Attack" (estes tíos fumáronse algo para as letras ou qué?), ou "Profundis - Mea Culpa", ata outros cortes máis acordes ó legado que recordamos daqueles primeiros anos... eso sí, sen a mesma chispa (e eso que a mín tampouco me parecían a panacea).
Este é o primeiro disco desde a volta de David Vincent, e realmente a mín non me engancha nadiña. Está ben que os grupos deben evolucionar e buscar novos horizontes, pero non estou moi seguro de que ésta sexa unha boa línea a seguir para Morbid Angel. 2/10

Enmity - Murderabilia (2011)
Post-Hardcore/Electronic-ProgMetal
Myspace
"Esto sona moi raro" foi o primeiro que pensei cando oín ós sudafricanos Enmity, de feito pódese intuír vendo a clasificación que escribín XD. Imos ver, temos: voz bastante inaguantable de Hardcore chillón, voz feminina de chocho-metal ou pop-power-gótico-moderno, riffs e variacións máis propias do metal progresivo con toques de metalcore, e numerosos samples electrónicos asomando por doquier. Nótanse moitas influencias, desde o Pop ata o Death Melódico, cuia mezcla recorda ó último bochornoso disco de Deadlock, ata Drum&Bass ou música electrónica! A mín... pfff pareceume un pouco rallada que non me dice nada, a verdade. Aprecio o intento, e incluso ten cousas interesantes, pero a pesar de que o álbum dura pouco máis de media hora, non me convence.
PS: Cando entrei no myspace deume un pouco de grima ver os peinados aihaihaih... 3/10

Hellish Oblivion - 9 Circuum Mortis (2011)
Black Metal
Myspace
Primeiro disco desta banda rusa que fai un black metal melódico con influencia do Death e o Thrash Metal. Tanto na parte instrumental coma na voz hai unha notable influencia de Dimmu Borgir, pero estes rusos danlle un toque diferente e interesante. Coma os noruegos, insertan teclados, pero non de forma protagonista e nin sequera en todas as cancións. A producción non é de primeira, pero realmente non importa como para decir que Hellish Oblivion fixeron un disco máis que decente. Nun principio non me chamaran a atención, pero foi logo de deixalo aparcado un tempo e oílo con máis atención cando realmente lle pillei o gusto. 8/10

Scheepers - Scheepers (2011)
Heavy-Power Metal
Myspace
É indudable que o cantante de Primal Fear e Ex-Gamma Ray ten unha voz impresionante, pero ó igual que para sacar un bon album o que se necesita non é que o guitarrista sexa o mellor e máis rápido do mundo, ou que o batería sexa o máis técnico, ou que haxa a producción máis cara, a voz de Schweppes non amaña o aburrimiento que transmiten as cancións deste álbum. Supostamente, en solitario, Ralph dedícase sen ataduras ó estilo que máis lle gusta, e esto é algo así coma un Heavy Metal contundente pero melódico, influenciado por Judas Priest (non sólo na voz se deixa levar), ós cales versionea con "Before The Dawn", e polo Metal alemán do estilo de Accept ou os mesmos Primal Fear. Non hai nada novo que sorprenda e as cancións seguen unha tónica bastante lineal, que se non foran cantadas por este home, afundiríanse ainda máis do que xa o fan. Ós metaleiros máis conservadores pode que lles guste... 3/10

Sanchez - Run The Streets (2011)
Hard Rock
Myspace

Desde Suecia temos outro intento máis de recrear o Hard ochentero. Digo intento.. porque... mamaíña do tren...
Sanchez colle influencia dos míticos; Def Leppard, Guns'n Roses, Dokken,... pero mándase un disco mediocre onde os haxa, tanto que ata mo pasei ben oíndoo pola voz e os coros que se sacan XD parece que sexa un grupo de amigos que se xuntaran e se puxeran a cantar despois dunhas birras. En canto ás cancións en sí, son ñoñas e olvidables a máis non poder. 1/10

Esto non o suelo facer, pero merece a pena darlle unha escoita a eses coros:

