Mostrando entradas con la etiqueta yahoo noticias España. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta yahoo noticias España. Mostrar todas las entradas

miércoles, enero 12, 2011

Comentando Nocitias Yahoo - Crisis ata o 2013?


Fuente

España podría recuperarse de la crisis económica en dos años, pero necesita una urgente reforma laboral para combatir el desempleo, dijeron expertos reunidos en un foro en Miami.

Santiago Carbó Valverde, asesor del Banco de la Reserva Federal en Chicago, afirmó que el gobierno de España lleva a cabo los "saneamientos necesarios" para salir de la crisis económica.

"Creo que para el 2013 podremos superar la crisis y pienso que podremos llegar a tener un crecimiento por encima del 3 por ciento", pronosticó el economista que es también catedrático de la Universidad de Granada.

El académico participó en el foro "La reestructuración de la banca española y la reforma en el actual contexto europeo", organizado por la Asociación de Bancos Internacionales de Florida (FIBA, por su sigla en inglés) que se celebró en Miami.

Carbó Valverde, en una entrevista con Efe al finalizar el foro, dijo que España debe recuperar la confianza y la competitividad perdida por la caída de los salarios y absorber los efectos de la crisis inmobiliaria, motivos por los que el crédito aún no fluye con facilidad.

Consideró que la elevada tasa de desempleo es "el principal problema de la economía española" y advirtió de que aún cuando varios países europeos sufren la misma situación, el índice no es tan alto como en España.

El economista también aseguró que las reformas estructurales del gobierno permitirán un cambio en el mercado de trabajo para facilitar las contrataciones y disminuir la tasa de desocupados.

"Nuestro desempleo es el más alto del mundo occidental, por encima del 20 por ciento. Lo que necesitamos es tener un pronto crecimiento, pero que genere empleos y ayude a bajar ese número", dijo.

Afirmó que es necesario una reforma laboral "urgentemente" para tratar de disminuir el desempleo y que la clave es una negociación colectiva entre las partes que permita que los salarios se fijen a nivel empresarial y no a nivel nacional como se viene haciendo.

"Así las empresas podrán reducir los sueldos si hace falta o aumentar los salarios si lo consideran viable. Este tema ahora es un problema que no permite generar la confianza necesaria para crear más trabajos y para recuperar el poder crediticio. Son retos a corto plazo que se deben cumplir", enfatizó.

En cuanto al sector financiero, dijo que la generación de confianza del país "pasa en parte por la credibilidad en los bancos españoles dedicados al ahorro"'.

La cajas de ahorro comenzaron el 2011 con una importante reestructuración al fusionarse 28 entidades y pasar de 45 a 17 que operarán en propiedad a partir de este año, señaló Carbó Valverde.

"Ha sido una reestructuración muy intensa, que incluso creo no terminará allí", manifestó.

Como consecuencia de los cambios en el sector, la totalidad de los bancos españoles en Estados Unidos y especialmente en el sur de Florida también se vieron afectados, aseguró por su parte Darío Fuentes, presidente de FIBA.

"La totalidad se ha visto involucrada en estos procesos de fusión. Aquí en Florida tenemos nueve entidades: cinco cajas de ahorro y cuatro bancos comerciales", precisó el directivo.

Fuentes agregó que el crecimiento futuro de la banca española se sustentará con "la parte internacional".

FIBA organiza para mayo próximo una reunión en España con reguladores, banqueros, empresarios y asociaciones de ese país y de EEUU para tratar asuntos de interés común y conocer lo que sucede en el sector.

"Creo que las noticias no son tan negativas como se han mostrado y ésa es una de las tareas de FIBA, mostrar la realidad del sector y educar a la gente al respecto", agregó Fuentes.

Para un servidor sempre foi alarmante cando éste gobierno ó principio negaba a crisis (moi obvia xa daquela segundo recordo, no banco no que estaba traballando o ratio de morosidad aumentara ata o triple en cousa de meses) e máis aínda que cando xa se deu por feita, se culpara ós economistas de non prevela, aos mercados de mantela, ó goberno anterior da herdanza malísima que deixou, etc.
Parece que todo valera para continuar no poder, e facer a mínima autocrítica posible. No, tal vez o máis alarmante sexa que haxa un % moi amplio de poboación que se crea e incluso xustifique todo o que lle dice un PSOE coa cabeza nos aires que propón e despón e que saca leis sin recapacitalas seriamente. No, o máis alarmante é que a xente que se queixa que non se dea manifestado seriamente por todo o que nos están dando por detrás desde fai moito (está claro que si houbera un goberno de dereitas, estaríamos nunha situación de manifestacións e folgas ben diferente). Ou tal vez o máis alarmante sexa que os 2 partidos maioritarios non se dean posto de acordo para facer NADA. Neste país tan futbolero e de charanga, parece que ser do PSOE implica decir que no a todo o que ula a PP e viceversa, parece que sexa un derbi de Madridistas contra Barcelonistas, e mentres que pensemos así mal nos vai ir. Xa mal nos foi ata o de agora.

