Vivir en Estonia: The Night of Ancient Lights

A noite das luces ancestrales, podería ser un bo nome para un tema de Mileth, pero non, ésta é a noite do 30 de Agosto, é decir hoxe. Nesta noite, estarase permitido encender fogueiras ó largo de toda a costa báltica.

Esta celebración ten como fondo recordar que o mar é de todos, e convén coidalo. De feito, o mar Báltico non é o mellor exemplo de mar limpo, tal vez por iso os estonios non teñen unha variedade demasiado grande de peixe (parece que ser un mar relativamente "novo" tamén axuda), cousa que me chamara moito a atención cando cheguei aquí, xa que é un país con bastante costa, e supoñía que por conseguinte, con cultura mariñeira. Estar prácticamente rodeado de terra, tamén o fai máis vulnerable para manter calquer tipo de contaminación durante un tempo máis prolongado...

http://www.muinastuled.ee/

Vivir en Estonia: 25 anos do "Baltic Way"

Hai poucos días, o 20 de Agosto, foi un dos poucos, pouquísimos días festivos que temos en Estonia; este foi o Día da Restauración da Independencia, desde 1991. 

Hoxe, 24 de Agosto, non é festivo, pero os locales teñen algo que celebrar. Hai 25 anos, en 1989, estonios, letóns e lituanos uníronse nunha das maiores cadeas humanas nunca feitas para protestar contra a ocupación ilegal da Unión Soviética desde 1940, a "cadea báltica". A cadea humana, constituída por 2 millóns de habitantes dos 3 países bálticos, atravesou Tallinn, Riga e Vilnius, logrando un total de 600 km de percorrido. 

Esta ansia de volver a ser países independentes da URSS ocasionou unha resposta dura do xigante, que afirmou ser un serio desafío para o destino das xentes dos países bálticos, guiadas polos intereses dos seus líderes nacionalistas. A Unión Soviética incluso amenazou ós 3 países, indicándolles que en caso de lograr os seus obxetivos de independencia, o resultado podería ser catastrófico para eles. Debido á presión internacional e das Nacións Unidas, finalmente o asunto non pasou dahí e Rusia calmou o seu discurso, que seguía (e sigue) mantendo que non se tratou de ningunha ocupación, senón que foi un acordo bilateral cos líderes de Estonia na metade do século pasado. Ten certa gracia, xa que a URSS introduceu a miles e miles de rusos nos 3 países para traballar e vivir (conquistar), e ó mesmo tempo desterrou por exemplo en Estonia a outros tantos miles cara a terras siberianas para ser escravos. Moitos estonios teñen avós e bisavós desaparecidos durante eses escuros anos en terras rusas. O resto malviviron durante a ocupación da URSS dentro do seu propio país neses anos de comunismo extremo.

Este movemento tamén se chamou "Singing Revolution", ou Revolución Cantada, facendo alusión á protesta non violenta, e tendo como máximo exponente o Festival da Canción -ou Laulupidu-, que se celebra cada 5 anos en Lauluväljak (este ano foi un deles) e que conta con un coro dunhas 30.000 personas. Eu particularmente estiven hai uns anos neste evento, e a imaxen que tiven foi abrumadora durante os primeiros 15 minutos. Despois todo se volve un pouco máis do mesmo e acabeime aburrindo, ainda que o público (uns 80.000) escoita bastante emocionado, e incluso algúns deles tamén cantan eses temas sobre a independencia, liberdade e historias similares con lágrimas nos ollos. Supoño que é algo máis interesante para os locales que para o resto.

PD: Por certo, estiven ocupado últimamente e non andiven no blog nada, pero a partir de agora intentarei postear unha vez por semana, nos sábados ou domingos.

Vivir en Estonia: Söögiplats

Os locales estonios, amigos da juerga e da comida basura a altas horas da madrugada acaban de sufrir un duro revés: Söögiplats, o típico puesto de hamburguesas do centro de Tallinn sen hora de peche e que servía comida rápida a famentos transeúntes polo día e a ebrios partykings pola noite, cerrará nas próximas semanas.

Non hai quen non coñeza Söögiplats en Tallinn. Xusto ó lado da plaza de Vabaduse Väljak, é un punto céntrico polo que moita xente pasa. Pouco importa a terrible mala educación e desgana das súas asistentes, o puesto de comida rápida ten xente ás 4 da tarde e ás 2 da madrugada... e ás 6-7 da mañá ten incluso cola se é fin de semana. Recordo ben que para matar o tempo mentres que esperábamos o primeiro trolley de volta ó hostal, era obligada unha hamburguesa atiborrada de diferentes salsas para enmascarar a desaborida carne e complementos. Todo por non pagarlle ós impresentables "taksos". 3 euros van mellor empleados no bandullo que nos petos de ladróns sobre rodas. Un día falarei sobre esta calaña local, que nin merecen ser chamados "profesión".

Pois xa non sei cómo sobreviviran aqueles taciturnos que saciaban a fame antes de ir para cama os domingos a primeira hora, tampouco as gaviotas e palomas que sobrevolaban o puesto durante todo o verán e incluso se aproveitaban de descoidados ou de borrachos que olvidaban onde poñían as súas "maxiburguers" e friikartulid (patacas fritas). Todo un icono que desaparecerá en breves para poñer no seu lugar un edificio relacionado con temas burocráticos...

Cada vez que llo comentaba a algún local, a súa cara de asombro e incredulidade non tiña precio: 

-"Sabías que van quitar o Söögiplats?"

-"Qué dices home! Imposible! Se o jefe dese negocio debía de facer máis cartos que un ministro!", "e agora, onde vai ir a xente comer cando volve de salir na cidade?"

Fai tempo que non me paso por ese lugar, pero creo que antes de que cerre, lle vai caer unha Maxiburguer con doble de burguer, doble de queixo e doble de salsa (o que en España consideraríamos como 10 veces máis do normal) -este consello é real-, para ter un recordo como é debido do sitio... (esperemos que o recordo non sexa no baño ó día seguinte...).

Imaxe real dunha Maxiburger

Vivir en Estonia: Vastlapäev

É curioso que en Estonia, como en moitos outros países non-latinos, teñen a festividade do Carnaval, pero nun rollo totalmente diferente. Aquí o de disfrazarse non existe, nin sequera é festivo (os estonios teñen bastantes poucos días libres, a verdade). O que fán neste Martes "de carnaval" ou tamén chamado "Vastlapäev" é básicamente unha celebración en familia con comida casera.