Underride - Distorted Nation (2011)
Rock-Hard Rock
Myspace
Desde USA, Underride saca o seu segundo disco nunha onda moi Hardrockera de entre os 80 e comenzos dos 90. É decir, sen eses coros míticos e agudos xa na maioría das cancións, e cuns riffs que poden recordar perfectamente a uns Guns, Soundgarden ou Velvet Revolver. Sen gustarme demasiado os grupos citados, penso que Distorted Nation ten suficiente calidade e gancho, máis incluso ca moitos dos traballos deses 3 grupos, pero xa sabemos que onde hai un nombre...
En definitiva, rock comercial que consegue o seu propósito, entretener momentáneamente e darnos uns cuantos estribillos pegadizos.
Curiosa a versión de Paparazzi de Lady Gaga, tardei unhas 3 escoitas en darme cuenta de que a oíra antes en Pop XD 7/10

Non era coña, Wintersun fixeron novas cancións nestes 7 anos

E para mostra, tocaron unha nova nun concerto recente, que dura 7:39, así que supoño que serán os 10 minutos de nova música que tiñan prometido (...)

Democracia Real Ya

Contabilidade de Costes na Universidade de Vigo. Indignación.

Este ano que vén supostamente acábase o período lectivo das clases para as asignaturas de 3º de carreira de LADE co cambio de Bolonia. Esto implica que non se darán máis clases para o plan que será antigo (no que estou eu). Realmente... esto non é para nada algo tráxico para todos os que temos os "huesos" de 3º do tipo de Contabilidade de Costes, a que me queda a mín, non temo por 4º e 5º porque eses cursos xa os teño acabados.
E non temo porque as clases de Costes son do máis inútil que vín en toda a facultade xunto coas de Contabilidade de Sociedades.
Recordo que cando empeza o curso, normalmente éramos coma 150 personas dentro da clase, había veces que atopar sitio para sentarse era un imposible. Pero a medida que un vé a forma de dar a materia, a présa en querer avanzar, a falta de explicación e dedicación, non queda outra que irse e, coma o 99% da xente que coñecín, e atoparse unha academia decente que polo menos che expliquen cun pouco de detenimiento o que se dá nesa asignatura.
Eu estiven indo a clases na universidade 2 anos para Costes, as 2 veces parei no mesmo sitio: cando un día non puiden ir, e á seguinte clase me atopei que en lugar dos 50 (xa non 150), había 15 personas, que a profesora sentaba nas 2 primeiras filas intentando encher todos os ocos. Alí iba preguntando un por un dunha forma que non me gustaba nadiña, as cousas que "en teoría" teríamos que saber de cursos pasados, e as cousas que explicou nos 3 meses anteriores (que non era moco de pavo, xa dixen que a velocidade e cantidade de cousas era pouco menos que esaxerada). Un, síntese incómodo, sobre todo cando che preguntan e respondes cun simple "pois non sei" ou "non me acordo", e un profesor te mira con desdén e como pensando "qué fas aquí logo?". Entón ahí sí que che queda claro que haxa 15 personas na clase, que intenten ir ó día e que se aforren os 85 € ó mes que che costa unha academia (que se forran de tantos alumnos que teñen de asignaturas do tipo de Costes ou Dirección Financiera).

Para suplir este descenso de asistencia (supoño), fai un par de anos probaron a facer unha evaluación continua (cousa que está bastante ben, claro, se está ben feita, esto é; aprendendo pouco a pouco e librándote de estudiar grandes cantidades de información para un só exame). Pero coma sempre, esto da evaluación continua é algo do que non teñen puñetera idea certos profesores, e non sei, pero deberíanse de dar de conta se, facendo esa técnica, consiguen que haxa incluso menos alumnos nas súas clases e menos aprobados ó final do ano... ¿Por qué?;
Coa evaluación continua, o equipo de profesores maravilloso desta asignatura, concordaron facer 4 exames ó largo do ano, bastante complicados polo que vín, nos que se se saca menos dun 3 xa non serán tidos en cuenta, e dos que incluso sacando unha media decente, un non se libra dun exame final no que entra TODO. En cada un deses exames entra tanta materia coma nunha asignatura na media da carreira, e para ir a eles, tes que soportar as infumables clases nas que enterarse de algo é todo un mérito e logo traballar na casa desde o primeiro día. Realmente non me extraña que a xente decida xogarse todo ó exame final indo a academias. Alomenos entéraste de qué vai e prepárante para o exame (cousa que nin en ésta nin en moitas outras asignaturas o fan; sí, cando te metes nun exame dalgunha vés cousas que non viches nunca en clase, pero que en academias sí que saben, non é a primeira vez que me pasou, heitá por exemplo a outra chamada Contabilidade de Sociedades, cun profesor que inspira ós alumnos coma ningún...).

