Metalstorm Awards 2011

Coma tódolos anos, a web de orixe estoniano Metalstorm saca por votación popular dos seus usuarios o seu ranking metaleiro, e coma o levo facendo tamén anualmente, vou comentar algunhas cousas e mostrar os meus votos.
O primeiro que teño que dicir é que aínda me quedan discos por oír do 2011, moitos que nin sei o que son, e algún que lle teño gana, pero que deixo ata que acabe de degustar os que teño entre mans. De todos xeitos penso que a maioría dos que estaban nas pre-listas feitas polos adminitradores da web (lamentable idea, por certo) xa os tiña oídos.
Segundo, non sei se o dixera o ano pasado, pero hai certas subdivisións de estilos que non comprendo, e logo algunhas outras que evitaría poñer nunha páxina cuio nome empeza por Metal, pero bueno... é o que hai, e eles quéreno así. O que sí que terían que observar que hai categorías nas que votan case 1/3 da xente que o fai noutras...
E terceiro, por suposto, estas listas son un pouco tontería -igual que as miñas propias XD- pero ten a súa gracia ver cómo reacciona a xente e ver por onde van tirando os gustos das Masas del Metal XD
Imos aló:

http://www.metalstorm.net/awards/index.php

The Best Alternative Metal Album ( Total votes: 1128)

1.	In Flames - Sounds Of A Playground Fading	576
2.	Lunatic Soul - Impressions	119
3.	Amebix - Sonic Mass	115
4.	Madam Trashy - Book Of Dead	53
5.	Spellbound Dazzle - Unreal Fairy Tales	35
6.	Czar - Vertical Mass Grave	34
7.	Digamma - Guidance	32
	Red - Until We Have Faces	32
	Fluxious - Why So Serious?	32
10.	Illuminatus - Glasnost	26
11.	Primus - Green Naugahyde (write-in vote)	15
12.	Cynic - Carbon-Based Anatomy (write-in vote)	11

O meu voto: Chaos Divine - The Human Connection: é o máis cercano a Metal Alternativo que me gustara este ano, porque oín un par de grupos da lista, entre o que está o ganador absoluto, In Flames e parecéronme auténticos bluffs. No more comments.

The Best Avantgarde / Experimental Metal (Total votes: 1308)

1.	Devin Townsend - Deconstruction	520
2.	Thy Catafalque - Rengeteg	275
3.	Unexpect - Fables Of The Sleepless Empire	225
4.	Aenaon - Cendres et Sang	62
5.	Terra Tenebrosa - The Tunnels	47
6.	Virus - The Agent That Shapes The Desert	43
7.	Smohalla - Resilience	33
8.	Cave In - White Silence	21
	Rain Delay - Slumber Recon	21
10.	Xes Dreams - NC-17	11

O meu voto: Thy Catafalque - Rengeteg, que quedou segundo, e me calma un pouco sobre a visión da primeira puntuación, xa que o señor Devin Townsend sacouse un gran disco coma foi o Deconstruction e calquera dos dous podería ser digno ganador. Sorprendente que Unexpect quedara terceiro con ese amasijo de música dentro do caótico Fables of the Sleepless Empire. Haberá tantos "entendidos" entre o Metal? -eu máis ben chamaríaos "sufridores", se se tiveron que tragar ese disco ata que lles entrara-. Con respecto ós outros nominados, oín cousas mellores... a verdade.

The Best Black Metal Album (Total votes: 1201)

1.	Wolves In The Throne Room - Celestial Lineage	342
2.	Anaal Nathrakh - Passion	200
3.	Fen - Epoch	100
4.	Blut Aus Nord - 777 - The Desanctification	66
5.	Oranssi Pazuzu - Kosmonument	57
6.	Infestus - E x | I s t	56
7.	Blut Aus Nord - 777 - Sect(s)	51
8.	Rudra - Brahmavidya: Immortal I	46
9.	Glorior Belli - The Great Southern Darkness	41
10.	Taake - Noregs Vaapen (write-in vote)	33
11.	Burzum - Fallen (write-in vote)	26
12.	Woods of Desolation - Torn Beyond Reason (write-in vote)	23
13.	Cloak Of Altering - The Night Comes Illuminated With Death	18
14.	Shining - VII - Född Förlorare (write-in vote)	17
15.	Absu - Abzu (write-in vote)	13

O meu voto: Dekadent - Venera: Trial & Tribulation. De verdade gañou entre o público do Black Metal, Wolves in the Throne Room??? non sei, tereime que oír outra vez o disco, pero non me chamara excesivamente a atención cando o oíra...
O que sí me chama a atención desta lista é que hai poucos grupos de Black Metal á antiga usanza, tanto os ganadores, coma Oranssi Pazuzu, Blut Aus Nord, Fen, Woods of Desolation, Burzum.... non os consideraría Black Metal exactamente ainda que teñan elementos do estilo... non sei, non me acaban de cadrar. Tanto está mudando o gusto do fan medio do Black hacia eses derroteiros shoegaze, ou ambientales-místicos de Blut Aus Nord e Oranssi Pazuzu...? a mín non me acaban de convencer estes 2 últimos, pero chámame moito a atención que teñan tantos fans estilos tan... difíciles (algo así coma Unexpected). E logo o último de Burzum, Black? Penso que lle anda máis cerca ó Pagan.. pero é a miña opinión...

The Best Death Metal Album (Total votes: 1485)

1.	Fleshgod Apocalypse - Agony	371
2.	Vader - Welcome To The Morbid Reich	345
3.	Ulcerate - The Destroyers Of All	118
4.	Benighted - Asylum Cave	116
5.	Vallenfyre - A Fragile King	104
6.	Krisiun - The Great Execution	88
7.	Nervecell - Psychogenocide	67
8.	Nader Sadek - In The Flesh	54
9.	Obscura - Omnivium (write-in vote)	38
10.	Flourishing - The Sum Of All Fossils	18
11.	Decapitated - Carnival is Forever (write-in vote)	15
12.	Hate Eternal - Phoenix Amongst The Ashes (write-in vote)	14
13.	Medeia - Abandon All	12
14.	Beyond Creation - The Aura (write-in vote)	1

O meu voto: Obscura - Omnivium, disco o cal me parece un sacrilexio brutal non salir na lista pre-feita polos administradores, os cales xa estaban un pouco en entredito para o meu gusto, pero que con este detalle xa non me fío un pelo dos seus gustos. E... Fleshgod Apocalypse??? Cantos fanboys votaron aquí?? Se alomenos non poñen a Obscura entre os primeiros, que o ganador sexa Vader ou Benighted!! Vamos!!

The Best Djent / Math Metal (Total votes: 960)

1.	Animals As Leaders - Weightless	277
2.	Textures - Dualism	208
3.	Tesseract - One	131
4.	Vildhjarta - Måsstaden	121
5.	Xerath - II	77
6.	Uneven Structure - Februus	43
7.	Scale The Summit - The Collective	32
8.	Circles - The Compass [EP]	26
9.	The Interbeing - Edge Of The Obscure	25
10.	Aliases - Safer Than Reality	11

O meu voto: Non votei. Daquí sólo oín o de Xerath -e pareceume un truño considerable- e Textures. A Animals As Leaders oíralle o anterior e estaba ben, ainda que non é un estilo que oiría a menudo.