Hai 3 cousas que non poden faltar no Vastlapäev:

 1. Vastlakukkel: é unha especie de bollo con crema (non é exactamente nata, pero é parecido). Ten un típico "sombreiro" feito coa parte darriba do pan sobre o que esparcen un pouco de azucar en polvo. Polo visto é tan habitual, que ata no traballo suele pasar que che traen a proba (alomenos polo que oín non fun o único ó que llo deron no medio do día).

2. Sopa de guisantes con carne: este plato tamén é tipico dos países escandinavos. A primeira pinta non é moi boa, pero non está mal. Eso sí, é un chisco pesado. 

3. Ir cos nenos a levalos en trineo. A veces un vé ós sufridos pais tirando dos pícaros polas rúas adiante e ata case dan pena, tirando deles coma ganado arando na horta. Ignoro cánto tempo é o normal de tirar dos nenos no trineo, pero pola cara de sufrimiento dalgún supoño que non lle foi pouco trayecto :D Eso sí, por aquí dícese que os levan sempre "encantados", xa que é unha tradición centenaria...

Tamén se suele ir a calquera pequeno montículo de neve que haxa para que os nenos suban e baixen deslizandose pola neve (cuestión máis cómoda para os pais :D). Este ano foi algo un pouco raro, xa que a estas alturas non hai neve! O normal sería que estiveramos entre -5 e -15º, pero levan 3 semanas entre -2 e +2º!

Vivir en Estonia: Cerveza

O reto A. Le Coq empeza hoxe:

Vivir en Estonia: Cerveza (I)

Era un día ou outro, pero o post da cerveza tiña que chegar... e este levoume días rematalo!

Ben, neste post vou falar das cervezas locales de Estonia, así que abride a nevera, collede esa Estrella Galicia, e disfrutade do artículo.

Recordo cando en 2006 chegara por primeira vez a este país, que me quedara absolutamente asombrado da cantidade de marcas e variedades de cerveza que había nos supermercados. Recordo tamén que, como son un gran amante do líquido elemento, me propuxera probar o maior número posible agora que tiña a posibilidade. Por suposto non no mismo día nin na misma semana... Recordo que ó final do ano, levaba unhas 57 botellas de cerveza diferentes apiladas encima da cociña, ás cales lles debería de sumar algunha máis local que non comprei no super ou non puxen coas outras. En total eu diría que nese ano, andaria por unas 65-70 clases distintas, e non foran todas as que se podían atopar no super!

Se hai algo bon no referente a que os productos de Estonia non parezan ter demasiada expansión -calidade, carencia ou chámalle x-, é que eles atraen productos de todos os países disponibles para importar. De feito, por exemplo, non hai moito probei viño de Chipre!

Así que sí, por este país teñen cervezas de prácticamente todos os países europeos (tamén vin/probei a Asahi de Xapón!), pero tamén teñen unha gama bastante amplia de cervezas locales, que incluso se incrementou desde hai 5 anos ata hoxe. E falar desta gama é o propósito do post de hoxe: aló imos coas cervezas estonias!

Básicamente podemos falar de dúas grandes cervezas estonias, Saku e A. Le Coq. Cada unha destas marcas ten unha serie de submarcas bastante considerable, así que irei unha a unha.

Como notas adicionales, poidovos decir que a maioría destas cervezas se venden en botella e lata, prácticamente todas en envases de 0'5 litros, cun precio que oscila entre os 0'80-1 € actualmente ós cales SEMPRE hai que añadir 0'08 ctms polo envase. Estes envases pódense devolver en certos puntos específicos e eses céntimos devólvense para gastar na tenda onde as mercaches en calquera cousa. Este é un bo método para manter limpa a cidade, xa que as personas necesitadas recollen cantas latas e envases ven para ter uns ctms extra. Tamén é habitual que nas casas faigan colecta de envases para levalos máis tarde a eses puntos. Tal e como está o nivel de precios comparado cos salarios aquí, asegúrovos que non está de máis gardarse as latas para facer un pequeno viaxe a eses puntos. Imaxinádevos que invitastes a 5 colegas para xuntarse na casa e cada un bebe unhas 5 cervexas/ciders (sidras). 25 latas x 8 ctms cada unha son un par de euros que che teñen para un perrito caliente outro día calquera.

SAKU
http://www.saku.ee/eng

Saku naceu en 1820 na localidade de Saku, polo Lord local Karl. Hoxe en día o 100% das accións de Saku está en mans de Carlsberg (unha das peores cervezas do mundo).

Desde 2009, Saku converteuse na cerveza líder do mercado estonio, cun 38,7% das ventas locales de cerveza.

Productos Saku (nótese que vou deixar de lado todo o que non son cervezas):

- Saku Originaal: é a marca por antonomasia de Saku. Está feita de levadura, auga e selección de malta e lúpulo. A súa producción comezou en 1993, sendo a primeira cerveza de Estonia logo da independencia. Algúns estudios de mercado dín que é a máis recoñecida e popular. Para o meu gusto forma parte "do montón de birras", que se bebe pero que non aporta demasiado. Quente é imbebible.

• Comentario comercial: Saku Originaal is a light high-quality beer with a mild taste and pleasant aroma, which Saku brews of its own yeast, water, and selected malt and hops. Saku Originaal is Estonia’s first on beer of the new era, which came on sale in 1993. With its innovative attitude, Saku Originaal has always been an active player in the Estonian beer market, a creator of new packaging and taste trends. The leading local beer is today the most popular beer brand in Estonia, “The Right Estonian Beer, which expresses the characteristics, life and dreams of Estonian men. 
• Graduación:  4.6%

- Saku Kuld: Kuld significa ouro. Non hai moito que probei unha destas e a sensación foi dunha cerveza moi do montón, cun sabor bastante lánguido e fácil de olvidar. Probablemente unha das peores dentro de Saku.

• Comentario comercial: Saku Kuld – a modern classic, the absolute elite of Estonian beers, a combination of Saku’s hundreds-of-years-old brewing traditions, and the newest technology. With a rich taste, foam, and aroma, a delicate balance of freshness and mildness characterizes the taste of Saku Kuld. The freshness comes from Nordic oat malt and velvety smoothness is added to the refined bouquet by Hallertau hops. In addition, Saku Kuld is characterized by a clear colour and thick firm foam. Saku Kuld is sold in unique bottles with a relief of the Saku arms.
• Graduación:  5.2%

- Saku Valge/Stuttgart?: Esta cerveza xa non a puiden atopar nos supermercados, e na páxina oficial de Saku está desaparecida, polo que intúo que foi unha das sacrificadas por baixas ventas (e tamén polo extenso catálogo de cervezas da marca, supoño que estarían a probar novas marcas e quedaríanse coas que a xente compra). Dicen que puido cambiar de nome a Saku Stuttgart, pero ahí xa me perdo. O estilo é rubia-tostada con apariencia "nublada".