Pero non sólo está eso, ata un día me chegou un mail dunha das profesoras que imparten Costes e poñía algo así como: "os que non sepades de qué vai esta asignatura e non miredes algo na casa, non é necesario que veñades, xa que entorpecedes a aprendizaxe dos outros". E eu digo.. dos outros? se hai 300 ou 400 matriculados e hai 15 atendendo á clase!!! Vergonza ajena me dá, de verdade. Non entendo como non hai algo máis de control sobre estes profesores, e por suposto non entendo cómo profesores os cales non teñen motivación algunha por enseñar, e que non teñen nin idea de transmitir coñecementos (que ninguén duda que os teñan), nin idea de cómo evaluar ou interese en que os alumnos aprendan, poden estar onde están. Tería que haber un control anual no que os alumnos expuxesen as súas queixas ou alabanzas sobre o ben impartida que estan as clases, o que aprenderon nelas, e o útil dos coñecementos... e non me digades sobre esa merda de test que facían todos os anos, porque son inservibles. Sempre me dixeron que sí que sirven porque lles dán un pequeno % de sueldo máis ós profesores que enseñan mellor e blabla... ahí estamos... recompensar ós que o fan ben, e ós que o fan mal -porque hai profesores que levaban medias de 0-1 sobre 5 durante anos e anos- non lles pasa nada. Pois moi mal, ahí deberían de meterse os que levan a Universidade, non sei se o equipo directivo, rector ou quén, e xuntarse para decir: "aquí pasa algo, nesta asignatura desta facultade, este profesor está suspendendo anualmente a un 90% de alumnos por convocatoria e nos test de resultados os alumnos creen que non ensina ben.. -ou directamente, só hai 15 test feitos, o mellor indicador que esa clase non funciona, xa que o resto de alumnos abstéñense de asistir a clase e prefire estudiar noutro lado para facer o exame con él-. Pero non, esta clase de individuos perpetúanse no seu cargo e non vexas a chulería e superioridade coa que che falan... moitos deles teñen o título de catedrático, e saben de sobra que con él son algo así coma "intocables", "non despedibles"... algo que nunca debería ser. DEMOCRACIA REAL YA!!!

O que ten gracia é que no caso da profesora que dá Costes, incluso che pode botar unha bronca e quedarte tú cunha "x" si te vé con apuntes de academia nas mans... pero qué carallo se cré? que estudiamos nunha academia gastando cartos por gusto? que non nos gustaría moito máis atender á clase e aprender alí? nós xa lle pagamos por que dé as clases e inda encima non ten demasiado traballo, porque xa se ocupa de "botarnos" ela sóa... qué máis quere? 300-400 alumnos páganlle o seu puto sueldo e sólo atende a un 5-10%... tería case que estar coma un pepe... e non que se indigne porque nós gastemos os cartos noutro lugar para entender o que non entendemos con ela. Indignados deberíamos estar NÓS. E estámolo... pero somos uns cordeiros. Xa se veu con cousas coma o da LOU, ahí demostramos que os universitarios somos uns inútiles ignorantes nas mans dos profesores, os cales eran os auténticos perxudicados por esa lei. Pero claro, nas clases decíannos "vanvos recortar dereeeitos... vanvooos subir as taxas... ide á folgaaa... mañá non hai clase que eu non a vou daaaar" e todos "siiiii guay!! vamos á huelga!! porqué? dá igual!! algo de pagar máis...". Mentiras! instigadas por ese grupo de privilixiados docentes da universidade. Eles saben que os alumnos son gilipollas e mandan neles. E os alumnos non se rebotarán... qué máis facilidades para o profesor universitario..? e se ademáis lle veñen menos á clase, menos traballo, que cobramos igual.... podricallos...

Sí, estou moi indignado, xa non desde aquela ficticia carta ó rector, senón desde moito antes....
Esta semana saíron as notas de Contabilidade de Costes, eu tiven que saír porque non me encontraba en condicións aquel día -estaba enfermo e doíame bastante a cabeza-, así que non fixen o exame, pero velaquí están as notas... contando contando... 32 personas aprobadas... duns 150 que foron ó exame (duns 300-400 matriculados como dixen), dos cales estarán os 15 que aprobaron coa evaluación continua (obviamente se sacan máis dun 3 nos 4 exames, é que son xente desa que saca varias Matrículas ó cabo do ano, caso que non é o meu, e evidentemente non é o da gran maioría da xente na universidade). De feito, pódese ver que hai varias matrículas e sobresalientes:

Contabilidad de Costes 3º de LADE
Grupos A y B
Relación de alumnos que han superado la asignatura en la convocatoria de mayo de 2011:
DNI Calificación DNI Calificación
34... Sob-MH 53... Notable
35... Sob-MH 53... Notable
36... Aprobado 53... Aprobado
36... Aprobado 53... Sob-MH
36... Sobresaliente 53... Aprobado
36... Notable 53... Sob-MH
36... Aprobado 53... Notable
36... Aprobado 76... Notable
36... Notable 76... Notable
36... Notable 77... Aprobado
39... Notable 77... Sobresaliente
39... Sob-MH 77... Aprobado
39... Aprobado 77... Notable
39... Aprobado 77... Notable
44... Notable 77... Notable
53... Aprobado 77...Notable

Revisión de exámenes: día 7 de junio, a las 9:00 h., en la sala 201.
Departamento de Economía
Financiera y Contabilidad

A mín paréceme bochornoso. Tanto, que se non aprobo en Xulio esta asignatura, pode que a vaia facer a outro lado porque estou ata arriba de determinados profesores. Sempre pensei que deberíamos protestar masivamente contra estas inxustizas, pero vendo que ninguén protestara o máis mínimo por aquel examen que o señor Ricardo fixera en Sociedades no que puxera un examen que non se ceñía nin remotamente ó que dera nas clases ou nas academias e de 280 personas non aprobara ningún, NINGÚN, CERO, non teño ningunha esperanza de que cambie.

Na universidade en España, por casos tan degradantes coma éste vamos á cola. Acabamos anos máis tarde que no resto de Europa e sabendo menos. Ingresamos no mercado de traballo tardísimo, cando nos outros países os que foron universitarios xa levan anos de experiencia laboral, e así non podemos competir. E desto teñen parte de culpa os políticos, sí, pero tamén o nivel de profesorado tan paupérrimo que fai que cada ano haxa asignaturas que aproben a porcentaxe mínima e necesaria para que non haxa ningunha alarma na facultade (20% dos alumnos matriculados). Vós, incompetentes profesores, tedes parte da culpa da infortunada educación universitaria española comparada ó resto de países europeos (e díceo alguén que estudiou e veu cómo era fóra).

Hale, polo menos quedei desafogado.

Microreviews Maio'11 - V

The Poodles - Performocracy (2011)
Hard Rock
Myspace
En Suecia hai un gran movemento de Hard Rock nos últimos anos, e entre un dos moitos grupos que practican ese estilo basado no Hard-Glam ochentero, están The Poodles, un grupo que se nacera nos 80 nadaría entre a excesiva abundancia dese xénero sen chamar a atención demasiado, ó igual que non a chamarán na segunda década do 2000 cun disco que pasa tan desapercibido coma Performocracy. Un álbum irregular con temas que sonan a cousas xa feitas e coas mesmas influencias de sempre (Guns'n Roses, Skid Row, Motley Crue...) , das que non se pode decir moito en contra, pero tampouco a favor. Xénero moi mañido xa, hai poucas bandas que hoxe en día me chamen a atención facendo o que fan The Poodles.
PS: Por dios, qué canción máis mala a de "Action!" bufff 3/10

Mercenary - Metamorphosis (2011)
Melodeath-Modern Metal
Myspace
Despois da desbandada que houbo en Mercenary e do pequeno fiasco que foi para mín o anterior "Architect of Lies", tiña curiosidade por onde iban ir os tiros co novo álbum deste grupo. Tívenlle que dar varias oportunidades porque non souben moi ben cómo encaixalo.
Atendendo ó aspecto técnico, seguen igual de bestiales ca sempre, tamén pensaba que a marcha do cantante iba ser un pao, porque era unha das señas de identidade da banda, pero sorprendentemente o baixista, que tamén fai os rasgados, dalle moi ben. Hai momentos intrumentales épicos, coma o que hai na metade de "In a River of Madness" ou hacia o minuto 4 en "Memoria"....
...pero o escarceo que se mangaron nalgún tema, rozando a grupos de screamo-emocore de mierdas tipo Abandon All Ships, Escape The Fate ou Dead By April... a mín deume un pouco de noxo -senón oír "Memoria", "Velvet Lies" ou a mediocrísima "Shares of Gray"-. Nótase que a banda quixo ter un acercamento co mundo metalcore americano coma no seu día o fixo Soilwork, e hai certas partes de "Metamorphosis" que me resultaron un bluf total.
Irregular é a palabra para este traballo. Espero que para o próximo álbum non estén facendo flexións de rodillas escachados de pernas en lugar de facer headbanging. 4/10