The Best Doom Metal Album (Total votes: 861)

1.	40 Watt Sun - The Inside Room	175
2.	Isole - Born From Shadows	150
3.	Before The Rain - Frail	101
4.	Krux - III - He Who Sleeps Amongst The Stars	92
5.	Pantheist - Pantheist	84
6.	Ixion - To The Void	63
7.	Argus - Boldly Stride The Doomed	39
	Black Oath - The Third Aeon	39
9.	Serpentcult - Raised By Wolves	29
10.	Antropophobia - Scream In Emptiness	14
11.	KYPCK - Nizhe (write-in vote)	13
12.	Pentagram - Last Rites (write-in vote)	10
	Lord Vicar - Signs Of Osiris (write-in vote)	10

O meu voto: Krux - III - He Who Sleeps Amongst The Stars, a pesar de que non oín o disco de Isole, que o teño apartado e que non lle votei un vistazo a pesar de que o anterior me gustara moito. Tal vez o meu voto se cambiara se lle dera unha oída, pero non me dín conta.
Sigo sin entender porqué o de 40 Watt Sun tivo tan boa acollida.

The Best Extreme Doom Metal Album (Total votes: 703)

1.	Esoteric - Paragon Of Dissonance	261
2.	Mournful Congregation - The Book Of Kings	101
3.	Colosseum - Chapter 3: Parasomnia	98
4.	1000 Funerals - Butterfly Decadence	62
5.	Loss (USA) - Despond	39
6.	Abruptum - Potestates Apocalypsis	34
7.	Night Of Suicide - Desire	33
8.	Bong - Beyond Ancient Space	30
9.	MurkRat - Drudging The Mire	19
10.	Wreck Of The Hesperus - Light Rotting Out	12

O meu voto: Mournful Congregation - The Book Of Kings, o único que oín, á espera de escoitar o de Esoteric. Ah no! tamén oín o de Loss hai pouco, pero non me chamou a atención.
Non acabo de entender a separación entre Doom e Extreme Doom. Realmente hai tanta como para poñer dúas listas separadas?

The Best Gothic Metal Album (Total votes: 1061)

1.	Draconian - A Rose For The Apocalypse	405
2.	Heavenwood - Abyss Masterpiece	190
3.	Ava Inferi - Onyx	106
4.	Lake Of Tears - Illwill	103
5.	The Man-Eating Tree - Harvest	72
6.	Weeping Silence - Theatre Of Life	43
7.	To Cast A Shadow - In Memory Of	31
8.	Kamlath - Stronger Than Frost	28
9.	NeraNature - Foresting Wounds	23
10.	Ravenscry - One Way Out	20

O meu voto: Lake Of Tears - Illwill, ainda que considerar a Lake of Tears coma Gothic Metal ten delito, pero bueno, son un grupo un pouco difícil de encasillar. O que de verdade cada día me queda máis claro é que no mundillo do Metal seguímonos guiando tanto por modas coma por nomes coma poidera ser no mundillo do Latin Pop. Por dios, se foi o peor disco que sacou Draconian con diferencia! Cómo pode sacar o doble que o segundo e catro veces máis que o terceiro??

The Best Grindcore Album (Total votes: 694)

1.	Lock Up - Necropolis Transparent	131
2.	Rotten Sound - Cursed	102
3.	Wormrot - Dirge	86
4.	Brutal Truth - End Time	84
5.	Trap Them - Darker Handcraft	64
6.	Fuck The Facts - Die Miserable	59
7.	A Million Dead Birds Laughing - Force Fed Enlightenment	45
8.	Landmine Marathon - Gallows	39
9.	Japanische Kampfhörspiele - Kaputte Nackte Affen	36
10.	Maruta - Forward Into Regression	20

O meu voto: Lock Up - Necropolis Transparent. Non oio moito Grindcore, pero a "superbanda" non fixo unha mala volta ós ruedos. Do resto, non opino.

The Best Hard Rock Album (Total votes: 1114)

1.	Whitesnake - Forevermore	338
2.	Graveyard - Hisingen Blues	214
3.	Uriah Heep - Into The Wild	123
4.	The Devil's Blood - The Thousandfold Epicentre	120
5.	Black Country Communion - 2	68
6.	Autumn - Cold Comfort	67
7.	Shakra - Back On Track	65
8.	Rival Sons - Pressure And Time	18
9.	Firebrand Super Rock - Firebrand Super Rock	15
10.	Foo Fighters - Wasting Light (write-in vote)	12
11.	Chickenfoot - Chickenfoot III (write-in vote)	7
	Pain of salvation - Road Salt Two (write-in vote)	7
13.	Evanescence - Evanescence (write-in vote)	6
	Memory Of A Melody - Things That Make You Scream	6

O meu voto: Magnum - The Visitation. Outro exemplo claro de que o nome dunha banda mítica manda máis ca nada, porque Whitesnake sacaron un album do montonazo. Sorpréndeme que houbera moitos da lista que nin me sonen, xa que o Hard Rock aínda o sigo máis ou menos de cerca...

The Best Hardcore / Metalcore / Deathcore (Total votes: 800)

1.	Born Of Osiris - The Discovery	229
2.	All Shall Perish - This Is Where It Ends	181
3.	The Human Abstract - Digital Veil	84
4.	Carnifex - Until I Feel Nothing	47
5.	Becoming The Archetype - Celestial Completion	41
6.	Wolves Like Us - Late Love	32
7.	Trivium - In Waves (write-in vote)	25
8.	KEN Mode - Venerable	22
9.	The Black Dahlia Murder - Ritual (write-in vote)	16
10.	Last Chance To Reason - Level 2	14
11.	Catalepsy - Bleed	12
12.	Protest the Hero - Scurrilous (write-in vote)	9
13.	Times Of Grace - The Hymn Of A Broken Man (write-in vote)	7
14.	Devildriver - Beast (write-in vote)	6
	Nephalokia - Sunshine	6

O meu voto: non votei. E é máis, consideroa unha lista prescindible completamente.

The Best Heavy / Melodic Metal Album (Total votes: 1311)

1.	Amorphis - The Beginning Of Times	648
2.	Saxon - Call To Arms	168
3.	Evergrey - Glorious Collision	148
4.	Hell - Human Remains	129
5.	In Solitude - The World. The Flesh. The Devil.	45
6.	DoomSword - The Eternal Battle	34
7.	Hibria - Blind Ride	26
8.	Cauldron - Burning Fortune	20
9.	Portrait - Crimen Laesae Majestatis Divinae	15
10.	Anthrax - Worship Music (write-in vote)	8
11.	Edguy - Age Of The Joker (write-in vote)	7
	Riot - Immortal Soul (write-in vote)	7
13.	Konstantin Seleznev - Territoriya... [X]	6

O meu voto: Hell - Human Remains. E non é por ser o meu voto, pero considero un sacrilexio que Hell non quedara por enriba de Amorphis nesta categoría. Grupo, por certo, que parece que saque o que saque xa ten unha base de fans tan fiel que sempre acabará de primeiro (creo que co outro disco tamén pasara, a pesar de ser un decrecemento contínuo o dos finlandeses, algo parecido ó bodrio de Evergrey).

