Desaparecidos no camiño: Betray My Secrets

Outro dos grandes grupos que apareceron da nada e desapareceron do mesmo xeito foron os Betray My Secrets. Capitaneados por Stefan Hertrich, daquela nas filas de Darkseed, creouse un grupo no 1997 xunto con Christian Bystron nas guitarras e Harald Winkler na batería, totalmente diferente ó que había ata daquela.

Stefan intentou aunar algo que visto xa na segunda década do século XXI pode sonar a algo factible e que seguramente xa haxa grupos (ainda así, non moitos) que intenten facer: fusión de metal con música étnica/oriental dun xeito atmosférico.
Non sei moi ben cómo chamarlle de feito ainda hoxe, o que sei é que daquela foi un shock descubrir que se podía facer eso. O único exemplo que se me pode ocurrir é Orphaned Land, pero éstes tiraban un pouco máis hacia o Death Metal (tamén outro grupo único).

Betray My Secrets - Oh Great Spirit (1999) EP

1. Of Things Not Seen 05:53
2. Oh Great Spirit 06:23

Xa con aquel pequeno EP lanzado por Serenades Records no 99, Betray my Secrets chamaron a atención con esa mezcla que estaba a medio camiño entre o Dark-Doom Metal atmosférico e a música étnica. Dúas xenialidades coma "Of Things Not Seen" ou "Oh Great Spirit" eran a presala do que sería o seu único disco autotitulado.

Betray My Secrets - Betray My Secrets (1999)

1. Shamanic Dream 07:04
2. Ever Expanding Eternity 06:00
3. God And Me 04:30
4. Oh Great Spirit 06:24
5. Of Things Not Seen 05:53
6. Desert Dance 05:14
7. Forgive Them 08:45
8. Little Wanderer 03:27
9. From The Goddess 07:10
10. Save My Belief 08:08

Aínda recordo a primeira vez que oín Shamanic Dream (e eso non o poido decir de moitos discos/grupos), e recordo que se me puxo a piel de galiña e pensei "de verdade estou oíndo ésto?? Mecawentó!!!". Esa mezcla tan extraña de new age oriental con Doom fai que a medida que escoitas o disco te empeces a plantear que estás a oír algo único e nunca feito.
Se se lle poidera achacar algo desde a miña opinión personal sería que de vez en cando os momentos "new age-ethnic chill out" se fan un pouco largos (sobre todo para o que non lle guste o new age, a mín non me disgusta, pero sí que recortaría un pouco eses momentos). En canto ó resto... obra maestra!
E aquí suelen vir moitos ilustrados a decir "bah pero son 3, eso son todo samples electrónicos blabla non ten o mesmo mérito.." Por desgracia eu penso que ésto sobre todo pasa en España, vexo a moitos grupos gallegos preocupados en exceso por sonar ben e irse a grabar a tal e cual sitio, en lugar de facer música orixinal ou intentar crear algo novo. Ben, esa é a diferencia entre Betray My Secrets e eles, Betray serán considerados un grupo único e de culto mentres que a maioría dos miles de grupos que salen hoxe en día facendo prácticamente o mismo "pero sonando moito mellor que fai anos e que outros que non teñen as pelas para sonar ben" serán olvidados rápidamente.

"Desert Dance", "Forgive Me", "Oh Great Spirit", ""Ever-Expanding Eternity", ou a mesma "Shamanic Dream" son do mellor feito nunca en canto a Metal fusionado con folk. Para mostra...:

Despois deste disco, non sei por qué razóns, Stefan decide emprender outras aventuras con musicales en Shiva in Exile e, a continuación lóxica de Betray My Secrets, SpiRitual, do que sacou un disco en 2005, pero parece que tamén está en hibernación desde esa. Sólo nos queda esperar qué máis se pode sacar da manga un inesperado día este home, seguro que será interesante.

Desaparecidos no camiño - Moonlyght

http://www.myspace.com/moonlyght

Por bandas coma Moonlyght é polo que un se plantea que non tódolos grupos con habilidades, orixinalidade e potencial se poden ganar a vida coa música. Moonlyght foron un gran grupo canadiense que o tiñan todo para ser recoñecidos dentro do Metal, con multitude de boas críticas (ainda que non é para fiarse moito as críticas das webs metaleiras), facendo boa música, variada, con gancho e cañera ó mesmo tempo (e esto non o fai calquera), e cunha habilidade compositiva fóra de duda, os que oístes algún dos seus 2 discos darédesme a razón.

Un pouco de historia:
Moonlyght formouse en 1995 por Sébastien 'Roby' Robitaille (guitarra/voz) e 3 amigos. Despois de 1 ano, a banda entra en Onyx Studio para grabar a demo "Midwinter Melodies". Empezaron a girar por Quebec e a expectación local foi aumentando.

Moonlyght - Midwinter Melodies (1996) Demo

1. Sunless Sky
2. Torments
3. Shadow Of Despair
4. Midwinter Melodies
5. Like A Starless Night (Orchestral Version)

Cunha renovación de plantilla a banda quedou cunha alineación estable en 2000.
En octubre de 2001 Moonlyght entra en Sonum Studio para grabar o seu primeiro disco "Progressive Darkness" que será posto nas tiendas en 2002 a través de Metal Disk Records e consegue boas críticas: 10/10 no Metal Observer (www.metal-observer.com), 9.5/10 na revista canadiense underground Unrestrained.