•  Comentario comercial: Das Echte Hefeweizen Stuttgart, or simply Saku Stuttgart, is a genuine wheat beer inspired by German brew masters – an unfiltered hazy beverage for the experienced beer lover. This is exactly the type of soft-tasting beer with a hint of sourness and rich aroma that is adored by Bavarian men in the south of Germany. He who has learned to appreciate the special taste of wheat beer may confidently consider himself among the crème de la crème of beer lovers. Besides its unique taste, another peculiarity of wheat beer is that it is generally not filtered. Therefore, wheat beer includes more grain particles than a traditional lager-style beer, which gives it a distinctive cloudy appearance and a softer taste. Before serving, one should shake the bottle gently, to allow everything worth enjoying to reach the glass.
• Graduación:  5%

- Saku Rock: unha das máis populares dentro da marca Saku. O sabor é algo máis intenso que Saku Original, pero sólo un pouco máis. Goza de moita popularidade tamén, chegando a patrocinar eventos locales. A relación calidade/precio pode situala nos primeiros postos da marca Saku.

• Comentario comercial: Rock is something more than just a beer. Rock is a lifestyle. Rock is a badge that expresses your independence and self-confidence and your positive rebellion against everyday routine. With its alternative communication language and amazing prizes (Hummer, Trip via Route66, Ford Mustang, Bikes, Segway etc) Rock promotions have always a high participation rate. In Baltic Brand Award contest, Rock was voted as a best Estonian Brand in 2004.
• Graduación:  5.3%

- Saku Mõdu: este é o tipo de cerveza con total aroma e sabor a mel de Saku. A mín faiseme moi empalagosa, pero tamén coñezo a un bo número de xente (toda local, eso sí) que gusta dela. Eu diría que está no borde do que eu chamo Cerveza, porque o sabor é finalmente moi diferente, pero bueno...

• Comentario comercial: King of fermented beverages, cooking traditions which go back to the beginning of civilization. Legend has it that ragweed, a pledge of immortality of the gods of Olympus, was none other than honey. Scandinavian peoples believed that the ancient honey lies the power of wisdom.
  The grand popularity of honey and preserved in the Middle Ages, when the honey flowing river in the royal courts, in the castles of aristocrats and monasteries. At that time, as the common people satisfied his thirst for cheap wine and beer, honey has become a celebratory drink, accompanied as international negotiations, and family celebrations.
  Saku Õlletehas Mõdu honey produced in the 20s and 30s of the last century. In the production of a new Mõdu used historically preserved data among various recipes preserved in the world of honey have tried to find the one most authentic Estonian drink, the main component of which is the honey.
  Mõdu fit to set the mood as national holidays and during the summer parties. This is a drink for the festivities. Saku Mõdu - a traditional fermented drink with honey flavor, alcohol content 4.0%.
• Graduación:  4.0%

- Saku Hele: Foi un descubrimiento reciente, xa que a mín me gustan as cervezas máis ben tirando a amargas, e a maior parte que me fun encontrando son de sabor bastante light. Ésta conserva a amargura e certo sabor a malta, a pesar de non ter demasiada graduación (cousa difícil de encontrar por aquí incluso con cervezas tostadas ou negras). Definitivamente a miña preferida de Saku.

• Comentario comercial: Saku Hele is a light special brew with a strong taste of hops and a pleasant aroma, which has been developed together with Czech master brewers. Saku Hele is brewed according to one of Saku’s oldest recipes in honour of Valerian Baggo, the lord of Saku Manor, who established a truly industrial brewery from the manor’s small brewery.
• Graduación:  5.2%

- Saku Tume: O caso das cervezas escuras estonianas é algo ó que non estaba acostumbrado. Normalmente a tostada ou negra significaba maior graduación para mín, pero aquí a veces teñen tanta ou menos que as cervexas normales. Este non é o caso de Tume, ainda que pouco se lle nota o alcohol. Ten unha cor entre vermello escuro e marrón, sabor tirando a dulce, con toques de pan negro. Non é o meu estilo, pero non creo que esteña mal.

• Comentario: An old style dark lager. Brewed since 1960.
  Saku Tume is special dark brew with an excellent dark colouring and rich taste. For the preparation of Saku Tume, in addition to pilsner malt, Munich and caramel malt, as well as sugar. A long lager period ensures a balanced taste and fragrance bouquet for Saku Tume.
• Graduación: 6.7%

- Saku On Ice: Unha das poucas que se vende en botellas de 33 cl. Realmente é unha das de Saku que menos sabe a cerveza. Non sólo pola súa apariencia, senón que tamén polo seu sabor parece máis ben un refresco que outra cousa. Desde logo, non o tipo de cerveza que aconsellaría a un amante deste sacro brebaxe.

• Comentario comercial: Saku On Ice is a beer with a truly mild taste which is achieved through a special production process during which the temperature of the beer will be cooled down close to freezing point. A unique pull-off cork is used on Saku On Ice which makes the opening of the bottle significantly easier. Thanks to its mild taste Saku On Ice is an ideal thirst quencher on a warm summer day, on outdoor events or picnics.
• Graduación:  5%

- Taurus: Ata o dagora todas as cervexas se podían atopar tanto en lata coma en botella, incluso nalgunhas ocasións, sabendo extrañamente mellor en lata (?) ou costando menos en botella (cousa que nunca entenderei, sendo os mesmos cl.). Con Taurus, chegamos ó punto da Estonia profunda, a Estonia alcoholica que gusta de beber cerveza barata en envases de plástico, incluso en envases de plástico de 2 litros (sí! coma a coca-cola). Recordo especialmente a Taurus por ser unha das cervezas que máis resaca me deu (por aló de 2006) e que procurei evitar desde entonces. Recordo un sabor bastante forte e bastante malo. Eso sí, daquela vez fora en envase de plástico, non sei se tivo que ver. Encontrarémonos con Taurus 7% e Taurus 10%.

• Comentario comercial: Saku had brewed strong beers for decades. In 2004 brewmasters completed old formulas and nowadays Taurus is one of the most popular bock typed beer in Estonia. Saku brews it of its own yeast, water, and selected malt and hops to gain high foam and excellent aroma.
• Graduación:  7%
  

- Saku Presidendi: Cada vez que vexo unha botella de 2 litros de Presidendi acórdome de 2006-07 e cando nos xuntábamos para beber algo barato afóra mentres a neve estaba ó noso redor. Outra cerveza barata e con pouquísima graduación que se "bebe". Hainas de 8 e 10 grados tamén, pero non as probei, tal vez escarmentado da Taurus. Recordo que a botella verde, de 4.2% era a maneira máis barata de facer botellón e beber algo asequible para a nosa economía. Eran unhas 25 coronas (1'70 € ). Light e fácil de beber, sen moita máis historia.