The Best Industrial / Cyber / Electronic Metal Album (Total votes: 744)

1.	Korn - The Path Of Totality	162
2.	Threat Signal - Threat Signal	118
3.	Neurotech - Antagonist	85
4.	KMFDM - WTF?!	64
5.	Seth.ECT - Godspeak	43
6.	Gary Numan - Dead Son Rising	38
7.	The Amenta - VO1D [EP]	37
8.	Blood Stain Child - εpsilon (write-in vote)	34
9.	Tyrant Of Death - Alice's Heroin Wonderland	33
10.	Samael - Lux Mundi (write-in vote)	26
11.	Mechina - The Conqueror	24
12.	Pain - You Only Live Twice (write-in vote)	20
13.	NeWBReeD - NeWBReeD	13
14.	Ulver - Wars Of The Roses (write-in vote)	11

O meu voto: Samael - Lux Mundi, e recordo telo posto eu nos "write-in vote", porque ninguén se acordaba deles, o cal me supón certo orgullo que 25 personas máis tamén se lembraran ó mirar o seu nome escrito na lista case oculta dos "votos de usuarios aparte"...
¿Que se estivera nos pre-seleccionados, estaría entre os 3-4 primeiros? Indudable.
Ainda non comprendo a gracia que a xente lle atopa a Korn, supoñíaos mortos desde que se acabara aquela moda do chandal metal.

The Best Melodeath / Extreme Power / Gothenburg Metal Album (Total votes: 1626)

1.	Amon Amarth - Surtur Rising	583
2.	Insomnium - One For Sorrow	382
3.	Omnium Gatherum - New World Shadows	231
4.	Novembers Doom - Aphotic	114
5.	Before The Dawn - Deathstar Rising	78
6.	Mayan - Quarterpast	62
7.	The Project Hate MCMXCIX - Bleeding the New Apocalypse	46
	Mercenary - Metamorphosis	46
9.	Arch Enemy - Khaos Legions (write-in vote)	19
10.	Hedon Cries - The End Of The Path Is Nigh	8
11.	Scar Symmetry - The Unseen Empire (write-in vote)	6
	Children Of Bodom - Relentless Reckless Forever (write-in vote)	6
	Amaranthe - Amaranthe (write-in vote)	6
14.	The Black Dahlia Murder - Ritual (write-in vote)	5
	Marionette - Nerve	5

O meu voto: The Project Hate MCMXCIX - Bleeding the New Apocalypse. Que Amon Amarth saliran de primeiros ségueme confirmando o do fenómeno fan imperante no Metal.
Tamén me chama a atención tantos votos para Mercenary, un grupo que sacou un disco prácticamente bordeando o Metalcore melódico para quinceañeras e en plena decadencia. Habería que probar cánto sacaría se non estiveran no pre-listado.

The Best Melodic Black Metal (Total votes: 948)

1.	Chthonic - Takasago Army	223
2.	Vreid - V	140
3.	Thurisaz - The Cimmerian Years	109
4.	Forgotten Tomb - Under Saturn Retrograde	99
5.	Dornenreich - Flammentriebe	84
6.	Thulcandra - Under A Frozen Sun	83
7.	Noctem - Oblivion	77
8.	The Fallen Divine - The Binding Cycle	32
9.	Saille - Irreversible Decay	26
10.	Smargroth - Empyreal Cycle	16
11.	ICS Vortex - Storm Seeker (write-in vote)	11

O meu voto: Saille - Irreversible Decay. Era obvio que un grupo que ninguén coñece e que sacara o disco debut coma Saille non tivera case votos a pesar de estar nos pre-elexidos, pero bueno, unha lista que non está mal e da que estou máis ou menos dacordo. Por fín! porque ver as outras listas é mosqueante!
O único detalle é o das 11 personas que consideran que o proxecto de ICS Vortex é Black Metal???

The Best Metalgaze (Total votes: 628)

1.	Falloch - Where Distant Spirits Remain	120
2.	Deafheaven - Roads To Judah	113
3.	Lantlôs - Agape	112
4.	An Autumn For Crippled Children - Everything	70
5.	Heretoir - Heretoir	48
6.	Cold Body Radiation - Deer Twillight	36
7.	Alrakis - Alpha Eri	30
8.	Verwüstung - Beyond The Watercolor Sunset, We Feel New Life	22
9.	Sleeping Peonies - Ghosts, And Other Things	19
10.	Woods Of Desolation - Torn Beyond Reason (write-in vote)	18
11.	Hypomanie - A City In Mono	16
12.	Sólstafir - Svartir Sandar (write-in vote)	11

O meu voto: non votei. Ainda non sei exactamente qué se considera Metalgaze, como para votalo. Outra vez Woods of Desolation? ou é que estaría mellor nesta sección que na de "Black Metal"?. En fin... apartado tamén prescindible, creo eu.

The Best Pagan / Viking / Folk Metal Album (Total votes: 1328)

1.	Moonsorrow - Varjoina Kuljemme Kuolleiden Maassa	499
2.	Primordial - Redemption At The Puritan's Hands	284
3.	Suidakra - Book Of Dowth	115
4.	Brymir - Breathe Fire To The Sun	76
5.	Falkenbach - Tiurida	73
6.	Silent Stream Of Godless Elegy - Návaz	59
7.	Yggdrasil - Irrbloss	32
8.	Turisas - Stand Up And Fight (write-in vote)	24
9.	Forefather - Last Of The Line	23
10.	Týr - The Lay Of Thrym (write-in vote)	22
11.	Darkest Era - The Last Caress Of Light	19
	Arkona - Slovo (write-in vote)	19
13.	XIV Dark Centuries - Gizit Dar Faida	15

O meu voto: Cruachan - Blood On The Black Robe. Era obvio que se Amon Amarth ou Amorphis lograban vencer nos seus "campos", outro grupo cunha base de fans forte coma Moonsorrow o lograría neste tamén, a pesar de que baixo o meu punto de vista os 3 estén sacando traballos tirando a mediocres últimamente, sobre todo se os comparamos cos que os que os fixeron populares. Sígome sorprendendo que o novo de Cruachan non figurara entre os preseleccionados nin entre os que votou a xente.

The Best Post-Metal Album (Total votes: 755)

1.	Long Distance Calling - Long Distance Calling	96
2.	Giant Squid - Cenotes	95
3.	Jesu - Ascension	91
4.	A Storm Of Light - As The Valley Of Death Becomes Us, Our Silver Memories Fade	90
5.	Earth - Angels Of Darkness, Demons Of Light I	86
6.	Obscure Sphinx - Anasthetic Inhalation Ritual	77
7.	Dirge - Elysian Magnetic Fields	56
8.	Corrupted - Garten Der Unbewusstheit	28
9.	EndName - Anthropomachy	26
10.	Russian Circles - Empros (write-in vote)	20
11.	Sólstafir - Svartir Sandar (write-in vote)	19
12.	The Sullen Route - Apocalyclinic	15

O meu voto: non votei. Outra lista indefinida e pouco esclarecedora. ¿Qué é o Post Metal?, vale o Post Black? Pero se o Post-Black é lento, xa é Metalgaze, ou segue entrando en Black Metal co adxectivo "Atmospheric"?
Lista innecesaria. Con razón Sólstafir está en moitas e en ningunha XD Igual se o meteran todo en Black Metal, se sacaba algún voto de máis para entrar nos 10 primeiros... Por certo, non, nin oín nin me sona ningún dos grupos da lista (???) salvo éstes mencionados.