Brymir - Breathe Fire to the Sun (2011)
Viking Metal
Myspace
Ensiferum é toda unha referencia tanto no seu país coma fóra del para as bandas que empezan querendo facer viking metal. Mostra delo é a gran cantidade delas que cando un as oe, dí: esto xa sale naquel disco dos Ensiferum, esta progresión é igual, eses coros son tal cual aquela canción... e eso é o que me pasou co primeiro disco sacado a través da Spinefarm dos finlandeses Brymir. Non se pode decir que os rapaces o faigan mal, pero cada canción deste disco segue os mesmos patróns que a música dos seus compatriotas. Non creo que faga falta decir moito máis para que vos faigades unha idea do que é Brymir: viking-melodeath épico con arreglos orquestales (entre o último de Ensiferum e os de Turisas), voz rasgada, coros, algún extracto máis ca interesante... outros xa oídos, e todo cunha producción boa, inda que non do nivel das grandes bandas finlandesas, pero que cumple. Para ser un primeiro disco está ben, pero se eu fora eles intentaría buscar algo máis personal. 6/10

Amorphis - The Beginning of Times (2011)
Suomi Rock-Metal
Myspace
Non pode ser que se volvan a meter nos camiños perdidos do Am Universum, Far from the Sun e Tuonela... pensaba que eses eran tempos pasados, malos tempos pasados que non volverían logo dun rexurdimento épico coma foi o Eclipse, pero logo de ver Skyforger, a senda era obvia: a senda do rock finés accesible.
Obviamente, este The Beginning of Times segue estando moi por arriba daqueles 3 discos tan mediocres, pero a mín causoume desidia oílo enteiro. O sonido típico de Amorphis con esas melodías melancólicas, con ese aire folky e pegadizas de piano segue estando ahí. O Tomi Joutsen é un gran vocalista, tanto en voz clara coma en gutural, e o disco ten unha calidade compositiva aceptable para calquera grupo, pero para Amorphis a mín quedouseme en pouco. A rabia de pasados traballos foi desaparecendo gradualmente, e ainda que Tomi segue facendo guturales de vez en cando -a veces sen vir a cuento, ou esa é a sensación que me deu-, xa non é o mesmo, non pode salvar cancións tan ñoñas coma "On A Stranded Shore" ou "Reformation". Tal vez sexa esa a palabra, "ñoño" (que non con "c" XD) para moitas das melodías e líneas vocales que aparecen en The Beginning of Times.
Un disco máis comercial e con calidade innegable, pero soso se o comparamos con anteriores traballos. Esperemos que non repitan erros do pasado, porque é un grupo que con cada disco a partir do Eclipse estame deixando máis e máis frío. 5/10

Lefthander - Knock out dose (2011)
Melodeath /Alternative Metal
Myspace
Segundo álbum destes rusos cuio estilo deambula entre o Death Melódico e o Rock-Metal alternativo e moderno. Unha cousa rara que, en principio podería ser moi interesante pero que se vé mermada por unha carencia compositiva coma un mundo. Podemos atopar incluso trazas de Doom e Metalcore aparte de algún teclado interesante e diferente. As guitarras sonan potentes, moi ben, se non fora porque... hai cancións nas que sonan como se estiveran desafinadas, pero moito! Pode que fora o que eles quixeran, pero a mín sonoume cacofónico, e se lle xuntamos que oír este álbum foi bastante intrascendente... 2/10

N.K.V.D. - Vlast (2011)
Black Metal
Myspace
Lín por ahí algo así coma "os Laibach do Black Metal" e a verdade, non lle vai para nada mal esta definición a N.K.V.D., os cales comparten nome con outra banda da súa nacionalidade (coma se non houbera nomes para elexir...) Estes franceses, -ou mellor dito francés- practican un black metal que se podería definir coma industrial, onde o que prima é a atmósfera tan opresiva que se crea ante as melodías. Baterías programadas con mal sonido e uns dobles bombos que parecen zumbidos de abella do rápido que van nalgúns momentos, moito teclado denso e escuro, voces pasadas por filtros cavernosos e repetición de esquemas métennos de cheo nun caos bélico e mórbido. O típico disco que uns odiarán e outros amarán. Eu aínda non me decidín... supoño que será aceptable para determinados momentos mentales XD ?/10