• Comentario comercial: Its light taste and airy foam make Presidendi Pilsner an excellent thirst-quenching beer. Whether it's a scorching summer day, a night at the sauna or a succulent feast, this amber fluid is a companion that knows how to behave. Tenderly malty, it is a smooth light beer that can also be enjoyed in front of the TV when it's time to lean back and relax.
• Graduación:  4.2% / 8% / 10%

- Saku Pilsner: Creo que é unha versión parecida á Saku Presidendi Pilsner (se non a mesma, cousa que a veces dudo vendo que a pesar da variedade, o sabor non é moi diferente entre certas marcas). Non a probei, pero non creo que o faiga.

• Comentario comercial: Saku Pilsner is a classic Pilsner-style lager beer with a crisp hoppy flavour. First crafted by Czech brewmasters several centuries ago, Pilsner-style beers have become the most popular variety of beer in the world today. Saku Pilsner has the lowest alcohol content in our range, at 4.2% ABV. This beer is brewed especially for those beer lovers who enjoy a lighter beer with no compromise in its satisfying, hop-rich taste.
  Saku Pilsner is perfect and refreshingly crisp on a hot summer’s day, and works equally well as a satisfying thirst-quencher at mealtimes. It is brewed using only water, hops, malted barley, and Saku´s own yeast.
• Graduación:  4.2% 

- Saku Porter: Non hai moito probei esta nova variedade de Saku, e deume gusto por fin ver unha variedade de cerveza negra que tiña un porcentaxe de alcohol alto, e que é bastante bebible. O sabor é malteado pero con certo toque dulce e chocolateado, difícil encontrar tanta graduación cando se degusta.

• Comentario comercial: The most delightful way to enjoy Saku Porter would be in front of a fireplace or in candle light during those long and dark winter nights. This beer keeps you warm all through the coldest time of the year. Saku Porter is the ideal accompaniment to roasted meats and game. The fact that porter is also perfectly suited to light various desserts, especially those containing chocolate, may not be that commonly known. The ideal serving temperature for Saku Porter is rather high, 12–14 °C, a typical quality for dark beers. Saku Porter, a unique dark beer with strong taste, is brewed of water, caramel, light and coffee malts, hop and yeast, however, only once a year – for Christmas. Similarly to classical porters, Saku Porter is a strong (alc. 7.5 % of volume) full-bodied beer. A special jewel to Saku Porter is its high, rich, brownish foam.
• Graduación:  7.5%

- Saku Manchester/Le Mans/Dublin (Saku World Beers): Manchester é a cerveza vermella de Saku. Empezou a ser comercializada non hai moito tempo, xunto con Dublin e Le Mans (e Stuttgart? ou Stuttgart é a mesma que Le Mans? ou algunha delas saleu da desaparecida Saku Praha? un xa se fai un lío entre tanta variedade tan parecida -decindo esto igual me gano algún enemigo por aquí XD). De todos xeitos, Manchester/Dublin/Le Mans son versións locales de outras cervezas internacionales, como podedes intuír Manchester refírese a unha copia da cerveza vermella británica (non está mal, pero un pouco light), Dublin tira a un tipo de cerveza irlandesa, e Le Mans hacia a francesa. Non probei a Dublin e a Le Mans non me gustou, pero hai moito que non a testeo.

• Comentario comercial Manchester: The Taste of Manchester or Saku Manchester for short is a classic slightly sweet light red beer brewed following the finest traditions of English brewmasters. In England this beer is called ale and every respectable traditional English pub has this type of mild red beer at the top of their beer menu. Saku Manchester gets its English accent from light and caramel malt and aromatic hops that together make the beer sweeter and give it its red colour. Characteristic to English ale, Saku Manchester has a low carbon dioxide level.
• Graduación: Manchester - 4.2%

• Comentario comercial Dublin: The Cream of Dublin has a mild, mild-flavored dark beer brewing is a model for the braver Ireland champions achievements. Similar creamy mousse with sweet undertones of a pint of beer served in a respectful in every Irish pub. Net experience for all armours.
• Graduación: 4.2%

• Comentario comercial Le Mans: Bière de blé classique Le Mans, or in short - Saku Le Mans, is a light wheat beer with a hint of fruit. It is brewed according to the traditions of French brewmasters and its mild flavour is spiced with banana and citrus aromas. As with other classic wheat beers, Saku LeMans is also unfiltered. This type of aromatic wheat beer is quite common in France, where the local brewmasters have followed the fine art of fellow brewers in Germany and Belgium and interpreted that art elegantly to their liking. Compared to the classic wheat beers, Le Mans is easier on the palate, milder flavoured, more aromatic and has obvious notes of citrus in its taste. Saku Le Mans is ideal before a main dish or as a light aperitif accompanied by a selection of cheeses or fruits. The aromatic wheat beer is a great alternative to discover, but it’s probably most suited to those beer enthusiasts for whom a hop lager might be too bitter and hard to drink.
• Graduación: 4.2%

- Saku Kodu Old: Hai pouco tempo que se empezou a comercializar esta nova cerveza, e coñezo xente que está encantado con ela. Eu recordo de probala, e penso que tiña certo toque a hidromiel, pero por algún motivo non recordo especialmente o sabor. Hei de darlle unha oportunidade dentro de pouco.

• Comentario comercial: Saku Koduõlu (Homebrew) is a full bodied and tasty lager brewed in the tradition of the old masters. This is how beer used to taste when our forefathers brewed it on their farms and when each man was proud to brew his own. And this is how many of us remember the beer our grandfathers used to make for quenching the thirst while saving the hay of a hot summer's day. What makes Koduõlu special is its taste - sweetish, sour and containing very little hops. As a real homebrew is never filtered, yeast particles make the beer look foggy and add roundness to the taste. Warm fermentation yeast is used for homebrew, which is similar to ordinary "baker's yeast" used in making beer with maltose at home. Otherwise, Saku Koduõlu is brewed as it has been since the beginning of time - from mashing the malt to fermentation.
  For the authentic homebrew taste, Saku uses barley and wheat malt in making Koduõlu. The finishing touch is added with dark malt, which makes the beer a little darker and adds a roasty touch to its taste.
• Graduación: 4.8%

-Karl Friedrich: Esta cerveza descubrina non hai moito debido ás ofertas coas que a están anunciando desde hai un mes (uns 60 ctms por botella de 0'5 ltr.) e a verdade é que si sigue a ese precio como o leva facendo desde hai un par de meses, en relación calidade/precio pode subir enteiros. Non é unha maravilla, pero está entre as normales-bebibles. O sabor desta rubia é amargo e o cambio de lata-botella non é excesivo (incluso en lata é máis cara, sexa con oferta ou sen oferta, cousa que non acabo de entender).