The Best Power Metal Album (Total votes: 1418)

1.	Iced Earth - Dystopia	458
2.	Rhapsody Of Fire - From Chaos To Eternity	279
3.	Powerwolf - Blood Of The Saints	151
4.	Pagan's Mind - Heavenly Ecstasy	139
5.	While Heaven Wept - Fear Of Infinity	74
6.	Borealis - Fall From Grace	66
7.	Ancient Bards - Soulless Child	62
8.	Iron Savior - The Landing	40
9.	Stratovarius - Elysium (write-in vote)	21
10.	Shadowside - Inner Monster Out	14
11.	Stormwarrior - Heathen Warrior (write-in vote)	12
	Theocracy - As The World Bleeds (write-in vote)	12
13.	ReinXeed - 1912	11

O meu voto: While Heaven Wept - Fear Of Infinity. Daquí faltáronme varios por oír, pero o de While Heaven Wept paréceme sobradamente superior ó resto desta lista que xa catei.

The Best Progressive Metal Album (Total votes: 1543)

1.	Symphony X - Iconoclast	586
2.	Myrath - Tales Of The Sands	190
3.	Leprous - Bilateral	148
4.	Haken - Visions	114
5.	Riverside - Memories In My Head	104
6.	Fair To Midland - Arrows & Anchors	64
7.	Dream Theater - A Dramatic Turn Of Events (write-in vote)	57
8.	Opeth - Heritage (write-in vote)	49
9.	Anubis Gate - Anubis Gate	46
10.	Grayceon - All We Destroy	36
11.	Cormorant - Dwellings (write-in vote)	19
12.	Lazuli - (4603 Battements)	14
13.	Obscura - Omnivium (write-in vote)	12
14.	Arch/Matheos - Sympathetic Resonance (write-in vote)	11
15.	Thence - These Stones Cry From The Earth	10

O meu voto: Leprous - Bilateral. Non oín o de Symphony X, pero ten que ser moi bon para vencer a Leprous. Aquí chámame a atención a inclusión dos votos sueltos de Dream Theater, que por unha vez estou de acordo cos da pre-selección, que non debería estar nin mencionado sequera, pero son un grupo grande, e os fans responden cando é necesario, ainda que non lles guste demasiado o disco... porque non creo que gustara demasiado incluso ós fans da banda...

The Best Sludge / Stoner Metal Album (Total votes: 1192)

1.	Mastodon - The Hunter	552
2.	Ghost Brigade - Until Fear No Longer Defines Us	292
3.	Red Fang - Murder The Mountains	94
4.	Yob - Atma	55
5.	Subrosa - No Help For The Mighty Ones	47
6.	TOAD - Rotten Tide	33
7.	Omega Massif - Karpatia	23
8.	Rwake - Rest	22
9.	Sleestak - Fall Of Altrusia	18
10.	Indian - Guiltless	12

O meu voto: Earth Flight - Blue Hour Confessions. Non me gusta demasiado o Sludge nin o Stoner, pero por poñer un voto, puxen o de Earth Flight, que ten certo compoñente Stoner. Polo resto, é que nin oín un sólo disco destes 10!

The Best Symphonic Metal Album (Total votes: 1581)

1.	Septicflesh - The Great Mass	746
2.	Nightwish - Imaginaerum	429
3.	Within Temptation - The Unforgiving	178
4.	Battlelore - Doombound	71
5.	Leaves' Eyes - Meredead	45
6.	Midnattsol - The Metamorphosis Melody	28
7.	November-7 - Season 3	18
8.	The Rain I Bleed - Narcissist	11
	Crysalys - The Awakening Of Gaia	11
10.	Benighted Soul - Start From Scratch	6

O meu voto: Gromth - The Immortal. Estaba claro que ganaría SepticFlesh, xa que cada vez que abría Metalstorm, ese disco estaba sendo sempre alabado por todos. Se eses de SepticFlesh, Nightwish, Within Temptation e Battlelore foron os 4 mellores discos de Metal sinfónico do 2011, non me queda outra que pensar que foi un ano malillo para ese estilo.

The Best Thrash Metal Album (Total votes: 1465)

1.	Machine Head - Unto The Locust	474
2.	Vektor - Outer Isolation	213
3.	Skeletonwitch - Forever Abomination	175
4.	Havok - Time Is Up	152
5.	Warbringer - Worlds Torn Asunder	104
6.	Onslaught - Sounds Of Violence	98
7.	Toxic Holocaust - Conjure And Command	70
8.	Megadeth - Th1rt3en (write-in vote)	44
9.	Anthrax - Worship Music (write-in vote)	21
10.	Sylosis - Edge Of The Earth (write-in vote)	10
	SSS - Problems To The Answer	10
12.	Destruction - Day Of Reckoning (write-in vote)	8
	Revocation - Chaos of Forms (write-in vote)	8
	Sacred Ally - Reality Hammer	8
	Trials - Witness To The Downfall	8

O meu voto: Harm - Demonic Alliance. Non poido decir moito máis que todos os que salen na lista me pareceron álbumes bastante normaliños e que chamaron pouco a atención. A mín o único que o fixo foi ese de Harm, pero considero que os de Meliah Rage, Witheria ou Artillery eran moito máis merecedores de estar nunha lista de "10 mellores do Thrash do 2011" que moitos dos que salen.

O fillo do cantante de Flotsam & Jetsam, na final do American Idol

Flotsam & Jetsam, aquela banda nacida nos 80, conocida máis que pola súa música, por albergar os comezos de Jason Newsted!
Parece que o cantante tivo un fillo ó que non coñeceu ata que o rapaz tivo 25 anos (serían tan habituales estas historias coas rockstars e groupies??), e este fillo participará na final dos 24 elexidos para o American Idol!
Segundo palabras de Creighton Fraker, o fillo de Eric "A.K." Knutson: "I was adopted when I was just a little baby and I grew up as a preacher's kid, singing church music. And then, I always had this rock and roll thing going on in me and it was kind of out of nowhere. Come to find out my birth father, who I never even knew until I was, like, 25 years old, was the lead singer of this big heavy metal band from the '80s called FLOTSAM AND JETSAM. I meet my dad and I'm like 'Oh, I get it, Fine. OK, It makes sense now."

Fuente

Bal Sagoth Air Guitar

No comments.

Cerra Metalicia

Unha pena que esta web social galega cerre, pero era algo visto desde o decrecemento continuado de actividade nela.
O comunicado:

Ante el constante incremento de la cuota mensual que impone NING a las redes sociales que tiene alojadas, la nula financiación con la que cuenta esta red y, sobre todo por no disponer ya del tiempo ni de la ilusión necesarios para mantener esta red social funcionando como debiera, he decidido poner fin a este proyecto.