Deicide - To Hell with God (2011)
Death Metal
Myspace
To Hell With God é o décimo álbum de Deicide, grupo que descubrín longo tempo atrás cun álbum bastante bruto (para o que eu estaba acostumbrado daquela) como era o Once Upon The Cross, que recordo que viña cunha portada censurada dunha silueta de Cristo cunha sábana encima (polo tanto non se vía nada) ensangrentada. O que estaba ben era que cando abrías o libreto encontrábaste coa versión sin censura, ou sexa, sin a sábana \m/ XD O caso é que daquela non me chamara a atención a música, pero no seguinte, Serpents of the Light xa me parara a oílo mellor porque recordo que tiña riffs bastante memorables. Logo, olvideime do grupo e de Benton, que defraudou á parroquia cando nos 90 anunciaba a bombo e platillo que se iba suicidar ós 33 e cando chegou o día pensouno mellor XD Foi unha boa publicidade para a banda naqueles primeiros discos, eso sí (...).
Despois do Serpents perdinlles moito a pista, e penso que lles oín algún álbum sen que me emocionara, prácticamente a mesma sensación ca éste; Death Metal ben executado, pero moi sobado. Tal vez se poida destacar o corte inicial que dá título ó disco e pouco máis, o resto pasoume bastante desapercibido, sen dañarme os oídos, pero sen levantar a cabeza como dicindo "para ahí! repite eso!". 6/10

Svikt - I Elendighetens Selskap (2011)
Black Metal
Myspace
Black Metal underground típico noruego é o primeiro traballo dos Svikt, un disco que segue as pautas frías e crudas da escena escandinava. Producción clara e co nivel de "barullo" xusto que transmite esa sensación de aspereza sin que te perdas ningún instrumento no intento. Un disco moi digno para ser un primeiro, que non dice nada novo, pero que resulta moi competente comparado con outros moitos que aspiran a recrear ese ambiente. Non chega a ser "Dark Medieval Times" ou "The Shadowthrone", pero se vos gustan eses, dádelle unha escoita. 6/10

Suidakra - Book of Dowth (2011)
Folk-Melodeath
MyspaceDécimo traballo (xa!) dos alemanes, que seguen fieles ó seu estilo mezclando melodías celtas con Death Melódico. Sin parecerme un mal disco, penso que é un pequeno baixón con respecto ós seus 2 anteriores discos. Primeiro, 40 minutos ós que lles quitas un par da "intro" e outro par da "outro", cun par de baladas no medio -que colocan unha seguida da outra!-... non me deu tempo de saborea-lo disco como quixera, aparte de que eu ordenaría as cancións doutra maneira.
E logo o que sí, que o resto son cancións ó máis puro estilo Suidakra, pero salvo un par de cousas, non creo que sexan as mellores que sacaran. Esperábame algo máis. 6/10

Dezember - Spiritual Leader (2011)
Progressive Thrash Metal
Myspace
"Mimá que idioma máis raro falan estes" pensei ó poñerme co disco de Dezember... logo, cando vín que eran de Bangkok, xa mo expliquei algo mellor XD A música que fan é unha especie de Thrash-Death moi influenciado polos que exploraron estes terrenos nos 90. A mín recordáronme a grupos coma Xentrix, Death ou Anacrusis, as cales son unhas máis que remarcables referencias, ainda que por suposto, non chegan ata un nivel tan alto (bueno, Xentrix tampouco é que tiveran un nivel tan alto XD). Non o fan mal, ainda que me temo que vai ser un disco que se me vai quedar no baúl dos recordos. 6/10

Os vinilos salvarán a industria musical?

Máis ca interesante gráfico.

Microreviews Maio'11 - IV

Blodsband - Det Eviga och den Döde (2011)
Black Metal
Myspace
Éste é o terceiro disco destes suecos que practican un black metal denso e repetitivo. Moito blastbeat, moi pouca melodía, moita repetición e teclados omnipresentes durante a maior parte do disco fai que sexa unha escoita difícil, sobre todo ó ver que a media de duración dos temas sobrepasa os 9 minutos. Sonido pouco pulido, en especial nas voces, que sona coma unha radio mal sintonizada, e ambiente épico que causa desidia e cansancio para oír todo dunha tacada. Un disco que non dice moito. 1/10