• Comentario comercial: Karl Friedrich, or just Karl to his friends, is a simple pale lager with historical taste, boasting the delicious flavour of hops and the brew master’s pure spirit. It was brewed in honour of Karl Friedrich Rehbinder, the founder of Estonian beer culture and of Saku Brewery. Karl is a real beer, exactly as genuine Estonian beer used to be for centuries before modern times. There is no innovative crystal filtration or luxurious aroma bouquet, no posh hop cultivars or trendy freshness. This beer only includes barley malt, water, hops, yeast and the experience gathered by Saku brew masters over centuries. Traditional raw materials and brewing technologies create a beer that combines the bitterness of hops and the sweet hint of barley malt. A genuine and pure taste to be enjoyed by those who appreciate the charm of simplicity.
• Graduación: 5.0%

 

Logo temos ese tipo de cervezas que son máis ben refrescos, algo así como mixtas. Saku ten Radler, totalmente con sabor a Mixta. e tamén ten DLight, pero deixo ambas de lado, porque xa non as considero cervezas en sí mesmas, ademáis quedoume un post longo de caray.

Próxima entrega:
A. LE COQ
http://www.alecoq.ee/eng/

Vivir en Estonia: Traballo

Hai tempo que a xente me está a preguntar por cómo me cambiou a vida cun novo traballo, o certo é que o cambio é grande. Non foi tan sólo un cambio a nivel de traballar nalgo totalmente novo, senón que tamén hai que añadir o factor de vivir nun sitio totalmente novo, con nova xente ó meu redor, novo idioma, novos hábitos, novas formas de facer as cousas...

Hei de dicir que tiven relativamente bastante boa sorte, xa que conseguir traballo nun lugar tan lonxano logo de 2 semanas e 2 entrevistas de traballo é algo inesperado.

Cómo é un día normal agora mesmo para mín?

Pois ben, suélome levantar á intempestiva hora das 7:45 AM, bueno, mellor dito, solía, porque a partir de mañá poido durmir unha hora máis. E menos mal que vivo a 15 minutos da oficina, non quero pensar a que hora tería que levantarme se vivira en Mustamäe coma no 2006-2007. E xa non digamos en Pirita (onde está o famoso monasterio de Pirita e a principal praia de Tallinn). Actualmente estou no centro, bordeando con Kristiine, ainda que tampouco o teño moi claro, que non son moi bon en orientación XD 

Como decía, ata a semana pasada, entraba ás 9 e saía ás 17:30, ainda que dentro de pouco salirei ás 18:30 entrando ás 10:00.

 

Ata o dagora sempre estivemos con temperaturas baixo cero, ainda que pouco a pouco foron subindo desde os -20 / -10 de febreiro ata os -7 / +2 nos que andamos agora. Ainda que parezca mentira, eu case prefería os -15, xa que coas novas temperaturas, a neve pouco a pouco vaise derretindo e o hielo empeza a ter unha capa de auga polas aceras coa que o difícil é manterse en pé. Xa levo 4 caídas e numerosos sustos pro-caída nos últimos días XD En fin, esperemos que esta etapa pase rápido, xa que a cidade tamén está bastante fea, con esa especie de neve-barro nas carreteras que dá unha imaxe como de suciedade. 

Unha das cousas ás que máis me costa afacerme é a dos desaiunos fortes. Cando o meu habitual desaiuno era un iogur ou cereales e si se terciaba, unha taza de café, aquí os meus desaiunos son de prato moitas veces, ainda que últimamente estou cambiándoos por iogures cando poido, porque o meu corpo non acepta grandes cantidades polas mañás segundo me levanto. Por exemplo, o outro día tiven de desaiuno spaguetti cun zanco de pito! :D Logo, tampouco estou acostumbrado ás cantidades industriales de café que aquí se toman, penso que cando lles dixen por primeira vez que sólo me encheran o tazón pola metade ou menos se quedaron sorprendidos XD Sabía que os finlandeses eran uns dos maiores consumidores de café do mundo, pero os estonios non lles andan lonxe... mañá, tarde ou noite, pode ser normal tomarse un tazón de café, non taza, non... "tazón de colacao"! XD

Entendo que logo do desaiuno pasan horas ata a próxima vez que se come, pero a veces case prefiro esperar XD 

Unha vez que chego ó traballo, o habitual é darlle ó ordenador e empezar a poñer contraseñas, dúrame coma uns 5 minutos poñer todas as contraseñas necesarias, xa que cada un dos 7 programas que utilizamos esixe que a poñamos, incluso o teléfono en caso de ter chamadas de clientes ten o seu código e debemos "decirlle" qué vamos facer en cada momento con códigos especiales (lunch break, e-mail work, short break, utilitary break, coaching time, etc). Eso é unha das cousas que máis me sorprende e fastidia, parece que esteñamos controlados ó máximo, temos clave de acceso para calquera cousa que faigamos, e todo está medido en minutos. Está ben ese control (cousas dos métodos alemanes... sí, a empresa é alemana!), pero a veces é excesivo. Aparte do das claves, temos unha tarxeta electrónica para entrar e salir en diversos lugares, polo que os supervisores saben en cada momento do día onde estamos e os minutos e segundos que pasamos nese lugar. É un pouco coma un Gran Hermano dentro da empresa, non me extrañaría que nos vigilaran tamén con cámaras...

Con tanto secretismo, non é raro que ó principio do entrenamiento e á hora de firmar o contrato, nos fixeran tamén firmar unha cláusula de que non podemos decir nada do que facemos dentro ou dos métodos que se utilizan dentro da empresa. Por algo intento evitar tamén aquí decir o nome da empresa ou a subsección na que traballo, non vaia ser que os do Gran Hermano localicen o meu blog...

Para que vexades o secretismo da cousa, estanos prohibido levar ó traballo o móvil. Temos unha taquilla onde debemos deixar o móvil en mute, e sólo podemos velo nun dos 2 descansos de 12 minutos (contados) que temos ou na media hora da comida. A razón que nos deron é que non se poden levar aparatos que permitan grabación ou saquen fotos dentro do lugar de traballo. Ainda que eso non é o máis flipante. O máis surrealista é que non permiten que leves carteira. Deberala deixar co móvil na taquilla. O motivo é que non se poden ter tarxetas de crédito por se acaso fas algo raro con elas (?).