Han sido casi 3 años con altibajos, como suele ser normal en estas cosas, con 2 recopilatorios (y un tercero que se ha quedado en el tintero), una aparición en Televisión, diversas reseñas en prensa escrita y más de 1500 personas registradas. Ha habido premios, promociones, sorteos, muchas ideas, muy buen rollo y como no, muchas discusiones pero en conjunto creo que el balance es positivo.

Decir que los proyectos y webs paralelas que han surgido de esta red, como el Directorio de Bandas, el de Locales y el Tablón de anuncios seguirán funcionando, y no descarto sacar adelante el tercer recopilatorio a título póstumo, así como una nueva centrada en los anuncios de "Se busca", que parece que era ya la sección que mejor funcionaba en la red.

Muchísimas gracias a todos aquellos que de una u otra manera habeis colaborado y ayudado a mantener esta web en pie, especialmente a aquellos que desinteresadamente han donado su propio dinero para seguir pagando la red. A todos, espero que hayais sacado algo de provecho de este proyecto. Yo desde luego he sacado muchas amistades y muy buenas sensaciones.

De nuevo, muchas gracias y, por favor, seguid apoyando el metal hecho en Galicia, que vale mucho la pena.

Nos vemos en los conciertos.

Fuente

Ben, vou comentar un par de cousas (que obviamente forman parte da miña opinión personal e intransferible) sobre esta nova.
O primeiro, é agradecer que houbera esta nova iniciativa, que xurdiu a partir do peche de Basandere, probablemente o foro que foi o revulsivo para crear enlaces entre grupos galegos ante o auxe de internet. Un lugar no que realmente había unha alta participación e moitos temas a diario que chamaban á súa vez a participar, cos seus altibaixos, pero que máis ou menos tiña un alto número de membros fieles.
Metalicia naceu pouco despois de cerrar éste e penso que ó principio mantivo o tipo, pero creo que o seu nivel de actividade decreceu paulatinamente ata que hai como 1 ano, non escribía prácticamente ninguén que non fora para facerse autopromoción.
Durante o tempo productivo, sacáronse varios recopilatorios, entre os que sempre agradecerei que se introducira un tema de Enuma Elis, ainda que fora polémico no seu día, por considerar xente que unha one-man band de Metal completamente electrónico non debería privar de espacio a "multi-bands" reales... no comment. Pero bueno, estivo ben salir por ahí, e incluso que escolleran ese tema entre os 28 para empezar a entrevista na radio ó dueño da páxina (eso sí que fora bizarro de carallo XD).
Penso que cando se afundeu significativamente foi cando, por unha decisión errónea para mín, o dueño quitou ó usuario que daba máis xogo ca ninguén e fomentaba a discusión (ainda que fora a discusión por discusión) e que a xente se molestara en escribir e incluso se rexistrara, penso eu. Por suposto, falo do polémico e entrañable Xan_Warblade, que sen coñecelo, penso que se tomaba o seu papel "RisteroMejide" cos grupos galegos un pouco en serio de máis, pero que era divertido. Eso, unido á crecente utilización de redes sociales coma Facebook, estaban enterrando a Metalicia, como me dá a mín que outros moitos foros. Xa lle dixen un día a Rowerto -usuario do foro- que Metalicia acabaría sendo un portal de promoción, porque a actividade era nula...

Agora ben, vou criticar algún aspecto, sempre constructivamente... e baixo unha opinión personal.. porque penso que sempre está ben revisar os motivos e porqués cando algo non funciona.
O primeiro, o baneo dese usuario penso que foi desproporcionado. Se non gustan certos comentarios, pois facer caso omiso e listo. A importancia das palabras depende da importancia que un lle dé a quen as dice, do modo e argumentacións. Nese portal vira insultos maiores de xente á que nin se lle daba toques de atención.
O segundo, ¿peticións de donacións para un foro? Todos sabemos que ter un dominio costa, pero no momento en que estás pedindo ós usuarios que manteñan o teu foro, estaste suicidando antes de tempo. Penso que debería de haber outras alternativas de publicidade, algún concerto en pro da páxina dos grupos que participen nela... merchandising.. non sei... , porque supoño que a maioría de usuarios visitarán outras páxinas, estarán rexistrados noutros foros, etc. e eses non lles pedirán cartos... Xa nos chega pagar internet como que para que ainda encima nos digan que se queremos manter páxinas que visitamos, lles deamos cartos. Eso é provocar a fuxida en estampida hacia outros foros, eu mesmo me metín moito máis a comentar en RockVigo e Metalstorm. Eso sí, se eses dous portales me empezaran a pedir cartos, quedaríame con Facebook. E se Facebook me pedira cartos por postear, acabaríame salindo, téñoo claro. E supoño que non sería o único... penso que é de perogrullo.
-Que por certo, que tampouco ninguén me bote por enriba que non intentei colaborar no seu día, xa que, aparte de coller o recopilatorio -que o podían poñer a un precio máis elevado, para manutención futura do foro, non creo que ninguén se queixara-, tamén intentei facer unha donación mínima cando eso tiña actividade (mínima, porque non é que ingrese moito desde hai tempo... pero daquela estaba disposto a dar algo). E non obtiven nin unha mísera resposta... -

Como último punto, hei de criticar -tamén constructivamente- a labor do xefe da páxina, Yova. O que non se pode pretender é que todos os teus usuarios participen na túa páxina tendo tí o papel mínimo de administrador. Foros coma os dous que mencionei, Metalstorm, Rockvigo, ou Foroheavymetal, están básicamente sostidos pola actividade dos seus moderadores, e esto incita a que te introduzas na web para comentar con eles sobre gustos, novas, concertos e o que sexa. O que quero decir é que se creas un foro, non podes esperar que todo o resto de xente fale por tí. A falta de ilusión, como escribe no comentario póstumo, era máis que palpable, pero xa desde hai moito, porque a súa participación no seu -ainda que se diga que era de todos- propio foro, era nula. E, e non mo vou calar, non sempre do máis acertada. Sen máis recordo unha das miñas últimas participacións escritas, porque a partir desa decidín que tal vez non era o foro máis adecuado para expoñer opinións:
Concerto de Amon Amarth + SepticFlesh en Santiago de Compostela:

• Respuesta por enumaelis en 6 julio, 2011 a las 9:20pm

Eu case preferiría que Amon Amarth se quedaran de teloneros de SepticFlesh XD

• Respuesta por Yova en 12 julio, 2011 a las 7:47pm

q pasa q se es más fucker y molón diciendo que molan más los teloneros que Amon Amarth?

pq parece q todo el mundo se esfuerza en recalcar que le interesan más el resto de grupos ;P

• Respuesta por enumaelis en 12 julio, 2011 a las 10:07pm

A mín sinceramente o último de Amon Amarth paréceme bastante malo. SepticFlesh son a bomba.

Yova dijo:

q pasa q se es más fucker y molón diciendo que molan más los teloneros que Amon Amarth?

pq parece q todo el mundo se esfuerza en recalcar que le interesan más el resto de grupos ;P

Obviamente, este comentario tomaríamo con cachondeo (ainda que non mo tomei en serio tampouco, fai falta algo máis para eso) se realmente coñecera ó que me respondeu, se interactuaramos habitualmente, ou estivera escrito doutro xeito -cunhas XDDD ó final igual xa mo tomaría doutra maneira-, pero pareceume un comentario desacertado... de feito pensei en nin sequera responder... pero bueno... finalmente acabei por non facelo no resto dos temas, e eso que prácticamente tódalas semanas escribía algo en "estoy escuchando"...