Obscura - Omnivium (2011)
Technical Prog-Death
Myspace
Cun inesperado comenzo con guitarras acústicas, o novo disco de Obscura prometía grandes cousas, pero non me esperaba que se superaran tanto a sí mesmos. Se co Cosmogenesis déronse a conocer máis ampliamente hai 2 anos, éste Omnivium debe poñelos definitivamente no tope do Death Técnico mundial.
Obscura labráronse un disco sen desperdicio ningún onde riff tras riff, os alemanes demostran que non sólo saben tocar moi ben, senón que tamén son capaces de crear grandes cancións. Partituras imposibles, un baixo cunha línea que ten pinta de algo fóra do normal pero que empasta perfectamente na música, variacións e virtuosismo na batería, cambios vocales que van desde o rasgado ó gutural e ó limpio (sí, hai algunha parte en limpio, cousa que me recordou algo ó que fai Ihsahn)... Conseguírono, e van a máis; a ver qué nos depara no futuro esta banda, porque oír Omnivium dá moi bos augurios. Un discazo de Metal Progresivo extremo. 9/10

Volturyon - Coordinated Mutilation (2011)
Death Metal
Myspace
Volturyon é un grupo sueco que toca un Death bastante cañero e técnico, con cancións que non chegan ós 4 minutos (salvo a última) sen que por elo esteñan repletas de cambios, riffs complicados e detalles técnicos (algo así coma uns Necrophagist, ainda que a mín recordoume máis ós últimos de Cannibal Corpse). A sensación que me transmiteu foi de pouca orixinalidade ainda que o que fan, fano bastante ben, tanto en destreza coma en radiar mala leche e brutalidade. Bon, pero pouco novedoso Death. 5/10

Aaskereia - Dort, wo das alte Böse ruht (2011)
Black Metal
Myspace
Aaskereia son un grupo alemán que practica un Black Metal interesante a partir de riffs fríos e ambientales que se entremezclan con guitarras acústicas que -para a miña satisfacción- non deixan de oírse incluso cando a banda demostra todo o seu potencial sonoro entre blastings e tremolo-picking míticos do Black. Esta utilización de partes acústicas dalle certo feeling folky-pagano, ainda que non diría que se trata dun grupo de Pagan Black exactamente (tal vez en Die Waldteufel e Der boshafte Geist sí, pero polo resto eu máis ben diría que tira máis a Black). A voz dalle un aire certamente depresivo en certas partes, xa que varía desde os míticos rasgados a auténticos alaridos que parece que o estén matando XD ata a voz limpia.
A mín recórdame moito a esta ornada de Black que provén de Francia, e tamén un pouco a Shining; pareceume un álbum moi entretenido e variado. 8/10

Arch Enemy - Khaos Legions (2011)
Melodeath
Myspace
Os irmáns Amott volven á carga cun disco que me fixo recordar bastante á sensación de cando oín o anterior "Rise of the Tyrant"; de decir, está ben pero nada espectacular. De feito nótase que o grupo se quedou enganchado á fórmula, e a verdade é que prácticamente non houbo evolución ningunha desde hai 3 ou 4 discos. O sonido é, como era previsible, devastadoramente genial XD todo sona cunha forza tremenda, difícilmente se pode encontrar algo por ahí con mellor producción hoxe en día. Angela sona coma sempre brutal ainda que un pouco plana, e o que máis me importa a mín, a música en sí, pois está ben, ainda que empece a ulir a repetición de sí mesmos e os temas non enganchan tanto coma outros seus no pasado. A parte boa desto tamén é que Arch Enemy conseguiron cos anos un estilo moi propio dentro do saturado mundo do melodeath, cousa difícil.
Por certo, aqueles que tamén vos guste Mercenary, oíde "No Gods, no Masters" -unha das que ten máis tirón para ser single no disco- a ver si tamén vos recorda ós daneses XD. 6/10

Heavenwood - Abyss Masterpiece (2011)
Gothic-Doom Metal
Myspace
Vexo algo arriesgado eso de chamarlle a un disco algo de "obra maestra", ainda que realmente esteña relacionado co concepto do traballo..., e sobre todo porque si che sale un bluff a xente meteráse moito máis contigo XD Heavenwood evolucionaron bastante desde o que eu recordo en "Diva", agora volvéronse un grupo máis accesible, pero sen perder a calidade. Eso era o que ofrecían no anterior "Redemption", un bon álbum sen duda, e eso é máis ou menos o que ofrecen neste novo. Vense influencias de Paradise Lost (cánto influíron os cambios deste grupo! sempre iban un paso por diante do resto -para ben e/ou para mal XD-) pero tamén do Metal sinfónico-orquestal, ainda que sen saturar, cousa que se agradece.
Sen parecerme un mal disco, recordo que me enganchara máis o anterior de todos xeitos. 6/10