Con respecto ó meollo do traballo máis ou menos o que faigo está relacionado coa atención ó cliente de licencias informáticas. A maior parte do tempo está dedicado a contestar mails básicamente, ainda que de vez en cando tamén temos chamadas. Nesta época non son demasiadas, entre 5-15 por día, xa que é temporada baixa. Parece que a temporada alta será de Septiembre a Navidades. Veremos si ainda estou daquela aquí XD porque tampouco é que me apasione o mundo das relacións directas cos clientes e menos relacionado con licencias de software.

No traballo o ambiente é xeralmente positivo, e as chamadas de xente cabreada son as menos. Somos uns 20, entre os que hai uns 4 supervisores e uns 4 "jefes" que non teñen contacto cos axentes, senón cos supervisores. Logo está o jefe jefe, que chega cando lle dá un pouco a gana e se vai tamén cando lle dá a gana (cousas de ser jefe :D). O tío cáeme ben, o típico jefe enrollado, bastante novo, non creo que chegue ós 40, e ten unha coleta ainda máis longa cá miña. Dentro de pouco parece que se vai ir para Rumanía, como jefe doutro proxecto parecido.

Non hai moito estíveno falando con algún que empezou ó mesmo tempo ca mín, curioso que certas empresas grandes localicen os seus centros de atención ó cliente en lugares coma Rumanía ou Estonia, ambos países entre os 5 da cola de Europa en relación á renta per cápita.

Logo o cachondeo é cando nos dicen a nosoutros que debemos otorgar un "servicio de alta calidad e que otorgue valor ó consumidor", tal e como reza o márketing da compañía. Logo eles localízanse nos lugares máis baratos posibles, e teñen atendendo ás líneas inglesas, alemanas e italianas a xente estonia e rusa (e un exipcio moi majo), á linea española a un peruano, gracias a que chegaron un par de franceses, teñen xente do país para atender a  Francia, e as líneas suecas, noruegas e finlandesas están "temporalmente non dispoñibles" e obligan ós clientes a se queren ser atendidos, que o sexan en inglés.

Seriamente, qué sueco, noruego ou finlandés querería trasladarse a Estonia para ganar 4 veces menos que sendo albañíl no seu país??? Esas líneas están "indefinidamente" non disponibles, en realidade. Ahí está a "alta eficiencia e alta calidade de servicio" dunha gran multinacional alemana que ten 63.000 traballadores por todo o mundo... deixando a 3 dos países máis potentes de Europa sen atención ó cliente na súa língua...

Xa oín algunha voz dalgún xefe decindo que "temos que ser eficientes ó máximo" xa que se non, o proxecto pódese ir ó garete e a multinacional para a cal traballamos pode elexir outros traballadores noutro lugar... sí... en dónde? Albania? Kazakistán? porque xa non quedan moitos países na lista dos menos pagados.

Hai pouco o exipcio estívome falando que conocía a un tipo que facía o mesmo traballo que nós en USA, él estaba especializado en 1 dos 7 programas que temos nós, e o seu salario era como 4 ou 5 veces superior...

En fin... logo outra cousa que non me esperaba é que semanalmente temos exámenes! Duran uns 15 ou 20 minutos e tratan sobre o noso traballo, creo que se ó final do mes obtés unha puntuación media superior ó 85% danche un bonus... espero que non empecen a restar se non acadas esa cifra XD

Logo, o sistema polo cal a multinacional que tén contratados os servicios da nosa multinacional (que quede claro que son 2 empresas, a nosa é unha multinacional de RRHH e a outra é unha multinacional de software), é absolutamente hipócrita e falso. Ou polo menos eu o entendo así. Parece que os resultados os miden pola satisfacción do consumidor, pero dun xeito irreal, xa que mandan as encuestas sólo cando creen que vai haber un resultado positivo. É gracioso, porque a maior parte dos consumidores non están especialmente satisfechos, pero a empresa móvese en niveles de satisfacción xeral do 80-95%, sendo o mínimo a alcanzar sobre o 80% (é un pouco raro de explicar, así que vou pasar delo XD).

Xa me pareceu extraño cando nos primeiros días de entrenamiento oía decir ós que traballaban ahí que a xente non suele durar moito nese curro, parece que as vacantes que deixaron para entrar os novos foron de xente que estivo 4 meses un, outro menos de 1 ano... e os "antigos da empresa", aparte dos xefes, son os que levan 2 anos ahí. Cheira raro, non?

Eu pola miña parte penso que seguirei intentando buscar algo máis, o malo é que cando chego á casa non teño excesiva gana de meterme en internet a buscar traballos e empresas, e o tempo non chega a case nada... o dito, menos mal que non vivo lonxe da oficina, senón sí que sería literalmente traballar, comer e durmir XD

PD: Este post vai dedicado a Ali e Dana, que me rallades con que non comento nada do que faigo XD Hala! aquí vos deixei pa ler! XD

Vivir en Estonia: Precios

"Lonxe quedaron aqueles tempos nos que Estonia era un país de precios asequibles". Eso foi o que pensei na miña volta ó país en 2011, e poidoo confirmar no 2013.

Cando vivín neste país báltico en 2006-07 non era así. Tampouco era a bicoca que moitos se pensaban, pero sí que en xeral podía comentar á xente de España que máis ou menos todo era "un pouco máis barato" que alí.

Desde esa, Estonia ingresou no euro, e todo se incrementou á alza, pero dun xeito máis exponencial do "normal". A sensación que tiven neste último par de anos foi que Estonia se quixo "norteuropeizar". Para empezar, subindo as taxas para ofrecer novos servicios. Por exemplo, a partir de Abril ou Maio, todos os residentes en Tallinn, que alberga a maior parte de población do país, poderán viaxar completamente gratis en calquera medio de transporte público; tranvías, trolleys ou buses. Logo tamén ofrecendo Wifi gratis en moitos lugares, haino na maior parte das cafeterías, centros comerciales e terminales. Desde logo se dalgún xeito creceu Estonia foi a través do fomento tecnolóxico, xa que o país carece prácticamente de recursos naturales.

Todo esto sona moi bonito, pero hai un factor que impide a Estonia ser un país completamente "nórdico": os salarios. O salario mínimo está agora mesmo en 320 euros (ollo que cando chegara eu en 2006 estaba en 191!). Sólamente superados por países coma Rumanía, Bulgaria, República Checa e os outros dous bálticos dentro do continente. Realmente hai familias que o pasan mal para chegar a fin de mes, e coma en España, o normal é que os fillos non se vaian das casas ata moi tarde (ó contrario que en Finlandia, por exemplo, que ata o Estado creo que dá axudas para emanciparse).