En fin... que a pesar de que sempre é unha mala noticia que un elemento de promoción da terra desapareza, neste caso eu víao vir por varios motivos desde hai tempo, e, realmente, son da opinión de que se algo non funciona, o mellor é quitalo ou cambialo sen máis drama. Non creo que a moitos dos 1000 usuarios lles importe que se cerre ou no, xa que últimamente ninguén mostraba unha mínima actividade.

Gracias de todos xeitos por ter existido nestes 3 anos, era unha páxina na que entraba varias veces por semana desde que comezou e ainda agora o facía ainda que non me prodigase moito ahí...

Pilar Rubio no novo de Annihilator

Parece ser que a modelo que nos queren meter a saco en todos os posibles programas, series e o que cadre de Tele5 (vaia enchufe debe ter, porque ésta ten tanto de "profesional" coma a Carbonero XD.. e xa sabemos porqué están onde están..), pois vai aparecer na portada do novo álbum de Annihilator!
Cosas curiosas oygan.

Como demostra a foto, Pilar Rubio tamén pensa que Set the World on Fire e King of the Kill foron os últimos discos bos de Annihilator.

Fuente

Microreviews Febreiro'12 - I

Widescreen Mode - Fallen From the Sky (2011)
Heavy-Power Metal
Myspace
Widescreen Mode é un grupo finlandés que coñecín hai un par de anos a través do single do anterior disco, "Serotonin". Aquela era unha canción con moito gancho que me fixo interesarme por cómo sonaría The Hanging Man, que tiña as súas cousas interesantes, pero que non creo que chamara a atención de forma internacional coma o fixeran outros compatriotas seus do xénero.
Con Fallen From The Sky, os finlandeses mostran un lado máis escuro e groovie con respecto á maior rapidez do que remotamente recordo do anterior que alternan co Heavy simple (que non simplón) pero eficaz que practicaban. Despois de rematar o disco pensei en cómo os clasificaría, porque, indudablemente é Heavy Metal cunha presencia vocal imponente que de vez en cando se sale do rexistro típico do xénero para interpretar momentos máis duros, e teclados que lle dán un toque prog-power sen propasarse que non saturan. Pero había un grupo que levei na cabeza durante as miñas escoitas e que non me daba salido... ata que o vín todo claro logo de escoitar máis atentamente o álbum, sendo a clave o tema "Too Much". Primeiro pensaba que sería algún grupo finlandés, pensei na influencia de Sentenced, Before The Dawn ou incluso os últimos Amorphis -Angels in the Snow!-, grupos dos cales Widescreen Mode se notan fans, pero "Too Much" foi "Too Much" Nick Holmes. Sí, e cando dín co quiz, xa non me puiden quitar da cabeza a Paradise Lost. Eso sí, uns Paradise Lost post-One Second facendo Heavy-Power sin os punteos tristeiros de Mackintosh. Interesantes.
Fallen from Suomi Paradise Lost -Heavy Metal version-. 7/10

Christ Agony - NocturN (2011)
Black Metal
Myspace
Había moito tempo que non oía destes polacos comandados por Cezar, única cabeza ó mando do grupo que vai "alquilando" novos músicos prácticamente para cada lanzamento de Christ Agony. De feito, o último que recordo deles remontase ós 90, época na que se consagraban coma unha das apostas firmes vidas de Polonia en canto a Black Metal. Pero parece ser que a finales desa década sacaron un par de discos que non funcionaron como se esperaba e que fixeron conxelar o grupo durante case dez anos. Así, en 2007, Christ Agony revivía cun EP chamado Demonology, posteriormente seguido polo LP Comdemnation, dos que non tiven constancia.
Para este 2011, Cezar recluta a Inferno, batería de Behemoth, para que lle axude na súa nova obra, NocturN.
Ben, o primeiro que pensei ó poñerme con NocturN era que estes non son os Christ Agony que eu recordaba. Todo sona moito máis pesado, denso e a medio tempo, con certa influencia Death e sen aqueles coros "ocultistas" en limpio (sólo nunha canción os vín), cousa que me pillou descolocado. Ainda así, unha vez pasado ese período de extrañeza que me produxeron o primeiro par de cancións, a influencia do Black Metal de principios dos noventa é clara; fácilmente poden vir á cabeza bandas coma Hellhammer-Celtic Frost ou Samael. O segundo que percibín é que dalgunha forma, Inferno está pouco explotado a pesar de que na mezcla a súa batería sona atronadora. E o terceiro é que Christ Agony perderon un pouco da maxia compositiva, xa que en xeral o álbum non me pareceu gran cousa. É certo que as guitarras, máis metódicas e escuras que técnicas, o sonido opresivo e a ambientación mística cumplen ben, pero deixoume un pouco frío, nunca mellor dito.
A pesar deso, tampouco é un álbum para tirar por terra. Penso que acerta no que intenta comunicar e que os fans do Black Metal, sobre todo do primeirizo, poderano disfrutar.
Viaxe ó early-Black Metal. 6/10

For All We Know - For All We Know (2011)
Progressive Rock
Official
Parece ser que Ruud Jolie, o guitarrista de Within Temptation se aburría bastante no grupo (non me extraña, as líneas de WT deben ser 4 quintas por canción XD), e decideu sacarlle partido ó seu instrumento sacando un proxecto paralelo que pouco ten que ver coa banda de Symphonic Pop-Metal. Así creou For All We Know, un grupo de Rock atmosférico que se podería emparentar directamente con Porcupine Tree; con moitas partes acústicas e introspectivas que poden derivar posteriormente nalgo máis cercano ó Metal Progresivo ou ó Post-Rock.
Cunha producción coidada e moita sensibilidade, For All We Know óese dunha tacada cunha facilidade tremenda. O disco enteiro segue unha onda moi similar polo que é deses dos que debería terse en conta coma un todo, no que paseniñamente un tema desemboca no seguinte e segue unha liña conceptual moi ben marcada, deixando ver que se trata dun álbum feito sen présas comerciales e para o que o señor Jolie se tomou o seu tempo en deixar todo ben entrelazado.
Conta ademáis con colaboracións de altura coma as de Daniel Gildenlöw (Pain Of Salvation), Sharon den Adel (Within Temptation), Damian Wilson (Threshold, Ayreon), Ruud Houweling (Cloudmachine), Anke Derks y Tom Sikkers (Daybroke) ou John Wesley (Porcupine Tree)
For All Those We Know. 8/10