Dice neste artículo que o problema é o desempleo. Tal vez nos números, na perspectiva económica, o sexa. Pero penso que habería que focalizar máis profundamente, o problema non está nos números de parados, senón no que leva intrínsecamente, e mire por onde o mire, sempre acabo topando cun fondo: a formación, educación e investimento en I+D+i. Ata que non haxa acordos en subsanar a nosa mediocre educación, acordos reales e que polo menos non sexan perecederos a corto plazo, non saliremos correctamente da crisis. Porque cando salgamos, que vamos a salir, antes ou despois, eso está claro, non ha de ser gracias aos parches cortoplacistas de quen esteña no goberno, senón que ha de ser polo efecto de arrastre das economías en contacto coa nosa nun % grande. E é máis, poido apostar que cando salgamos dentro de 2, 3, 4 anos, sairemos con lama encima que nos ha permitir andar, pero que ha de pesar a cada paso e que se topamos con outro bache, probablemente caigamos outra vez.

Ata que non haxa consenso en temas clave e de cariz estructural, é decir pensando a medio-largo plazo, non hemos de salir de ningunha crise, alomenos dun xeito que supere o superficial.

Por certo, sempre convén botar a vista atrás para ver qué se fixo e cómo, hoxe atopeime cun blog que detalla o comportamento do goberno español durante os anos 2007 e 2008 con perspectiva de titulares de periódico. Interesante cando menos...

15 de enero de 2007
“Estamos seguros de que vamos a superar a Alemania y a Italia en renta per cápita de aquí a dos, tres años. Les vamos a coger.”
“Vamos a seguir creciendo en el sector de la construcción. El precio de la vivienda se está moderando, como dijimos que se iba a moderar.”
“El tiempo mayor que he dedicado a la acción de gobierno como presidente es a los aspectos económicos y sociales, porque es la parte más importante de nuestro programa de gobierno”.

El 3 de julio de 2007
“En la próxima legislatura se alcanzará el "pleno empleo", de forma "definitiva" y "no a cualquier precio" (debate sobre el estado de la Nación)

22 de agosto de 2007
Zapatero garantiza que España está a salvo de la crisis financiera (portada de El País)

1 de septiembre de 2007
"No hay ninguna repercusión directa en el mercado inmobiliario y en el sistema financiero español. Nuestro sistema financiero, nuestras instituciones colectivas de crédito son de las más solventes del mundo. El mensaje es de tranquilidad y de confianza. Mi opinión es que los tipos de interés y el Euribor deben haber tocado techo."

7 de septiembre de 2007
Zapatero aseguró (...) que la economía española "está muy preparada para hacer frente a una coyuntura como la que se ha vivido en las últimas semanas, con las turbulencias del sector financiero". Destacó que "al ser las entidades financieras españolas modelos internacionales de solvencia se encuentran mucho menos expuestas a riesgos como los afrontados por el mercado hipotecario de Estados Unidos". (con Emilio Botín)

El 11 de septiembre de 2007
“En esta Champions League de las economías mundiales, España es la que más partidos gana, la que más goles marca y la menos goleada.”

16 de octubre de 2007
“No hay atisbo de recesión económica. La economía española tiene muy buenos fundamentos”
“El mejor patriota es el que lo demuestra con su trabajo y su responsabilidad”.

9 de enero de 2008
"Crear alarmismo injustificado puede dañar las expectativas y es lo menos patriótico que conozco."

14 de enero de 2008
"Acaban de darse las cifras de renta per cápita de 2006 y ya estamos por encima de la media europea. Y superamos a Italia (...) y en el 2013 igual hemos superado en renta per cápita a Francia"

27 de febrero de 2008
"El Euribor lo fija el BCE."

29 de junio de 2008
Como todo, es opinable (la crisis), y depende de lo que entendamos por crisis. (...) Por un concepto como el de crisis habría que preguntar a los economistas, y seguramente no se pondrían de acuerdo. Más allá de baches como el de ahora, España tiene condiciones para ambicionar llegar a los niveles de empleo de la media europea y de pleno empleo técnico. Vamos a trabajar por ello. El Gobierno ha sido el que más ha acertado en sus previsiones.

4 de julio de 2008
"A trabajar... y también conviene que consumáis."

11 de julio de 2008
"España destinará una ayuda de 1.500 millones de dólares (cerca de 950 millones de euros) para la cooperación en África.