Se a estes salarios, unimos uns precios que agora mismo SUPERAN á media española, prácticamente en calquera producto, os estonios están jodidillos. Sí, lestedes ben, Estonia agora mesmo para moitas cousas é máis cara que España.

Cando vou ó Super, flipo en colores cos precios dun país que hai escasos anos era asequible na cesta de compra. Era de esperar que en cousas que importan, como por exemplo o brócoli (que importan de España e Italia, coma a maior parte da fruta/hortalizas), os precios lóxicamente sexan maiores... pero que unha cabeza que no Gadis costa 0'50€ aquí coste 3'30€ é superesaxerado.

Xa me pareceu un roubo cando quixen facer 5 fotocopias a color do currículum (un dos primeiros días) e me atopei que me clavaron... ollo! 3'80€!!! pero é que a lista é larga... moitas das cousas comunes que suelo atopar nos supers en Galicia aquí están un 10-50% máis caras. No caso de cousas importadas a veces están o doble... pero o caso é que hai moitas cousas importadas, xa digo que excepto certos productos, coma os lácteos ou a carne ou salmón, o resto suele vir de fóra do país. Eso ten a súa parte positiva, xa que aquí nun súper normal pódense atopar productos de moitas partes de Europa, o cal é máis ca interesante. 

O tema da roupa tamén é bastante caro se un non vai a tendas de segunda man (que aquí vexo que son máis populares que en España, penso que vendo o poder adquisitivo xeral é algo normal). 

En fin, que non vos pensedes que por ser un país relativamente desconocido e con salarios máis baixos que España vos vades atopar cunha ganga á hora das compras ou vivir tendo un sueldo dentro de Estonia. 

Para rematar, vouvos deixar un producto que moitos reconoceredes.... comparad y bebed todos de él... ou mellor no.. ainda que sexa unha delicatesen española XD

Gran Duque - 2011 = 2'69 €

 

Gran Duque - 2013 = 3'29 €

Vivir en Estonia: Flores

Ontes 8 de Marzo foi o día da muller traballadora, e con él recordei unha das cousas que xa me chamaran a atención hai anos sobre Estonia: a fixación coas flores!

No traballo era normal ver a mulleres portando cada unha unha flor, e non sólo a xente se regala flores por ser ese día, senón tamén en cumpleanos e demáis celebracións, polo que é factible que un día calquera un observe a algunha rapaza pola rúa cunha flor na man. Eso probablemente signifique que esteña de cumple ou teña un aniversario co mozo ou algo do estilo. 

 

"Flower Market" en  Viru Gate. 

Xa hai anos me sorprendera toparme con tantas floristerías, pero en datas coma ésta do 8 de Marzo ver a case todas as mulleres portando unha flor ou un dulce (tivemos dulce gratis no traballo!) é cando menos curioso. Ata un compañeiro me recriminou que non comprara flores para ningunha muller durante o transcurso do día! pero qué vai ser esto! XD

Falando do traballo: hai un ruso alí que se apellida "Panfilov"! XD

Vivir en Estonia: Manifest Eestimaa rahvastele (Día da Independencia En Estonia)

Hoxe toca un pouco de cultura xeral XD

O pasado 24 de Febreiro tivo lugar o día da independencia de Estonia (Manifest Eestimaa rahvastele), un festivo nacional do que vos poido explicar un pouco de qué trata:

Foi durante a I Guerra Mundial, co avance das tropas alemanas frente as rusas, cando o 24 de Febreiro de 1918 se declara a independencia de Estonia, ainda que non foi aceptada por Alemania como tal. Non sería ata o 11-14 de novembro de 1918 cando os alemanes formalmente entregan o poder político a Estonia para ter autogoberno. 

A verdade é que lido o manifesto ten certas peculiaridades interesantes, nótase certo resquemor incluso... nótese por exemplo a frase: "Una lucha sin precedentes entre las naciones ha aplastado los dimientos podridos del imperio zarista ruso" ou "El sudor y la sangre derramada por nuestros antepasados ​​por este país exigen esto de nosotros".

Aquí tedes a versión en castellano:

MANIFIESTO AL PUEBLO DE ESTONIA

En el curso de los siglos nunca el publo estonio perdió su deseo de independencia. De generación en generación se ha mantenido la esperanza escondida de que, a pesar de la esclavitud y la opresión de los invasores hotiles, el tiempo vendría para Estonia "cuando todas las astillas, en ambos extremos, se deshagan en llamas" pero tambén cuando "Kalev vuelva a casa y traiga la felicidad a sus hijos."

Ahora llegó el tiempo.

Una lucha sin precedentes entre las naciones ha aplastado los dimientos podridos del imperio zarista ruso. Por todas las planicies sármatas, una ruidosa anarquía se está extendiendo, amenazando con abrumar a su paso todas las naciones que viven en el antiguo Imperio Ruso. Desde el oeste los victoriosos ejércitos de Alemania se acercan, con el fin de reclamar su parte de la herencia de Rusia y, sobre todo, para tomar posesión de los territorios ribereños del Mar Báltico.

En esta hora, el Consejo Nacional estonio, como representante legal de nuestro tierra y pueblo, tiene, en acuerdo unánime con los partidos políticos y organizaciones democráticas estonias, y por fuerza del derecho de autodeterminación de los pueblos, consideró necesario tomar las siguientes medidas decisivas para definir el destino de la tierra y del pueblo estonio.

ESTONIA,

dentro de sus fronteras históricas y étnicas, está declarada a partir de hoy

LA REPÚBLICA DEMOCRÁTICA INDEPENDIENTE.

La República independiente de Estonia debe incluir Harjumaa, Läänemaa, Järvamaa, Virumaa, con la ciudad de Narva y sus alrededores, Tartumaa, Võrumaa, Viljandimaa, y Pärnumaa con las islas del Báltico de Saaremaa, Hiiumaa, Muhumaa, y otras donde los estonios están asentados desde hace años en gran mayoría. La determinación final de las fronteras de la República en las áreas fronterizas de Letonia y de Rusia será efectuada por el plebiscito después del término de la actual Guerra Mundial.

En las áreas arriba referidas la única suprema y organizada autoridad es el democráticamente apoyado Comité de Salvación estonio creado por el Consejo Nacional de Estonia.

La República de Estonia desea mantener absoluta neutralidad política hacia todos los Estadosy pueblos vecinos y espera que ellos respondan igualmente con total neutralidad.