Blood Stain Child - Epsilon (2011)
Melodeath/Metalcore Dance Metal
Myspace
Tiven as miñas dudas ó poñer o estilo de Blood Stain Child, pero decanteime por "Dance" Metal debido a unha cousa que me dixo un amigo amante destes estilos electrónicos ó preguntarlle eu a diferencia que había entre House, Techno, Dance e blabla... Parece ser que no Dance, a diferencia do Techno (a miña duda principal), suele haber voz e suele cantar unha rapaza (non me preguntedes, é o que me dixo).
Pois eso sen dúbida cúmplese na música destes xaponeses, que mezclan riffs puramente Melodeath-Metalcore con elementos electrónicos. A mistura entre ambos estilos, en principio tan alonxados, queda sellada cunha cantante feminina -a debutante grega Sophia- ó máis puro estilo Dance-Pop discotequero, que se intercala periódicamente cun cantante facendo rasgados bastante chirriantes-core. Recientemente oíra ós rusos Xe-None, e non andan moi lonxe uns dos outros, por poñer un exemplo cercano.
Desde logo, o que teño claro é que este tipo de grupos non son do agrado dos máis puristas, pero calquera combinación extrema nunca resultou agradable ó principio. Penso que tanto Xe-None coma Blood Stain Child teñen o mérito de combinar bastante ben dous xéneros case opostos coma son o Pop electrónico bailable co Metal Extremo... pero.. -sempre hai un pero XD- penso que ambos grupos o poden facer mellor. De feito, recordando a Mozaiq, o anterior de Blood Stain Child, aquel deixarame mellor sensación que éste novo, tal vez debido a que o baixón a partir da metade é considerable en Epsilon; "Dedicated to Violator" é unha canción horrible, sexa do estilo que sexa, "Merry-Go-Around" ten unha línea de baixo que xa oín -atreveríame a decir varias veces- e quédase en sosa a rabiar, "La+", moi Gothenburg Melodeath, ten unha línea de guitarra xa moi oída en clones de Soilwork e In Flames, "Sai-Ka-No" coma "outro" sona un pouco fóra de lugar e deixanos cunha sensación extraña por ser un tema de "ambient-electrónico" bastante raro. Convenceríame coma EP coas 7 primeiras cancións, pero non así.
PD: teñen a un travesti no grupo?
Para bailoteos en tu bar metalero favorito... 4/10

Immortal Souls - IV: The Requiem for The Art of Death (2011)
Melodeath
Myspace
Immortal Souls é un grupo finlandés con bastante traxectoria detrás, ainda que para o público en xeral non resulten demasiado coñecidos. Sen ir máis lonxe, este cuarto disco IV: The Requiem for The Art of Death, é a primeira toma de contacto que un servidor ten con eles a pesar de que leven 20 anos co grupo.
Parece ser que son un grupo de temática cristiana, non sei se esto xogaría na súa contra dentro do mundillo do Metal Extremo, ainda que é unha cousa que a mín nin me vai nin me vén. O que me importa máis é a música que fan e teño que decir que non está nada mal. Immortal Souls decántanse por un Death Melódico que a primeira vista non sorprende en absoluto, pero que está bastante traballado. A base que toman está moi influenciada polo Melodeath patrio, no que hai riffs míticamente suecos mezclados co "feelin suomi" máis melancólico de bandas coma Insomnium, Eternal Tears of Sorrow ou Omnium Gatherum. Immortal Souls tamén comparten con estas bandas un sonido de primeira, co que se vos gustan estas tres últimas, vexo difícil que non lle collades gusto rápido a temas coma "Evil Believer", que abre o CD dunha forma xenial, "Reek of Rotting Rye" cuns punteos tamén moi "suomi" os cales se van repartindo por todo o disco, ou a máis diferente, "One Last Withering Rose", con voz limpia sonando moito máis Suomi-Heavy-Rock que Melodeath.
Típico combo finlandés de melodía-caña con dose de melancolía. 7/10

Illuminata - A World So Cold (2011)
Symphonic Power Metal
Myspace
O día en que o power-medievo de dragóns e fantasía deixou de estar de moda, xa había outra que pouco a pouco estaba cuajando entre os fans do Metal melódico, e da que moitos músicos que estaban tocando en grupos dese estilo se nutriron posteriormente, abandonando os seus proxectos que iban perdendo interés e repercusión. Falo do Power sinfónico con "toques de Gothic Metal" e cantante feminina. O que algúns deron en chamar por ahí "Chocho Metal" XD e que ten notable relevancia aínda hoxe en día en países coma España, Italia, Finlandia, Hungría ou Austria. Obviamente esta é a miña visión do asunto, e por suposto non é palabra del Señor XD pero bueno, vín moitos grupos españoles que cando se deron cuenta de que cantar sobre espadas e batallas xa non era rentable, colleron de cantante cachonda enfundada en cuero e volvéronse máis "escuros" e "dramáticos" en lugar de "happies" nos seus novos proxectos. Xusto agora acabo de ver un exemplo coa xira de Leaves' Eyes e Atrocity por España, levando a un grupo coma Diabulus in Musica, con varios ex-Dragon Lord.
Non vou decir que todo o que esteña baixo a etiqueta do Female Fronted Symphonic Power esteña mal, dentro do que cabe, houbo -máis ca hai- bos grupos deste estilo coma After Forever, Nightwish, Aesma Daeva incluso os comezos de Sirenia, Within Temptation ou Epica estaban ben. O problema vén cando o xénero se expande e empezan a surxir clones con moi pouco que ofrecer e sen excesiva personalidade. Lamentablemente, hoxe en día non paro de atoparme con este tipo de clones, e lamentablemente, ese é o caso dos austríacos Illuminata.
Bueno, diredes que nesta microreview non falei moito sobre o disco... ok ok! poido comentar que comparten musicalmente moito con seus compatriotas Visions of Atlantis, e non vou decir que os seus instrumentistas sexan malos, nin que as orquestacións esteñan realmente mal, non... non vos vou mentir...
A World so ... 2/10

Earth Flight - Blue Hour Confessions (2011)

Doom-Rock
Myspace
Se hai algún motivo polo que estivera oíndo centos (sí, centos XDD) de discos desque empezou o ano, ese era sin duda o de encontrar entre o underground aqueles grupos que pasarán sin facer moito ruído, pero que atesouraran calidade sobrada como para tumbar ás bandas míticas no seu propio terreno. Ese é o caso que me ocupa entre estes 4 últimos discos revisionados, discos de bandas que dudo que moita xente oíra, e que probablemente non pasarán do anonimato -desafortunadamente-. Co caso de Earth Flight, a sensación que tiven foi parecida á de cando descubrín a Ghost o ano pasado, tema o dese grupo, por certo, atípico, xa que pasaron de non ser ninguén a facer xiras mundiales en meses. Conste que Opus Eponymous era digno merecedor dese salto, pero esto non suele pasar normalmente, e sorprendeume gratamente que un descubrimento que consideraba "personal" -xa que non víra/lera ningunha mención a eles por ningures cando os descubrín- se convertese nun fenómeno coma o está sendo.
Digo que os alemanes Earth Flight recordáronme a Ghost por varias cuestións; a primeira é o estilo, que sen ser igual, bebe do mesmo Doom-Rock setentero; o segundo é a forma en que está feito, tanto Ghost coma Earth Flight non inventan nada novo nos seus campos, pero o cariz das súas composicións fanos ser algo fóra de serie, refacendo estilos dunha maneira personal e recoñecible; e terceiro a calidade palpable, os riffs inspirados, e as atmósferas tan conseguidas.
Agora ben, como dixen, non direi que Earth Flight son exactamente iguales que os suecos, xa que eses tomaban moito do Rock diabólico setentero de Mercyful Fate, mentres que Earth Flight parten dunha base Doom-Stoner-Hard Rock á que añaden altas dosis de ambientación melancólica. Blue Hour Confessions teletransportate dunha maneira amena ó seu propio universo e engancha automáticamente co oínte, ó que lle fai pasar por un estado hipnótico-nostálxico, no que correrán polo seu aletargado cerebro momentos de Type O Negative, Lake of Tears, Anathema ou Radiohead, ainda que eles mesmos se definen coma "unha mezcla bastarda entre Black Sabbath e Placebo" XD
Great Hour. 9/10