16 de julio de 2008

"Yo jamás me subiría a un barco cuyo capitán no tenga confianza en cómo van a salir las cosas. (...) La economía podrá ir peor o podrá ir mejor, pero el Gobierno no va a dar un paso atrás en derechos sociales, y vamos a demostrar que se puede hacer. Lo único que hace falta tener es voluntad política".

10 de septiembre de 2008
"No esperen nuevos anuncios de propuestas en el día de hoy, no tiene sentido improvisar y aprobar todos los días nuevas medidas."

24 de septiembre de 2008
"Hemos superado la media europea y a Italia, cosa que deprime mucho al primer ministro Berlusconi; pero nuestro objetivo es superar a Francia en tres o cuatro años, y esto no lo quiere ni oír nuestro amigo Sarkozy"
"Tenemos un sector inmobiliario fuerte que ha sufrido un frenazo, y, sin embargo, no tenemos hipotecas subprime."
"Tenemos los sindicatos más comprometidos con las reformas de todos los países europeos."
"Mi gobierno es uno de los pocos del mundo con más mujeres que hombres y les puedo asegurar que funciona mucho mejor."

9 de octubre de 2008
Zapatero mantiene en Moncloa en plena crisis a 644 asesores, con un coste de 28,3 millones

Fuente

domingo, junio 13, 2010

Comentando Yahoo Noticias: Mundial 2010

Desde fai un tempo levo observando as Noticias Yahoo España, xa que como teño albergado o mail neste servidor a veces me paro a ver sobre qué escriben os que "traballan" para Yahoo. Suelen ser posts de todo tipo, pero o caso flagrante é quén escribe e cómo o fai. Nos comentarios pódese observar todo tipo de improperios do estilo "periodistas de segunda", "ignorantes escritores", "vergüenza ajena", etc. O certo é que na maior parte dos casos... teñen toda a razón! Por eso vou inaugurar outra sección (máis!) sobre Yahoo Noticias. Así entenderedes tantos insultos e indignación hacia quenes fan os pobres e subxectivos artículos de Y! España:

http://es.eurosport.yahoo.com/13062010/47/mundial-2010-mundial-importa-bledo.html

Por muy extraño que pueda parecer, habrá quien no siga el Mundial desde casa, y no será porque estarán en Sudáfrica sino porque el fútbol para ellos no es ni mucho menos una prioridad en sus vidas.

Que exista un sector que no disfruta con el mayor acontecimiento del deporte rey es algo lógico, pero existe un perfil de aquellos que hacen de esta circunstancia una cualidad personal digna de ser mencionada. Y es que puede que en este Mundial 2010 más de uno se tope con algún amigo tan peculiar.

Muchos son los argumentos esgrimidos por los que eligen nadar río arriba hasta el punto de que las demandas de este sector han sido escuchadas incluso por las cadenas de televisión que poseen los derechos del Mundial, que no han dudado en lanzar propuestas alternativas.

Orgulloso de sí mismo

En el amplio abanico de 'antifutboleros' se pueden distinguir diferentes categorías. El número uno de los 'antifutboleros' es el que niega por completo su interés por el deporte más seguido del mundo. Nada a contracorriente y lo hace orgulloso. Sus razones: El fútbol es un deporte inculto y sin ambiciones personales para él y te lo recordará cada vez que tenga la oportunidad de hacerlo. Habitualmente suele deleitar con preguntas retóricas con las que demostrar su superioridad sobre el resto de los mortales. "No te pongas así, ¿a ti te pagan algo si ganan?", repetirá constantemente en el momento más inoportuno de partido.

Algo menos pedante resulta el que reconoce que tiene mejores cosas que hacer que perder 90 minutos de su vida viendo a 22 personas dar patadas a un balón. Entre sus preferencias pueden estar las series del momento, libros desconocidos, o lo último en el mercado de los comics.

El desengañado

Este tipo de 'antifutbolero' llegó a ser un gran seguidor, pero el tiempo no pasa en balde y la nostalgia siempre acude a sus pensamientos. Es un tipo desengañado, que recuerda tiempos mejores en los que Maradona sentaba a sus rivales cuando el fútbol no sólo era una fuente de intereses económicos.

En el mismo grupo de desengañados y desilusionados se encuentra aquel que se queja constantemente de la supremacía del fútbol sobre el resto de los deportes. "Por qué la gente no sale a la calle para celebrarlo", repetirá cada vez que España consigue un Mundial de Balonmano o cuando Nadal consigue un Grand Slam. Normalmente, este 'antifutbolero' no dudará en erigirse como el seguidor número uno del equipo revelación de la temporada, ya que el fútbol le interesa como deporte pero tampoco le apasiona.