Las tropas militares estonias serán reducidas al temaño necesario para mantener el orden interno. Los soldados estonios sirviendo en las fuerzas armadas de Rusia serán llamados de vuelta a casa y desmovilizados.

Hasta que la Asamblea Constituyente estonia sea elegida por medio de elecciones generales, directas, secretas y proporcionales, y se reúna para determinar la estructura constitucional del país, toda la autoridad ejecutiva y legislativa permanecerá en las manos del Consejo Nacional de Estonia y del Gobierno Provisional estonio creado por él, cuyas actividades deberán ser orientadas por los siguientes principios:

1. Todos los ciudadanos de la República de Estonia, independientemente de su religión, origen étnico, opiniones políticas, gozarán de igual protección de las leyes y tribunales de la República.

2. Todas las minorías étnicas, rusos, alemanes, suecos, judíos, y otros residentes dentro de las fronteras de la república, tienen garantizado el derecho a la autonomía cultural.

3. Todas las libertades civiles, la libertad de expresión, de prensa, de religión, de reunión, de asociación y la libertad de huelga, así como la inviolabilidad de la persona y del hogar, la voluntad irrefutable efectiva en el territorio de la República de Estonia y en base a las leyes, el Gobierno debe poner en práctica de inmediato.

4. El gobierno provisional se dio a la tarea de organizar los tribunales de inmediato para proteger la seguridad de los ciudadanos. Todos los prisioneros políticos deben ser liberados inmediatamente.

5. A los gobiernos locales de las ciudades, las regiones y los municipios se les insta a proceder de inmediato a su puesto de trabajo, que fueron detenidos violentamente.

6. Para el mantenimiento del orden público, las milicias populares, subordinadas a los gobiernos locales, deben ser inmediatamente organizadas y creadas en las ciudades y zonas rurales organizaciones de autodefensa de los ciudadanos.

7. El Gobierno Provisional se encargará de elaborar, sin demora, sobre amplia base democrática, proyectos para resolver el problema agrario, y los problemas de trabajo, suministro de alimentos y las finanzas.

¡ESTONIA!

¡Estás en el umbral de un futuro esperanzador en el que debes ser independiente y libre de determinar y dirigir tu destino! Hazte con la construcción de una casa, regida por las leyes y el orden con el fin de ser un digno miembro de la familia de las naciones civilizadas! Hijos e hijas de nuestra nación, unidos como un solo hombre en la sagrada tarea de la construcción de nuestra patria! El sudor y la sangre derramada por nuestros antepasados ​​por este país exigen esto de nosotros, nuestras generaciones futuras nos obligan a hacerlo.

Que Dios te cuide
Y ampliamente bendiga
Porque tú eres para siempre
Mi querida patria!

¡Viva la República independiente y democrática de Estonia!

¡Viva la paz entre las naciones!

El Consejo de Ancianos del Consejo Nacional de Estonia
Tallinn, 21 de febrero 1918

 Así pois, neste 2013 celébrase o 95 aniversario da República Independiente de Estonia. 

Ese día foi xusto o Domingo pasado, e ainda que non salín para ver qué se cocía no centro, puiden ver pola tele un montón de xente coas súas respectivas bandeiras nacionales, e os típicos desfiles militares. Supoño que non habería moitos rusos por ahí, pero tamén supoño que ese ánimo revanchista de dita etnia que se deu en 2007 co traslado da estatua do soldado caído ó Cementerio Militar de Tallinn xa está case olvidado. Por se non sabedes desta historia, aquí vos deixo un resumen, que por certo me tocou vivir en propia persona. Eses días había moita xente asustada, algúns pensaban incluso que desembocaría nunha guerra civil. Fíxose unha Ley Seca, rusos habitualmente chorando ó pasar ó lado da antiga ubicación da estatua, roubos, disturbios, pánico... mandáronnos mails incluso desde a Universidade para non salir do Hostal durante 1 semana-10 días,, e ata estudiantes rusos e estonos nos intentaron convencer desde o mail principal do programa erasmus de posicionarnos. Xa me diredes qué gana a xente con spamear ós estudiantes internacionales coas súas opinións de "estes son malos, nós buenos"... A sensación xeral dos internacionales era "que se amañen e que haxa paz, pero deixade de enviarnos 20 mails de propaganda por día  ás nosas contas personales". Ainda así foi unha experiencia curiosa e penso que única. Salir ó centro e ver toda unha calle principal absolutamente destrozada e policía por cada esquina é impresionante, pero eu nunca me sentín máis seguro salindo por aquí XD

En medio de la controversia política, en abril de 2007, el gobierno estonio comenzó las preparaciones para la posible retirada y relocalización de la estatua, de acuerdo al mandato político recibido en las elecciones de marzo del 2007. Aunque esta intención ya había sido hecha pública en el invierno pasado, no se adelantó la fecha en que esto iba a ocurrir.
Desacuerdos sobre lo inapropiado de la acción produjo protestas masivas de la población rusa, acompañados de saqueos, durante dos noches, en los peores disturbios de la historia de Estonia.
Tras estos disturbios, a primera hora de la mañana del 27 de abril el gobierno estonio decidía en reunión de urgencia acelerar el traslado inmediatamente, alegando motivos de seguridad. Por la tarde del día siguiente la estructura de piedra anexa había sido desmantelada.

Los disturbios comenzaron el 26 de abril por la noche, cuando los manifestantes comenzaron a atacar a la policía, la cual comenzó a utilizar entonces gases lacrimógenos. La multitud no se dispersó y comenzó actos de vandalismo, saqueos y extensas destrucciones a la propiedad. Fueron registrados 99 casos de vandalismo, incluyendo la destrucción de autos. 300 personas fueron arrestadas, 57 resultaron heridas, incluyendo 14 policías. El ciudadano ruso Dmitry Ganin murió en el hospital de las heridas.Según la policía, Ganin fue herido por los propios vándalos, y en sus bolsillos se encontraron objetos robados de los saqueos.

Los disturbios continuaron por segundo día consecutivo el 27 de abril. Los manifestantes usaron cocteles molotov, la policía usó gases lacrimógenos y balas de goma. Las fuentes estonas atribuyeron los disturbios a rusos étnicos embriagados. Unas 1000 personas fueron arrestadas estos dos días, y 156 resultaron heridas.

Los días 28, 29 y 30 de abril se produjeron incidentes de menor intensidad. La policía fue auxiliada por 700 voluntarios de la población.

Ainda así, esperemos que se vaian levando ben entre todos, os incidentes foron mínimos neste 95 aniversario.

Fuente das fotos
Soldado de Bronce
Declaración de Independencia