Moonlyght - Progressive Darkness (2002)

1. Fantasy 08:08
2. The Sceptic Traveller 07:07
3. Ride on Ice Storms 07:26
4. A Tale From a Fantastic Kingdom 08:14
5. The Autumn's Freezing Harmony 07:57
6. From Honour To Nothingness 04:39
7. Progressive Darkness 11:49

O estilo de Moonlyght en "Progressive Darkness" é unha mezcla total de varios. Aquí podemos atopar desde Melodeath, Black melódico, ata Power ou Heavy Metal pasado todo por un filtro folky, épico e incluso progresivo. Se a esta amalgama unimos melodías e riffs pegadizos e unha producción decente obtemos un gran álbum sen duda.

Co cambio do guitarra Vincent Gauvin por Fred Bedard, Moonlyght empeza a facer máis e máis directos, teloneando a bandas coma Opeth, Paradise Lost, Kataklysm ou Strapping Young Lad. Debido ó éxito de "Progressive Darkness", a banda decide unirse á Escapi Records para un lanzamento a nivel global do seu disco debut.
En 2006 a banda entra nos Nokturn Studios en Quebec para empezar a grabar a continuación do seu aclamado primeiro disco. Finalmente "Shining" é acabado en 2007 pero non será lanzado ata 2008 por Mankind's Demise Records. O novo álbum é masterizado por Peter in de Betou (Dimmu Borgir, Dark Tranquillity, etc) en Suecia.
En decembro de 2007, Roby, o creador de Moonlyght decide deixar a banda debido a razóns personales, e o resto da banda decide deixalo tamén.
Actualmente a demo e ambos álbumes son difíciles de encontrar polo que puiden ver.

Moonlyght - Shining (2008)

1. Middle 06:36
2. Falling 07:05
3. Downfall 05:38
4. Malediction 08:03
5. Hazard 07:22
6. Messiah 06:07
7. Perils 07:37
8. Penitent 05:40
9. Radiance 09:20
10. Parallels 08:00

As bases de "Progressive Darkness" continúan en "Shining", ainda que con moita mellor producción e máis experimentación. As partes máis death-black do anterior, neste sonan máis duras e os arreglos progresivos quedan mellor empastados. Un álbum variado, e moi digno que polo que vín, pasou bastante desapercibido.
Personalmente creo que este foi un paso cara adiante, e que nun futuro álbum, Moonlyght podería ter dado un gran salto, porque potencial non lles faltaba. Unha pena que o deixaran aquí.

Moonlyght - Hazard

Desaparecidos no camiño - Ouija

Esta recopilación pretende ser un muestrario de bandas que, ainda que tiveron un bo traballo musical previo, parece que o deixaron por razóns descoñecidas, ou tal vez estiveron ou están a traballar nun disco eterno que nunca chegou. Supoño que moitas veces un escaso traballo ou interés de discográficas pouco activas probablemente axudaran a chegar a este extremo, pero que non quita que os seus discos debut ou os últimos que sacaron, agora xa lonxanos no tempo, sexan pezas que non habería que deixar escapar.

A primeira entrega será co grupo español Ouija. Un primeiro post que intentará gardar un sentido positivo sobre estas "bandas perdidas" a propósito de que xusto esta semana, Ouija confirmaron que volven a traballar nun novo disco logo de 13 anos.

Aparte dunha cultura musical pobre, España nunca se mostrou coma un país no que o Metal fose un movemento moi seguido e probablemente esta sexa unha das principales razóns polas cales nunca surxiron demasiadas boas bandas. E xa non digamos bandas con proxección internacional. Se nos metemos no mundo de subestilos máis underground dentro do Rock-Metal coma o Black Metal, é obvio que atoparemos aínda menos bandas, entre as cales rara vez se pode escoitar algo con certa calidade ou orixinalidade.

A mediados dos 90 o Black Metal estaba no seu esplendor, e aínda que parece que en España vivísemos nuns eternos 80 na maioría do Metal e as modas sempre tenderon a chegar 3 ou 4 anos tarde, podémonos encontrar cun dos mellores lanzamentos do Black Metal a nivel estatal de mans duns descoñecidos de Huesca chamados Ouija.

"Riding Into the Funeral Paths" foi editado por Repulse Records en 1997, sello previo a Xtreem Music que logo de oír unha demo decidíronse a sacar rápidamente un larga duración. A pesar de empezar a compoñer máis material, a banda disólvese pouco despois, parece que debido a desaveniencias entre os membros. O cantante Midgard máis tarde formaría outro grupo de Black Metal chamado Spellcraft, tamén de black metal. A finales do 2009, decídense a resucitar Ouija, que prácticamente neste tempo adquireu o estatus de "banda de culto" por sólo ter un disco editado con boas críticas dos medios e desaparecer en principio para sempre xamais.

Dentro de "Riding Into the Funeral Paths" podémonos encontrar un black metal con tintes suecos e melódicos, que tamén nos poden recordar por veces a uns primeiros Satyricon ou Cradle Of Filth. O sonido non é o mellor pero cumple, e as estructuras das cancións son variadas e manteñen unha boa cohesión e atmósfera durante todo o álbum. Pode que non sexa un disco que supoña un hito na historia do Black Metal, porque segue a ser Black Metal sen moita orixinalidade, tratando os temas típicos do xénero, pero son indudablemente xa parte da historia do Metal Underground español.

Como curiosidade, a xenial portada do disco está feita por Joe Petagno, autor tamén das famosas de Motörhead.

http://www.myspace.com/ouija1997

1. When the Sun Shall Die 05:33
2. Crossing the Seventh Gate 05:23
3. Unbriedled Transilvanian Passion 05:56
4. Hear the Call of Wolves (Fullmoonlight Lovers) 07:12
5. Before a Possible Relapse 05:10
6. In the Witching Midnight 06:30
7. Riding into the Funeral Paths 05:51
8. Holocaust in Heaven 01:34

Total 43:13