'Antifutbolero' obligado

Por último, se encuentra el 'antifutbolero resignado'. Suele ser un seguidor esporádico de los campeonatos nacionales y puede mantener una acalorada discusión con los amigos sobre diferentes estilos de juego, pero a la hora de la verdad no dudará en bajar la cabeza cuando su pareja le proponga un plan aunque este implique perderse la final más emocionante de la historia.

Con todos estos perfiles, mientras el mundo esté parado con la disputa del Mundial de Sudáfrica con España como una de las favoritas, el 'antifutbolero' nunca caminará solo en su particular cruzada por escapar de la masa futbolera.

Firma: Eurosport


Comentario:

Bueno, bueno, bueno, aquí temos a un apasionado futbolero que pensa que os que non lles gusta o fútbol e non o siguen teñen algunha especie de complejo ou están frustrados por algo ou son estúpidos arrogantes que se jactan de ler libros underground... incrible. Como decía alguén nos comentarios, "non me extraña que estemos onde estemos no informe PISA" (ainda que o decía xusto polo contrario!, o que me leva a confirmar doblemente a frase). Desta vez vou plasmar como resposta un comentario igual de esaxerado pero desde o punto de vista contrario e con moita ironía que me pareceu xenial, a cargo dun usuario chamado "carlosolivag":

A ALGUNOS EL MUNDIAL LES IMPORTA DEMASIADO
Aquí va una­ clasificación de los tipos de persona que siguen el­ mundial:


EL FANÁTICO
El número uno de los­ 'futboleros' es el que afirma totalmente su­ interés por el deporte más seguido del mundo, pero­ jamás él ha tocado un balón con los pies. Sabe más que­ nadie sobre el fútbol y lo dice orgulloso. Sus razones:­ El fútbol es su vida para él y te lo recordará cada vez­ que tenga la oportunidad de hacerlo. Habitualmente­ suele dejarse el sueldo comprando todo lo relacionado­ con el fútbol, desde el abono de temporada del equipo­ de su ciudad hasta todos los partidos prepago que­ emiten.
Algo menos lujoso resulta el que ve solamente­ los partidos que emiten en abierto o sigue por la radio­ pero conoce de memoria las alineaciones de todas las­ selecciones del mundo, los resultados de todos los­ partidos de los últimos 5 años o cuantos trofeos a­ ganado cada equipo. Esta clase de personas reconoce que­ no tiene mejores cosas que hacer que perder 12 horas de­ su vida siguiendo la actualidad deportiva minuto a­ minuto por internet. Entre sus preferencias pueden­ estar los partidos de la segunda división de­ Inglaterra, la Liga Mexicana o lo último en lesiones de­ jugadores australianos.

EL AMARGADO
Este tipo de­ 'futbolero' llegó a ser un buen jugador, pero­ el tiempo no pasa en balde y la nostalgia siempre acude­ a sus pensamientos. Es un tipo desengañado, que­ recuerda tiempos mejores en los que era él quien pisaba­ el terreno de juego y ahora sólo puede seguir a un­ equipo a través de la pantalla.
En el mismo grupo de­ desilusionados se encuentra aquel que se queja­ constantemente de los partidos que ve ya que para él­ estos futbolistas “no sienten los colores” o “hasta yo­ jugaba mejor”. Normalmente, este 'futbolero'­ será seguidor apasionado del equipo revelación del­ momento ya que le recordará su “glorioso” pasado como­ futbolista.

EL FUTBOLERO OBLIGADO
Este es el­ 'futbolero resignado'. No le suele interesar el­ futbol si se encuentra sólo pero se ve obligado a ver­ los partidos de fútbol en el bar cuando se reúne con­ sus amigos o a mantener charlas acaloradas sobe una­ jugada o un equipo que apenas conoce para acaparar la­ atención de sus amigos que en ese momento no saben­ hablar de nada más, pero a la hora de la verdad no­ dudará ver su serie favorita o leer un libro antes que­ ver sólo la final de fútbol más emocionante del­ mundo.

EL FUTBOLERO INTERESADO
Por último, nos­ encontramos ante el “futbolero interesado”, aquellos­ periodistas, jefes deportivos de prensa, directores y­ ejecutivos de clubes, y demás personas que viven del­ fútbol que, sin estar interesado en ese deporte, lo ven­ como una fuente de negocios y no pierden la oportunidad­ de llenarse los bolsillos aprovechándose de la­ ingenuidad del resto de futboleros antes­ comentados.


Conclusión
Con todos estos perfiles,­ mientras los “futboleros” están parados con la disputa­ del Mundial de Sudáfrica con España como una de las­ favoritas, el resto del mundo seguirá pensando si­ realmente el Planeta Tierra no es un enorme balón de­ fútbol que alguien perdió hace milenios en el espacio…