Heathendom - The Symbolist (2011)
Heavy-Power Metal
Myspace
Heathemdom era un grupo italiano que conocín case ó mesmo tempo que a Thunderstorm, e tal vez debido á proximidade dos nomes, nacionalidade e música case que os confundía. Sí, Heathendom debutaron facendo Heavy-Doom coma os Thunderstorm, cun álbum genial coma era "Nescience", pero digo que "era" porque neste segundo disco a cousa cambiou bastante, xa que deixaron un pouco de lado a parte máis doom e imprimíronlle velocidade tanto á caixa coma ós riffs, facendo deste "The Symbolist" un disco que estaría moi cercano ó Power-Thrash dos Iced Earth máis escuros noventeros. Non é que a parte doomy a deixasen completamente de lado, pódese ver claramente en cortes coma "Sanctified" no seu comezo, ou nesa melodía de violín da decandente "Die Insane".
Un cambio que non me esperaba, e non se amañan mal con este novo estilo, pero eu... preferir, prefería o Nescience. 7/10

Norther - Circle Regenerated (2011)
Melodeath/Power Metal
Myspace
¿Contrataron a un coro de quinceañeros para os estribillos ou qué? Porque non parecen mulleres e non parecen tíos, (bueno, únicamente si colleron a imitadores de NSync ou Backstreet Boys XD). Non sólo hai problema nos coros, senón tamén nos rasgados do novo cantante, o que parece que esteña soltando trozos das súas cordas vocales mentres canta cun aire certamente máis modernillo-core que os seus predecesores. Horrible.
Atendendo á música, non hai queixa do sonido, estamos falando duns finlandeses con historia, así que non hai nada que obxectar. Pero no que sí que obxectaría sería no apartado creativo: todo sona sen gancho, sen forza e as cancións rematan por ser totalmente olvidables.
Nunca me gustaron moito Norther, sempre me pareceu un grupo pouco orixinal e con pouca "chicha". Recordo ter oído o primeiro e segundo disco no seu tempo e decir: vaia copia máis descarada de Children (que fixeran xa os 3 primeiros e case únicos bos da súa carreira). Co terceiro desmarcáranse un pouco pero curiosamente a cada un que sacaron despois dos 2 primeiros a mín fóronme parecendo peores e peores. Éste lévase a palma. 2/10

Turmion Kätilöt - Perstechnique (2011)
Techno Metal/Industrial Black
Myspace
Non fai moito falei sobre o disco que un dos Turmion Kätilöt sacaba en solitario coa súa moza, proxecto chamado 2 Times Terror, que facía algo moi parecido -por non decir igual- ó que fan os Turmion. De feito tanto aquel disco coma éste poderíamos intuír que son da mesma banda. Se nos pechan os ollos e nos poñen unha canción dun disco e outra doutro sen oílos previamente non notaríamos diferencia, posto que aquí tamén temos un álbum moi heteroxéneo de Metal Industrial con voz blackeira, e influencias que van desde o Dance-Techno, ó Drum&Bass, a música electrónia, electrogótica, EBM,.. xuntándoo co metal industrial. A mín tampouco é que me horrorizara, porque eu son un vendido do metal, pero sí que empecei a notar certas repeticións entre cousas deste disco e dos anteriores de Turmion (Hellbound Earth por exemplo sóname a un tema do seu anterior CD) e incluso do disco de 2 Times Terror. O sonido e producción son tamén idénticos! e os temas parece que perderan gancho neste novo traballo...
...e para os que non lles guste o Metal, Turmion tamén os obsequian cun corte que podería ser firmado por Chimo Bayo! 4/10

Epheles - Je Suis Autrefois (2011)
Black Metal
Myspace
Epheles é un grupo francés con 15 anos de historia e 3 álbumes con éste á súa espalda. Practican un black atmosférico pero sen deixar de ser furioso, con moito blastbeat e cancións largas que por veces resultan case hipnóticas. Axuda a elo unhas guitarras con eco e moito trémolo-picking (lo pillé y no lo suelto), muros sónicos na sección rítmica e teclados sinfónico-ambientales, así como os típicos momentos acústicos e de melodías repetitivas e envolventes. A mín resultoume un disco bastante decente dos que por ahí chaman heredeiros de Burzum (non será para tanto). 7/10