Gromth - The Immortal (2011)
Orchestral Black Metal
Myspace
Gromth é o proxecto de Grimd, membro de Khold que se xuntou co astro das baquetas Tjodalv, para dar saída ó universo de Metal extremo que tiña na súa mente. Segundo conta a Metal Archives, unha gran parte do que levaban creado entre 2006 e 2008 foi accidentalmente destruído, polo que, despois dun momentáneo parón, decidiron seguir con este proxecto partindo de material totalmente novo.
Non é un disco fácil de primeiras este debut de Gromth, máis que nada pola complexidade das estructuras que manexan, que asemellan máis as dunha banda sonora que as clásicas de calquera conxunto de cancións de Rock ou Metal. O cariz do álbum ten pinta de ser conceptual, e en parte recordoume ó último traballo de Septic Flesh. Ainda que éstes tiren máis hacia un Death Metal e Gromth hacia o Black, ambos discos teñen unha carga orquestal abundante, e uns esquemas compositivos que lindan máis propiamente cunha "BSO", facendo que rara vez te poidas imaxinar cómo pode seguir ou acabar cada un dos temas. Esta característica pareceume bastante mellor traballada en Gromth que en Septic Flesh; hai máis heteroxeneidade e as partes atmosféricas e metalicas estan mellor cohesionadas baixo o meu gusto. Ó estar ben hilado, esto supón alto grado de entretemento en cada escoita, cousa que non me pasou con The Great Mass, cuia envoltura caótica saturoume, sin evolucionar case a cada escoita. Con The Immortal, a sensación é a dunha experiencia "boombástica", na que os temas vanse enlazando, expandindo e/ou acortando, a veces repetindo esquemas e melodías de diferentes formas, e con cada escoita vai ganando (na primeira a mín non me chamara moito).
Polo demáis, haberá xente -os menos labrados no tema do Black orquestal- que emparente Gromth con Cradle of Filth, pero o único que é similar pode ser os rasgados de Ole. Algo parecido xa lle pasaba a Anorexia Nervosa, que moita xente catalogaba coma uns Cradle franceses, pero que pouco tiñan que ver. Tanto Anorexa coma Gromth beben de influencias moito máis clásicas que pseudogóticas e teñen un componente máis "orquestal" que "sinfónico", entendendo coma eso, un maior traballo e aproveitamento de instrumentos clásicos (sexan samples ou non, pero tanto ventos, coma harpas, timbales,... sonan bastante reales).
Auténtica banda sonora cinematográfica de Black Metal. 9/10

Flaming Row - Elinoire (2011)
Progressive Metal
Myspace
Flaming Row é un proxecto que nace da visión do guitarrista alemán Martin Schnella, persona non excesivamente conocida polos seus outros proxectos (ainda que algo me dá que seguirá sendo descoñecido logo de Flaming Row, inmerecidamente, eso sí) de crear un disco conceptual de Rock Progresivo con moita participación vocal.
Así pois Elinoire é un complexo pero dinámico disco de Progresivo que mezcla orgánicamente elementos de moitos estilos, partindo do inicial Heavy-Rock Progresivo, encontramonos dependendo do tema, con lindes máis cercanos ó Power, ó Melodeath, á Ópera Rock, ó Pop-Rock e incluso ó Country-Folk. Elinoire é un álbum variado, que nos fai pasar por diferentes estados sen que en ningún momento o oínte se resinta. A escasa inclusión de virtuosismos innecesarios que practican moitos outros grupos de Progresivo en pos dunha delicadeza compositiva amplia e coidada desde logo inflúe positivamente no resultado, ó igual que a coidada producción. Ésta, especialmente elaborada no apartado vocal e coral de todos os invitados a cantar en Elinoire.
Penso que os amantes de grupos coma Shadow Gallery e uns Ayreon menos espaciales deberían de chequear canto antes este discazo de Progresivo, que sen duda debería figurar entre os 5 mellores do 2011.
Hai pouco lín recomendacións efusivas doutro novo proxecto con moitos cantantes entre os que estaban algúns populares coma Oddleif Stensland (Communic), Kelly Sundown (Adagio, ex-Beyond Twilight...) ou Rick Altzi (At Vance, Thunderstone...) chamado Epysode, pero resultoume extremadamente aburrido e lineal, ainda que a xente parece que o está poñendo polas nubes. Esto realmente faime recordar que, queirase ou no, no Metal somos igual que en calquera outro estilo, sempre mirando e admirando o que fan os "nomes populares", e ignorando a moitos outros que os superan pero que non teñen nin tanta historia detrás nin promoción. Pois ben, eu rompo unha lanza a favor de Flaming Row e non rompo nin un toxo nin por Epysode, nin os últimos de Pain of Salvation e Dream Theater, por moito nome ou fans que teñan.
Cando os novos superan ós clásicos. Arriba Leprous, arriba Myrath, arriba Haken, arriba Flaming Row. 9/10

Darkened Souls - Tales from the Dark Path (2011)
Melodic Gothic-Doom-Death
Myspace
Darkened Souls son outros coma o foron os mencionados anteriormente Ghost, ou os mesmo Bak este ano, que non parecen ser nombrados nin tidos en conta por ninguén a pesar de irrumpir na escena finlandesa cun moi digno primeiro disco. Estes nórdicos fan unha mezcla a priori pouco innovadora entre o Gothic-Doom, moi melódico e sinfónico, no que xogan en paralelo tanto punteos de guitarra e bos riffs, con teclados atmosféricos e pianos. Por veces tamén podemos oír algunha guitarra acústica, e as voces varían entre o rasgado/growl e un limpio que nos sitúa a mediados-finales dos noventa cos traballos de Paradise Lost e Lake of Tears. Grupos dos cales, Darkened Souls se notan fans e dos cales beben, ó mesmo tempo que lle imprimen á súa música ese sentimento melancólico e frío que tan ben se lles dán ás bandas finlandesas de Doom-Melodeath coma últimamente Enthrope, Barren Earth ou Black Sun Aeon.
Os temas teñen unha duración tirando a larga, habendo varios que sobrepasan os 7 minutos, pero que en ningún momento se fan pesados, gracias a un bon traballo compositivo, que aúna ó mesmo tempo bellas melodías con tristeza e dureza.
Tal vez aínda haxa que pulir algún detalle e a producción non sexa a das bandas que están a saír recientemente dos países escandinavos, ainda que cumple sobradamente. Alomenos Darkened Souls saben facer música que se queda no oínte, e eso vale máis que outras bandas que se pagan grandes estudios pero que tocan o mesmo de sempre.
Gran debut. 8/10